پاسخ تهدیدآمیز عراقچی به مرتس: ۱۰۰ میلیارد یورو هیچ است؛ دیگر خط قرمزی نداریم
خبرنامه گویا ـ در حالی که صدراعظم آلمان از تحمیل بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو هزینه اضافی انرژی به شرکتها و مصرفکنندگان اروپایی سخن میگوید و خواستار پایان جنگ است، عباس عراقچی با وعده «ضربه سهمگین و ویرانگر» پاسخ داده است؛ پاسخی که همزمان با تلاش میانجیها برای جلوگیری از دور تازه درگیری منتشر میشود.
وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی روز شنبه، ۹ آبان، در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «۱۰۰ میلیارد یورو در مقایسه با ضربه سهمگین و ویرانگری که نیروهای مسلح قدرتمند ایران به کسانی که جرئت تعرض به ملت ما را داشته باشند وارد خواهند کرد، هیچ است. دیگر خط قرمزی وجود نخواهد داشت.»
فریدریش مرتس روز جمعه، در پایان سفرش به کره جنوبی، گفته بود افزایش قیمت انرژی در هشت ماه گذشته بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو هزینه اضافی روی دست اروپا گذاشته است؛ هزینهای که به گفته او، شرکتها و مصرفکنندگان پرداختهاند. او با تأکید بر منفعت اقتصادی آلمان در پایان سریع جنگ، گفت این منازعه راهحل نظامی ندارد و همه طرفها، از جمله اسرائیل و دولت آینده آن، باید به دنبال راهحل دیپلماتیک باشند.
عراقچی در واکنش، موضع پیشین مرتس را یادآوری کرد. صدراعظم آلمان در ۲۷ خرداد ۱۴۰۴، در جریان اجلاس گروه هفت در کانادا، حملات اسرائیل به جمهوری اسلامی را «کار کثیفی که اسرائیل برای همه ما انجام میدهد» خوانده و از جسارت ارتش و رهبران اسرائیل تمجید کرده بود.
این جدال لفظی در شرایطی بالا گرفته که تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید جنگ ادامه دارد. اکسیوس روز شنبه گزارش داد میانجیهای قطری روز جمعه بیش از ۱۲ ساعت در تهران مذاکره کردهاند تا راهی برای ازسرگیری گفتوگوهای مستقیم آمریکا و جمهوری اسلامی پیدا کنند. به گفته یک منبع دیپلماتیک، آنان در طول مذاکرات با کاخ سفید در تماس مستمر بودهاند.
با این حال، اختلاف بر سر ترتیب اقدامات همچنان پابرجاست. به گزارش رویترز، واشنگتن میخواهد موضوع هستهای از ابتدا در مذاکرات مطرح شود؛ تهران اصرار دارد آمریکا ابتدا محاصره بنادر و تحریم صادرات نفت ایران را کنار بگذارد.
در چنین وضعیتی، سخنان عراقچی پرسشی فراتر از جدال با صدراعظم آلمان پیش میکشد: آیا تهدید به کنارگذاشتن همه خط قرمزها راهی برای گرفتن امتیاز در مذاکرات است، یا نشانه آمادگی جمهوری اسلامی برای پذیرفتن دور دیگری از جنگ؛ جنگی که مردم ایران نیز باید هزینه انسانی و اقتصادی آن را بپردازند.

















