این دهمین کشتار جمعی مخالفان سیاسی - عقیدتی حکومت اسلامی و عدالت جویان و آزادیخواهان سرزمینمان است که رهبران و مزدوران حکومت اسلامی مرتکب شده اند. دهمین کشتار، و یکی ازهولناک ترین و وحشیانه ترین این کشتارها، که آمران سید علی خامنه ای و مسنولان حکومت اسلامی، و عاملان گَله های مزدور و مغزشویی شده، هستند.

سید علی خامنه ای در ادامه راه و روش روح الله خمینی، با " قتل های زنجیره ای" شروع کرد. پیش از او خمینی با کشتار های سال 59-57، کشتار مخالفان در خارج کشور، کشتار سال 62-60، و کشتار تابستان سال 67، رد خون و جنایت را ترسیم کرد. خامنه ای در ادامه راهِ پیشوای جنایت، در کنار قتل های زنجیره ای" با ارتکاب به کشتار سال 88، کشتار دی ماه سال 96، کشتار آبان ماه 98، کشتار در جنبشِ زن زندگی آزادی، و کشتار و جنایت جنون آمیز و هولناک اخیر( دی ماه 1404) ویژگی " شیعه اثنی عشری" مافیایی شده را آشکارتر ساخت، یعنی توحشی سازمانیافته و سیستماتیک که به طور ماهوی و طبیعی ذره ای انسان و انسانیت بر پیکرۀ آن یافت می نشود.

بدون تردید این آخرین کشتارِ جمعی این وحشیان نخواهد بود اگر، اگر در قدرت بمانند. توحش و شکنجه و اعدام و کشتارجمعی طبیعت این " ایدئولوژی" غیرانسانی و چرکین بوده و هست، ایدئولوژی و مذهب سیاسی شده ای که در تاریخی حدود 1400ساله حتی هنگامی که در قدرت سیاسی نبوده جنایت ها و کشتارهایی جمعی مرتکب شده است. این موجودات در طول و عرض تاریخ شان منتهای تلاش خود را برای دستکاری، دفورمه کردن، وارونه سازی تاریخ و قلب واقعیت و حقیقت در حافظه فردی و اجتماعی( جمعی، تاریخی، فرهنگی و...) مردم میهنمان کرده اند اما نتوانسته اند و نمی توانند تا حد ایجاد" فراموشی" پیش بروند. جنایت های روحانیون و آخوند های معمم و مکلا فراموش نشده و نخواهد شد، به ویژه در شرایطی که عقلانیت تاریخی و سیاسی در میهنمان بیش از پیش ریشه دوانده و گُل ها داده است.