ویژه خبرنامه گویا
در دوران ما به هر کجای این جهان که بنگریم میبینیم که دروغ مهمترین ابزار دیکتاتورها و دغلکاران است. و برعکس راستی و شفافیت دشمن نظام های توتالیتر و همه آنانی است که به هر دلیل از آزادی ملت ها می ترسند و به ناچار کارشان سانسور حقایق و رواج دروغ است.
باری این جمله را نوشتم تا زشتی بی حد و حصر سخنان آقای نگهدار را یادآور شوم که از کانال تلویزیون بی بی سی با "صداقتی باور نکردنی" می گوید جمهوری اسلامی دستور تیر نداده، کشته ها زیر دست و پای مردم جان داده اند یعنی خود مردم آنان را کشته اند.
حتی بسیاری از سران سرکوب و کشتار هم دروغی به این بزرگی نگفته اند.
تردید ندارم که آقای نگهدار میداند دروغ می گوید آن چه نمی فهمم آن است که او چه منافعی در تکرار دروغ هائی به این پلشتی دارد؟!
کژ دلی آرد زبان کژ پدید
راست گویی ز آن دل های سپید
یکی از افتخارات ما ایرانیان آن است که هنگام طلوع ایران اندیشمندانی داشته ایم که راه رستگاری انسان را پرهیز از دروغ و پیشه کردن راستگویی اعلام کرده اند. زرتشت فیلسوف شهیر ایران (سه هزار سال پیش) می گوید کار اهریمن دروغ است و هر آن کس که دروغگویی پیشه کند همدست اهریمن و دشمن خیر و خوشبختی انسان ها است.
او می گوید راستی و راستگویی همراهی با اهورمزدا در هموار کردن راه آزادگی و خوشبختی بشر است. در دعای ایرانیان باستان که از جمله در کتیبه های دوران داریوش اول هم آمده گفته می شود "اهورمزدا ما را از دروغ، قحطی، و جنگ به دور نگهدار".
در حقیقت مردم ایران باستان از جمله در دوران کوروش بزرگ و داریوش به این عقاید درخشان زرتشت که دروغ اهریمن را بر مردمان مسلط می کند و قحطی و جنگ به ارمغان می آورد باور داشتند.
در سراسر تاریخ انسان، دروغ همدست فرمانروایان اهریمن خو بوده و هست.
فردوسی، شاعر بزرگ ایران، در شاهنامه بارها دروغ را کار سیه دلان و اهریمن خویان می خواند و راست گویی را نشانه قدرت و خرد انسان می داند. به باور او، انسان راستگو مورد اعتماد دیگران است و جامعه ای که بر پایه راستی بنا شود، پایدار و سرافراز می ماند. فردوسی با ستایش راستی، به ما می آموزد که صداقت نه تنها یک فضیلت فردی، بلکه پایه عدالت و پیشرفت جامعه است.
