در مقابل، برخی دیگر از مقام‌ها خوش‌بین نیستند و بر این باورند که تهران صرفاً در پی خریدن زمان و به تعویق انداختن حمله‌ای است که ترامپ بیش از دو هفته است تهدید به انجام آن کرده است.

ترامپ گفته است که لزوماً منتظر آغاز گفت‌وگو با ایران نخواهد ماند و ممکن است پیش از آن دست به اقدام بزند. اگر او این مسیر را انتخاب کند، با مجموعه‌ای دیگر از تصمیم‌ها روبه‌رو خواهد شد.

در صورتی که ترامپ تصمیم بگیرد موشکی به سوی ایران شلیک کند، باید مشخص کند کدام اهداف را مورد حمله قرار دهد: بخش‌های باقی‌مانده از برنامه هسته‌ای ایران، ساختمان‌های دولتی در تهران یا دیگر تأسیساتی که با نهادهای امنیتی کشور مرتبطند. به گفته یکی از مقام‌ها، هرگونه تصمیمی برای حمله احتمالا چند روز با اجرا فاصله خواهد داشت.

اگر ترامپ به جای حمله نظامی مستقیم، گزینه‌ای خفیف‌تر را انتخاب کند، باز هم انتخاب‌های دیگری پیش روی اوست: حملات سایبری، اعمال تحریم‌های جدید یا تلاش برای تقویت دسترسی به اینترنت.

هر یک از این تصمیم‌های زنجیره‌ای در برابر واکنش‌های احتمالی ایران سنجیده خواهد شد. مقام‌های آمریکایی بر این باورند که هرگونه حمله در داخل ایران می‌تواند به اقدام تلافی‌جویانه علیه تأسیسات آمریکا در منطقه بینجامد؛ نتیجه‌ای که مقام‌های ایرانی پیش‌تر نیز به آن تهدید کرده‌اند. همچنین نگرانی‌هایی مطرح شده مبنی بر این‌که واکنشی سخت می‌تواند با ایجاد «اثر همبستگی حول پرچم»، حمایت داخلی از حکومت ایران را تقویت کند.

این‌که ایران در برابر اقدامات محدودتر چگونه واکنش نشان خواهد داد، چندان روشن نیست. از سوی دیگر، به گفته مقام‌ها، دست نزدن به هیچ اقدامی نیز می‌تواند تهدیدهای ترامپ را بی‌اعتبار و توخالی جلوه دهد.