Tuesday, Nov 17, 2026

صفحه نخست » همه زنان ایرانی دختر قوچانی هستند!

abdanan.jpgفرزانه روستایی

این عکس دختران و زنان ایرانی است که به نقل از سهام نیوز همه آنها در یک هفته یه دست مردانی که از اقوام آنها بودند کشته شدند. این ها زنانی هستند که قتل آنها رسانه ای شد و.چه دختران و‌ مادرانی که کشته شدند و خبر آن به رسانه ای راه نیافت.نام سه نفر از آنها سوگند صبادی، نرگس نارنجی و فاطمه بهزادی است.

سوگند صیادی در کرمانشاه وقتی پدرش فهمید دوست پسر دارد به مدرسه رفت و در حضور همه او را در حد مرگ کتک زد و لگد کوب کرد بعد او را به منزل برد و از طبقه پنجم پرت کرد پایین.
همه این مردها می دانستند که قتل زن و همسر و دختر در ایران قصاص ندارد. مدیر مدرسه شریک این جنایت است. سوکند التماس میکرده نگذا رید پدرم من را به خانه ببرد . او من را خواهد کشت! اما امروز نام و عکس دخترک مظلوم به عنوان نماد زن کشی رسانه های ایرانی را منفجر کرده است.

راستی! یاد دختران قوچانی نیفتادید؟

از ۱۲۰ سال پیش و حوالی انقلاب مشروطه در همچنان بر همان پاشنه می چرخد، یعنی دختران را می شود خرید فروخت کشت و آنها هیچگاه شهروند واقعی نبودند تا در معادلات به حساب بیاییند.
ماجرای فروش دختران قوچانی تلخ ترین فصل های تاریخ معاصر ایران در دوره قاجار است که در سال های ۱۲۸۴ و ۱۲۸۵ خورشیدی برابر با ۱۹۰۵ و ۱۹۰۶ میلادی در شهر قوچان در خراسان رخ داد.

در آن سال ها خشکسالی و قحطی سراسر خراسان را فرا گرفته بود. محصول کشاورزی از بین رفته بود، گندم نایاب شده بود و مردم از گرسنگی به خوردن علف روی آورده بودند. در همین وضعیت، حکومت قاجار به جای کمک، اصرار داشت مالیات های سنگین را وصول کند. حاکم خراسان آصف الدوله بود، مردی که به بی رحمی و طمع مشهور بود.

او برای وصول مالیات، فشار بی سابقه بر مردم فقیر قوچان وارد کرد. مردم که پولی نداشتند، دار و ندار خود را فروختند. وقتی چیزی برای فروش نماند، آصف الدوله و مامورانش دست به کاری زدند که هنوز خواندنش مو بر تن آدم سیخ می کند. آنها دختران جوان خانواده های فقیر را به جای مالیات گرفتند. روایت ها می گویند حدود سیصد دختر بین نه تا پانزده سال از خانواده هایشان جدا شدند. این دختران ابتدا به عنوان کنیز به خانواده های ثروتمند فروخته شدند و سپس بسیاری از آنها به ترکمن های آن سوی مرز فروخته شدند. ترکمن ها به خرید و فروش برده مشهور بودند و دختران ایرانی را برای کار و ازدواج اجباری می خریدند. برخی هرگز بازنگشتند و سرنوشتشان نامعلوم ماند.

خانواده ها برای نجات دخترانشان به هر دری زدند. مادران موهای خود را می کندند، پدران گریه می کردند و به مشهد و تهران نامه نوشتند. سرانجام صدای این فاجعه به تهران رسید و روزنامه هایی مانند حبل المتین به آن اعتراض کردند. میرزا جهانگیرخان صور اسرافیل در روزنامه صور اسرافیل این ماجرا را افشا کرد و آن را لکه ننگی بر دامن حکومت دانست.

این افشاگری ها باعث شد مجلس مشروطه به موضوع رسیدگی کند. مجلس خواستار بازگرداندن دختران و مجازات آصف الدوله شد. اما بسیاری از دختران دیگر قابل بازگشت نبودند. برخی در راه مرده بودند، برخی به عقد مردان ترکمن درآمده بودند و برخی نیز هویتشان گم شده بود. تنها تعداد کمی به قوچان برگشتند. این ماجرا به نمادی از ظلم حکومت قاجار، فساد حاکمان محلی، فقر و بی عدالتی تبدیل شد و یکی از دلایل نفرت مردم از قاجار و حمایت از انقلاب مشروطه بود. امروز وقتی آهنگ دختر قوچانی را می شنویم، مرثیه ای برای آن سیصد دختر مظلوم می شنویم. دخترانی که قربانی مالیات، قحطی و طمع شدند و نامشان در تاریخ ایران به عنوان نماد مظلومیت ماند.

امروز ماجرای دختران قوچانی ادامه دارد. همان دخترها اگر امروز بودند شاید به دست پدری غیرتی کشته می شند و او آن پدر قاتل طبق قوانین ظالمانه فقه شیعه مصونیت حقوقی قضایی تام و تمام داشت.

roostayeelarge.jpg



Copyright© 1998 - 2026 Gooya.com - سردبیر خبرنامه: [email protected] تبلیغات: [email protected] Cookie & Privacy Policy