ردپای یکی از متهمان اصلی فساد نفتی جمهوری اسلامی در نیوزیلند
خبرنامه گویا - به گزارش ایندیپندنت فارسی همزمان با ادعای قوه قضائیه جمهوری اسلامی درباره توقیف اموال متهمان پرونده فساد در شبکه فروش نفت، گزارش یک روزنامه استرالیایی از حضور محمدهادی مؤمنین، یکی از متهمان اصلی پرونده «تراستیهای نفتی»، در نیوزیلند خبر داده است.
خروج یا فرار این بدهکار بزرگ نفتی از ایران، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که چگونه متهمان پروندههای کلان اقتصادی میتوانند کشور را ترک کنند و چه کسانی مسئول جلوگیری از خروج آنان بودهاند.
به گزارش ایندیپندنت فارسی، مؤمنین یکی از واسطههای فروش نفت ایران است که نامش در پرونده بازنگرداندن درآمدهای نفتی مطرح شده است. پیشتر قوه قضائیه از پیگیری بینالمللی برای بازگرداندن ۱۵ متهم این پرونده خبر داده بود، اما درباره محل اقامت آنان و وضعیت استرداد پولهای نفتی توضیح روشنی ارائه نکرده است.
دادستان تهران اخیراً اعلام کرد که برای وصول درآمدهای بازنگشته نفتی، ۸۶ خودروی لوکس، ۱۸۷ قطعه زمین، ۸۶ واحد آپارتمان، چندین ویلا و دو ملک کارخانهای توقیف شده است. با این حال مشخص نیست این داراییها متعلق به کدام متهمان است و چه میزان از بدهیهای آنان وصول شده است.
یکی از مهمترین ابهامهای پرونده، نقش نهادهای امنیتی و مقامهای وزارت نفت در انتخاب و تأیید صلاحیت واسطههای فروش نفت است. به نوشته ایندیپندنت فارسی، گزارشهایی وجود دارد که نشان میدهد برخی از این واسطهها حتی پس از افشای تخلفات و بازنگرداندن پول محمولههای قبلی، همچنان نفت بیشتری برای فروش دریافت کردهاند.
بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم، پلیس امنیت اقتصادی، سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات نیز در رسیدگی به پرونده تعهدات ارزی نقش دارند. با این حال هنوز روشن نیست نخستین هشدارها درباره بازنگشتن پول نفت چه زمانی صادر شده و چرا اقدامات لازم برای جلوگیری از خروج متهمان انجام نشده است.
این گزارش با اشاره به سابقه خروج متهمان اقتصادی، از جمله محمودرضا خاوری، مدیرعامل پیشین بانک ملی که پس از افشای فساد بانکی به کانادا رفت، احتمال برخورداری برخی متهمان از حمایت چهرههای بانفوذ در ساختار حکومتی را مطرح میکند؛ موضوعی که تاکنون مستندات قطعی برای اثبات آن در پرونده تراستیهای نفتی منتشر نشده است.
پرسش اصلی همچنان بیپاسخ مانده است: چه کسانی این واسطهها را برای فروش نفت انتخاب و تأیید کردند، چرا با وجود بدهیهای سنگین همکاری با برخی از آنان ادامه یافت و چگونه متهمان توانستند بدون بازگرداندن پول نفت از ایران خارج شوند؟

















