یورونیوز - جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای از اواسط دهه ۱۹۹۰ به یکی از ماموریتهای اصلی موساد و ارتش اسرائیل تبدیل شد؛ ماموریتی که شلومی بایندر پس از تصدی ریاست اطلاعات نظامی در اوت ۲۰۲۴ با جدیت و سرسختی بیپیشینه آن را ادامه داد.
جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای از اواسط دهه ۱۹۹۰ به یکی از ماموریتهای اصلی موساد و ارتش اسرائیل تبدیل شد؛ ماموریتی که شلومی بایندر پس از تصدی ریاست اطلاعات نظامی در اوت ۲۰۲۴ با جدیت و سرسختی بیپیشینه آن را ادامه داد.
در موساد و ارتش اسرائیل مقامهای برجستهای حضور داشتهاند که برای مهار برنامه هستهای ایران ماموریتهای فوقالعادهای را به انجام رساندهاند.
اما بایندر کسی است که بمباران نطنز، اصفهان و دهها سایت دیگر را فرماندهی و مدیریت کرد و اطلاعات حیاتی مورد استفاده آمریکا برای بمباران فردو در ژوئن ۲۰۲۵ را فراهم آورد.
به گزارش جروزالم پست، او همچنین همان سرلشکری است که عملیات ترور علی خامنهای و متلاشی کردن ساختار موشکهای بالستیک و بخشهای گستردهتری از دستگاه نظامی ایران را هدایت کرد.
البته این نیروی هوایی بود که بمبها را فرو ریخت و موساد نیز برخی ماموریتهای ویژه و کلیدی را انجام داد.
اما اگر اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ حدود چهار هزار بار و در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۸ هزار بار ایران را هدف قرار داد، اطلاعات مربوط به بیش از ۹۰ درصد این حملات از سوی بیندر و تیمهای عظیم اطلاعاتی ارتش اسرائیل تامین شد.
اکنون، پنج ماه پس از جنگ سال ۲۰۲۶ و ۱۵ ماه پس از جنگ سال ۲۰۲۵، ماموریت بایندر برنامه تسلیحات هستهای ایران را در چه وضعیتی قرار داده است؟
روزنامه «جروزالم پست» میگوید دریافته است که از جنبه مثبت برای اسرائیل، در حال حاضر هیچ سانتریفیوژی در ایران مشغول غنیسازی اورانیوم نیست، تمام یا بخش عمده اورانیوم با غنای بالاتر ایران هنوز بهآسانی قابل دسترسی نیست و بیشتر تاسیسات هستهای جمهوری اسلامی در حملات سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نابود شده یا از مدار خارج شدهاند.
در چند دهه گذشته هیچ دورهای وجود نداشته که میزان غنیسازی در ایران به صفر رسیده باشد.
تاسیسات هستهای ایران طی دههها گسترش یافتند و عملا هیچگاه کوچکتر نشدند و اگرچه عملیات منتسب به موساد توانست یک یا چند تاسیسات را برای مدتی موقت از مدار خارج کند، هیچگاه کل برنامه فعال هستهای ایران متوقف یا از کار انداخته نشده بود.
«اول حجابت را درست کن، بعد درمان»
قطع ناگهانی آب زایندهرود، یک فاجعه زیستمحیطی
