اکبری افزود: «ماهیان با جریان آب از بالادست وارد بستر رودخانه می‌شوند و با قطع ناگهانی جریان در گرمای هوا دچار تلفات گسترده می‌شوند. شرکت آب منطقه‌ای باید مسئولیت کامل تبعات زیست‌محیطی این نحوه مدیریت را بپذیرد.»

صاویر منتشرشده در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد شماری از شهروندان برای نجات ماهی‌های گرفتار در مانداب‌ها تلاش می‌کنند.

بحران زاینده‌رود تنها یکی از پیامدهای سیاست‌گذاری ناکارآمد جمهوری اسلامی، فساد ساختاری، بی‌توجهی نهادینه و کمبود بودجه در حوزه محیط زیست است.

آلودگی شدید هوا، برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی، آتش‌سوزی جنگل‌ها و تخریب و آلودگی فزاینده زیست‌بوم‌ها از مهم‌ترین نمودهای بحران محیط زیست در ایران محسوب می‌شوند.

تکرار مرگ آبزیان با قطع ناگهانی جریان آب

روزنامه پیام ما ۱۹ شهریور گزارش داد پس از ۹۴ روز جریان آب در زاینده‌رود، قطع ناگهانی آن در بخش‌های پایین‌دست به مرگ گسترده ماهی‌ها و دیگر آبزیان انجامید.

خبرگزاری مهر نیز نوشت مرگ گسترده ماهی‌ها در زاینده‌رود رویدادی تازه نیست و این صحنه در پی رهاسازی فصلی آب، به‌ویژه در بهار و تابستان که فصل تخم‌ریزی ماهی‌هاست، بارها تکرار شده است.

بر اساس این گزارش، با وجود تکرار این وضعیت در سال‌های اخیر، تدبیری موثر برای جلوگیری از آن اندیشیده نشده و با هر بار قطع جریان آب، شمار دیگری از آبزیان جان خود را از دست می‌دهند.

ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، با انتشار گزارشی تصویری درباره مرگ گسترده آبزیان با عنوان «نفس‌های آخر»، زاینده‌رود را مهم‌ترین رودخانه فلات مرکزی ایران خواند.

ایرنا بحران زاینده‌رود در سال‌های اخیر را «مادر چالش‌های محیط زیستی اصفهان» دانست و افزود خشک شدن این رودخانه و تالاب گاوخونی پیامدهایی چون فرونشست زمین، افزایش آلودگی هوا و فعال شدن کانون‌های گرد و غبار در شرق استان اصفهان را به همراه داشته است.

هشتم تیر، روزنامه شرق با استناد به تازه‌ترین گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس هشدار داد پدیده فرونشست زمین در ایران به مرحله‌ای بحرانی رسیده است و نیمی از جمعیت ایران در مناطق درگیر فرونشست سکونت دارند.

پیش‌تر در آبان ۱۴۰۴، سازمان مدیریت بحران کشور اعلام کرد استان‌های اصفهان، خراسان رضوی، فارس و تهران بیشترین تعداد شهرهای در معرض فرونشست را در خود جای داده‌اند.