اگر سپاه واقعاً زیردریایی بدون سرنشین آمریکایی را گرفته باشد، چه چیزی به دست آورده است؟

ارزش اصلی چنین سامانه‌ای فقط در بدنه، موتور و قطعات آن نیست؛ بخش مهم فناوری آن به نرم‌افزار و توانایی هدایت و انجام مستقل مأموریت‌های زیرآبی مربوط می‌شود.

حتی اگر این وسیله سالم به دست سپاه افتاده باشد، مشخص نیست ایران بتواند به اطلاعات حساس آن دسترسی پیدا کند. تجهیزات نظامی پیشرفته معمولاً از رمزگذاری و سامانه‌های امنیتی برای پاک کردن اطلاعات حساس در صورت مفقود شدن، دستکاری یا افتادن به دست دشمن استفاده می‌کنند.

بنابراین، اگر این تدابیر امنیتی عمل کرده باشند، ارزش اطلاعاتی این غنیمت می‌تواند بسیار محدودتر از ظاهر آن باشد. ایران همچنان می‌تواند بدنه، حسگرها و قطعات آن را بررسی و برای مهندسی معکوس تلاش کند، اما دستیابی به سخت‌افزار لزوماً به معنای دسترسی به نرم‌افزار و فناوری اصلی آن نیست.

ایران خود چه زیردریایی بدون سرنشینی دارد؟

سپاه پیشتر از زیردریایی بدون سرنشینی با نام «اژدر» رونمایی کرده است. برخلاف Dive-LD که برای ماموریت‌های طولانی‌تر شناسایی، نقشه‌برداری و عملیات خودران زیرسطحی طراحی شده، اطلاعات منتشرشده درباره «اژدر» نشان‌دهنده تمرکز بیشتر ایران بر کاربردهای نظامی نامتقارن و عملیات در آبراه‌های محدودی مانند خلیج فارس و تنگه هرمز است.

بنابراین، اگر ادعای سپاه درباره تصرف Dive-LD تأیید شود، این رویداد از نظر بررسی سخت‌افزار و شناخت بهتر فناوری زیرسطحی آمریکا اهمیت خواهد داشت؛ اما این ادعا که ایران با تصرف یک نمونه می‌تواند به فناوری کامل آن دست یابد یا نمونه‌ای مشابه تولید کند، بدون اطلاع از وضعیت حافظه، رمزگذاری و نرم‌افزار داخلی آن قابل اثبات نیست.