مير پشم الدين ، فرج اله فيض کچل موگويی متخلص به فيض دائم الشق از اعاظم شعرا ، فضلا ، فقها و حکمای اصولی و از فحول علما ست . وی به سال ۱۸۲۵ هجری قمری در يکی از روستاهای پشت کوه موسوم به موگويی در خانواده ای اهل علم و فضل و ادب ديده به جهان گشود .
تحصيلات مقدماتی در تفسير و حديث و تجويد و دروس خارج فقه را در مدرسه ی عالی دارالفشار گوز آباد ممسنی به پايان برد و به جهت دوره ی تکميلی تحصيلات خود به سوی عتبات عاليات عزم رحيل کرد . وی با مشقات بسيار رنج سفر بر خويش هموار نمود و در سنه ی ۱۸۳۰ در نجف اشرف رحل اقامت افکند و در محضر بزرگانی همچون آخوند ملا وقيح الدين درۃ التاج عوضی معروف به احمق المعانی و شيخ بی شرف الدين ملا ابوالبرکات ، مير افضل المفتضحين تلمذ نمود و از خرمن علم و فضل و ادب و حکمت و رياضی و نجوم خوشه چينی کرد . وی حکمت و اصول و جفر و اسطرلاب و الفيه شلفيه را نزد ميرزا حمار الدين ميرغريب الحکما حسن ابن معلا معروف به احسن المتقلبين فرا گرفت و سپس از فرط فربهی در علم و حکمت تاب مکتب خانه نياورد و از آن تنگجای پر شقاوت صولت مکان به سرعت باد گريختن آغاز نمود.
مير پشم الدين در زمينه ی علوم ياد شده صاحب تاليفات متعدد است . دو کتاب از جمله مهم ترين و برجسته ترين کتب او در زمينه ی فقه و اصول موسوم است به الحَشَفهُ الکشَفه فی مکاشِفهُ المُکتشَفه و ديگری الحشرات فی مقعد البشرات. ديگر تاليفات معتبر او عبارت اند از : مزخرف الافلاک ، مربع الاسباع ، منورالاحشام ، تماثيل اربعه فی اصول فشار المنفجره و الحَیَوانُ الکثير فی موجودات الاسير و ديوان اشعار شامل تعدادی قصيده ، قطعه ، دوبيتی ، سه بيتی ، چار بيتی ، پنج بيتی ، ده بيتی ، پانصد بيتی ، مسدس ، مخمس ، مربع ، مثلث ، مکعب ، چند مسمط و تعدادی رباعی و مثنوی .
فيض دائم الشق پس از عمری تلاش پی گير و نفس گير و طاقت فرسا در راه کسب فضل و علم و حکمت به سال ۱۸۵۵ در سن۱۸۹ ساله گی با کوله باری سهمگين و هولناک از حکمت و فضل در يالغوزآباد سفلآ ديده از جهان فرو بست و همان جا به خاک سپرده شد . مرقد مطهر اين عالم حکيم و زاهد فاضل که زيارتگاه اهل علم و ادب و فضل و حکمت است در زاويه ی چپ حضرت می باشد .
شهرام عديلی پور
[email protected]