برای بخش‌های زیادی از اپوزیسیون تحقق یک گذار دمکراتیک اولویت بیشتری از فرم حکومت آینده دارد و حتی برای آن دسته که نوع نظام آینده در اولویت است، شرط تحقق آن اجرای یک رفراندوم تحت نظارت بین‌المللی است، که باز هم گذار از جمهوری اسلامی پیش‌شرط آن است.

درمورد اینکه چرا شاهزاده رضا پهلوی بهترین گزینه ممکن برای رهبری گذار است چند ماه قبل و در این یادداشت:

رضا پهلوی و نقش او در فرایند گذار؛ فرصت، شرط‌ها و الزام‌ها

https://news.gooya.com/2025/09/post-101207.php

به طور مفصل توضیح داده‌ام.

اما اکنون که مردم معترض و به جان آمده‌ی ایران با در دست گرفتن جان خود برای پایان سرطان نظام اسلامی به خیابان‌ها آمده‌اند و صدای خیابان‌ها نیز به وضوح شنیده می‌شود، دیگر هیچ عذری برای تداوم اختلافات باقی نمی‌ماند.

خصوصا از دوستان جمهوری‌خواه انتظار می‌رود که در این بزنگاه مهم، بر اولویت‌ها تمرکز کرده، اختلافات را کنار گذاشته بر تحقق گذار متحد و یک‌صدا شوند.

در عین سادگی اما بار دیگر تاکید می‌گردد که این اقدام به هیچ‌وجه به معنی همراهی یا موافقت با نظام پادشاهی نبوده، گذار و تعیین نوع حکومت آینده دو مقوله جدا است.

اکنون سخن از تحقق گذار است و تعیین نوع نظام آینده فقط در اختیار مردم و در یک رفراندوم ممکن است؛ روزی که همه ما یک رای داریم که به صندوق خواهیم انداخت و همگان باید در برابر نظر اکثریت به عنوان فصل‌لخطاب دموکراسی سر خم کنند.

توجه به این نکته بسیار ضروری است روی دیگر کوبیدن بر طبل اختلاف در چنین روزهایی که صحنه خیابان‌ها شاهد قمار معترضان به جان آمده با جان‌شان است با هر نیت و ایده‌ای تنها به نفع جمهوری اسلامی بوده، کاملا در خدمت تداوم آن است.