انجمن اسلامی دانشجويان لندن (کانون توحيد) روز شنبه دهم تيرماه مراسمی را به مناسبت بيست و نهمين سالگرد شهادت دکتر علی شريعتی برگزار کرد. حسن يوسفیاشکوری که از جمله بنيانگذاران نهادی به نام «دفتر پژوهشهای فرهنگی دکتر علی شريعتی» است سخنران اين مراسم بود که سخنان خود را با عنوان «ما و ميراث شريعتی» بيان کرد. وی لازم ديد تا در دفاع از شريعتی تاکيد داشته باشد: «به رغم برخی انتقادها در حوزه آرای سياسی، شريعتی معتقد به دموکراسی و آزادی بوده است و هرگز نمیتوان آن انسان آزاده و آزاديخواه و دموکرات را «مخالف دموکراسی» خواند. وقتی ايشان در مجموعه آثار ۲۲، آشکارا نظر خود را درخصوص حکومت مذهبی بيان میکند و به صراحت در پايان همان کتاب «امت و امامت» میگويد «شورا، اجماع و بيعت، يعنی دموکراسی، يک اصل اسلامی است و در قرآن بدان تصريح شده است. دموکراسی شکل نامحدود و هميشگی و عادی رهبری جامعه است» (صفحات ۶۳۱ و ۶۳۲)، چگونه میتوان او را دشمن و حتی مخالف دموکراسی و آزادی و حقوق بشر دانست؟» او سپس به سخنان اخير اکبر گنجی در پاريس اشاره کرده و گفت: اينکه دوستمان آقای گنجی بیپروا در برابر شمار زيادی از صاحبنظران اعلام میکند «شريعتی گفته است برنامه من نابودی دموکراسی و آزادی است و میخواهم حکومتی باشد که مردم را از بالا کنترل کند و همه را برای هميشه شستوشوی مغزی بدهند»، جز دروغ و تهمت عنوان ديگری ندارد، چرا که هرگز شريعتی چنين سخنی نگفته است. يوسفیاشکوری سپس به برخی از نظرات احسان نراقی پاسخ داد. او سپس به مورد دوم که شماری از آرا و آموزههای شريعتی درست يا نادرست هستند اما در حال حاضر موضوعيت خود را از دست دادهاند، پرداخت.
*ارزيابی کارنامه شريعتی در مدرسه عالی علوم اجتماعی پاريس
از سوی ديگر مدرسه مطالعات عالی علوم اجتماعی پاريس عصر سهشنبه هفت تيرماه شاهد برگزاری نشستی بود تا شرکتکنندگان حاضر در اين نشست که متشکل از پژوهشگران علوم انسانی و علاقهمندان به مسائل فکری ايران بودند به ارزيابی کارنامه فکری دکتر علی شريعتی نوانديش مذهبی بپردازند.
آغازگر مراسم فردی بود که تز دکترای خويش را درخصوص «جريان نوانديشی و روشنفکری دينی در ايران» نوشته است. محسن متقی سخن خود را با ذکر تاريخچه و شرح نقش دکتر شريعتی در جريان روشنفکری و انقلاب ايران آغاز کرد. او سپس به تبيين قرائتها و گرايشات گوناگونی که از آرای شريعتی متاثر بودند پرداخت. پس از اين سخنان احسان شريعتی پشت تريبون قرار گرفت تا بر ناشناخته ماندن شريعتی به رغم سخنان بیشمار پيرامون او تاکيدی دوباره داشته باشد.
او با توجه به برداشتهای متناقض از شخصيت شريعتی، وظيفه اصلی را «نه دفاع» که فراهم آوردن امکان شناخت وی دانست. حسن يوسفیاشکوری نوانديش مذهبی سخنران بعدی اين نشست بود که در ابتدا با يادآوری نقش شريعتی در بيداری عمومی و دادن جرات انديشيدن به بسياری از طلاب و دانشجويان زمان خويش، انديشههای او را برای امروز در سه بخش «معتبر و نيازمند پيگيری»، «بلاموضوع به لحاظ تاريخی» و «منسوخ به لحاظ نظری» قابل دستهبندی و تفکيک دانست .