از تظاهرات مشترک تا همکاری هواداران حماس و جبهه خلق در برلین
یورونیوز - نهادهای امنیتی آلمان و پژوهشهای دانشگاهی طی سه سال گذشته از نزدیکی فزاینده گروههای چپ افراطی و اسلامگرا خبر دادهاند. هندریک هانسن، پژوهشگر افراطگرایی سیاسی، در گفتوگو با یورونیوز میگوید این جریانها اسرائیل را پروژهای «نواستعماری» و در نتیجه فاقد مشروعیت میدانند.
هانسن تأکید میکند: «هدف این چپهای افراطی و اسلامگرایان، نابودی اسرائیل است.» با این حال، به اعتقاد او، اهداف آنان به اسرائیل محدود نمیشود و بهطور کلی فرهنگ غربی را نیز نشانه گرفته است.
این پژوهشگر تصریح میکند که همه گروههای چپ افراطی حاضر به همبستگی با اسلامگرایان نیستند، اما به باور او، مخالفان چنین همکاریهایی اکنون در میان جریانهای چپ افراطی در اقلیت قرار دارند.
شبکههای مشترک زیر ذرهبین نهادهای امنیتی
دولت ایالتی برلین «کمیته ملی متحد فلسطین» را یکی از مهمترین بسترهای همکاری میان هواداران جبهه خلق برای آزادی فلسطین، سازمانی چپ افراطی، و حماس، جریانی اسلامگرا، معرفی کرده است.
اداره فدرال حفاظت از قانون اساسی آلمان نیز از «شبکه چفیه» بهعنوان نمونهای از ارتباط چپهای افراطی دگماتیست با گروههایی از دیگر طیفهای سیاسی نام برده است. طبق گزارش اداره حفاظت از قانون اساسی ایالت زاکسن، گروه «حنظله لایپزیگ» با سازمانهای چپ افراطی ارتباط داشته و بارها از حماس حمایت کرده است. حنظله در ژانویه ۲۰۲۵ در نشستی متعلق به شبکه چفیه در شهر لایپزیگ شرکت کرد.
هانسن میگوید: «همکاری میان این گروههای گوناگون بسیار نزدیک است. آنها برنامهها و رویدادها را مشترکا سازماندهی میکنند و تظاهرات مشترکی برگزار میکنند که بهطور مکرر به درگیریهای خشونتآمیز میانجامد.»
تناقضی ایدئولوژیک؛ دفاع از حقوق زنان و حمایت از اسلامگرایان
جنبشهای چپ بهطور سنتی دفاع از حقوق زنان و برابری جنسیتی را از اصول اساسی خود دانستهاند. اما چگونه میتوان همبستگی برخی گروههای چپ افراطی با جریانهای اسلامگرا را توضیح داد، جریانهایی که اغلب دیدگاهی کاملا متفاوت درباره جایگاه زنان در جامعه دارند؟
به اعتقاد هانسن، چپهای افراطی بر این باورند که عقبماندگی اجتماعی و ساختار مردسالارانه مورد حمایت اسلامگرایان، پیش از هر چیز محصول سرکوب ناشی از سرمایهداری و امپریالیسم است. او این طرز تفکر را حاصل تقسیمبندی سختگیرانه جهان به دو اردوگاه «ستمگران» و «ستمدیدگان» میداند.
هشدار درباره گسترش شبکههای افراطی
همکاری میان چپهای افراطی آلمان و سازمانهای مسلح فلسطینی پدیده تازهای نیست. در دهه ۱۹۷۰ میلادی نیز گروه تروریستی چپ افراطی «فراکسیون ارتش سرخ» با سازمانهای فلسطینی، از جمله جبهه خلق برای آزادی فلسطین، ارتباطات نزدیکی برقرار کرده بود.
هانسن ضمن اشاره به شباهتهای تاریخی، بر تفاوتهای میان آن دوره و وضعیت کنونی تأکید میکند. به گفته او، اسلامگرایی در همکاریهای دهه ۱۹۷۰ نقشی نداشت، اما امروز جمهوری اسلامی ایران به یکی از عوامل محوری این معادله تبدیل شده است. او میگوید برخی چپهای افراطی «آگاهانه یا ناآگاهانه» با جمهوری اسلامی اعلام همبستگی میکنند.
هانسن معتقد است که در کنار راست افراطی، باید توجه بیشتری به اسلامگرایی و چپ افراطی نیز معطوف شود. به اعتقاد او، خطر چپ افراطی همچنان بیش از اندازه کوچک جلوه داده میشود. او همچنین هشدار میدهد که شبکههای اسلامگرا، از جمله اخوانالمسلمین و حامیان حماس، در پی گسترش نفوذ خود در جامعه و سیاست آلماناند.



















