احمدی نژاد تصوير غلطی از قانون اعدام نوجوانان در ايران ارائه می کند، کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران

رئيس جمهور احمدی نژاد در مصاحبه با نيويورک تايمز به تاريخ پنجم مهر ماه ۱۳۸۷ به غلط ادعا کرد که قانون در ايران برای اعدام نوجوانان بزهکار مجوزی نداده است. برخلاف ادعای ايشان، ايران پيشگام اعدام نوجوانان در دنياست.

طبق نسخه منتشر شده در وب سايت نيويورک تايمز، احمدی نژاد گفته است که "بچه ها در ايران اعدام نمی شوند. کجا اعدام شدند؟ قانون ما اساسا ۱۸ سالگی را سن مسئوليت کيفری در مجازات های سنگين تعيين کرده است."

هادی قائمی؛ سخنگوی کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران گفت: "يا رئيس جمهور احمدی نژاد از قانون و آنچه که در عمل در کشورش اتفاق می افتد بی خبر است و يا از روی قصد و عمد دروغ می گويد. در هر دو حالت، ايشان نمی توانند اين حقيقت را کتمان کنند که ايران تنها کشوری است که نوجوانان بزهکار را در سال ۲۰۰۸ ميلادی اعدام کرده است."

در ماده ۴۹ قانون مجازات اسلامی به صراحت سن بلوغ جنسی، سن مسئوليت کيفری تعيين شده است. قانون سن بلوغ جنسی در قوانين ايران برای پسران پانزده سالگی و برای دختران نه سالگی تعريف شده است.

در ايران محمد حسن زاده پسر ۱۶ ساله کرد در روز ۲۱ خرداد ماه ۱۳۸۷ اعدام شد، و آخرين نوجوان اعدام شده نيز بهنام زارع است که در تاريخ ۵ شهريورماه ۱۳۸۷ در شيراز بخاطر جرمی که در ۱۵ سالگی مرتکب شده بود، به دار آويخته شد. در سال ۲۰۰۸ ميلادی ايران حدود ۶ نوجوان بزهکار را اعدام کرده است.

زمانی که گزارشگر نيويورک تايمز دروغ احمدی نژاد را به چالش کشيد و از بهنام زارع نام برد، احمدی نژاد گفت: " آهان! گاهی اين ارقام با اعدام قاچاقچيان مواد مخدر اشتباه گرفته می شوند. يک گروه بزرگ قاچاقچيان مواد مخدر در واقع در ايران اعدام شده اند. اين درست است."

اما بهنام زارع متهم به قتل دوستش بوده و پرونده او هيچ ربطی به قاچاق مواد مخدر ندارد. بهنام زارع؛ متولد ۱۳۶۸ بر اين موضوع که اين قتل يک اتفاق در دعوای بچه گانه بود اصرار داشت. کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران نسخه ای از حرف های بهنام را که از داخل زندان ضبط شده بود چند روز قبل از اعدامش دريافت کرد. او گفته بود :" من زندانی بهنام زارع هستم. من به مدت سه سال است که در زندان عادل آباد شيراز محبوس هستم. من قاتل هستم. من در سن ۱۵ سالگی مرتکب قتلی شدم. من از کردار خودم پشيمان هستم. شما ای مدافعان حقوق بشر، شما ای انسانهای آزاد منو نجات بدهيد. اون يک اتفاق تصادقی بود. خواهش می کنم منو نجات بدهيد. من ميخواهم زنده بمانم. من می خواهم آزاد باشم. من دارم آخرين روزهای زندگی ام را طی می کنم. ممکن است هر لحظه منو به پای چوبه دار ببرند. آيا خدا راضی است که من در ۱۵ سالگی چشم از جهان ببندم؟ ای کسانی که صدای منو می شنويد، آيا کسی هست که به من کمک کند؟ من از شما می خوام که صدای منو به گوش همه مسئولين برسانيد. می خوام که منو نجات بدهيد. من می خوام زنده بمونم."

کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران خواستار توقف فوری و بدون قيد و شرط مجازات اعدام کودکان در ايران است و از ايران می خواهد که الزامات مندرج در پيمانهای بين المللی حقوق بشر را رعايت کند. يک ائتلاف بزرگ مرکب از ۲۴ سازمان حقوق بشر منطقه ای و بين المللی، در تاريخ ۱۸ تيرماه ۱۳۸۷ از ايران خواستند که به اعدام نوجوانان پايان دهد.