ایندیپندنت فارسی - مایکل روبین

ایرانی‌ها بیش از هر زمان دیگری به سرنگونی رژیمی که از آن متنفر بوده‌اند، نزدیک شده‌اند.

جمهوری اسلامی که حالا روزبه‌روز با نارضایتی‌های بیشتری روبرو است، در حالی بر سر کار آمد که مورخان تخمین می‌زنند تنها ۱۰ درصد ایرانی‌ها در ناآرامی‌های مربوط به انقلاب اسلامی شرکت کردند و همان عده هم نه بر سر آنچه می‌خواستند، بلکه بر سر آنچه با آن مخالف بودند، متحد بودند.

روح‌الله خمینی که با سوءاستفاده از فرصت، رهبری انقلاب را به عهده گرفت، شعار همه‌چیز برای همه مردم را سر می‌داد و به طرفدارانش یک «دموکراسی اسلامی» را وعده داد، بدون آن که منظورش را از این مفهوم به‌درستی تعریف کند.

خمینی در مصاحبه‌های متعددی که قبل از بازگشت به ایران انجام داد، هرگونه قصد خود را برای به دست گرفتن قدرت رد کرد. درنهایت، ایرانی‌ها زمانی متوجه شدند خمینی دروغ می‌گوید که خیلی دیر شده بود.

سازمان مجاهدین خلق از بزرگ‌ترین حامیان خمینی در دهه قبل از انقلاب اسلامی بود. بنیان‌گذاران این گروه، دین را با مارکسیسم ادغام کردند تا دانشجویان جوان ساده‌لوح را به خود جلب کنند. آن‌ها از خشن‌ترین سرسپردگان خمینی بودند؛ کسانی که در سازمان آزادی‌بخش فلسطین آموزش می‌دیدند، بازرگانان و نظامیان آمریکایی را ترور می‌کردند و در شرکت‌های آمریکایی در ایران بمب‌گذاری می‌کردند.

مطالب بیشتر در سایت ایندیپندنت فارسی

وقتی خمینی نه فقط به ایرانی‌ها بلکه به مجاهدین هم خیانت کرد، اعضای این گروه خشم خود را متوجه او کردند، اما این خشونت‌ها هدفمند نبود و به مردم ایران هم آسیب رساند. بمب‌های مجاهدین صدها ایرانی را کشت، زیرا این گروه شبه‌فرقه‌‌ای به خسارات و تلفات جانبی اهمیتی نمی‌داد. در نتیجه، بسیاری از ایرانیان آن‌ها را تروریست می‌دانند.

هدف گرفتن هم‌زمان طرفداران خمینی و طرفداران رجوی تواند به ایرانیان نشان ‌دهد که واشنگتن آرمان‌های آن‌ها را درک می‌کند، به دنبال کسب دوستی و حمایت آن‌ها است و به خواست آن‌ها احترام خواهد گذاشت.