همزمان، برخی تحلیلگران خارجی هشدار داده‌اند که فشار ناشی از محاصره و کنترل دریایی آمریکا بر مسیرهای انتقال انرژی و تجارت جمهوری اسلامی، می‌تواند در ماه‌های آینده تأمین بخشی از نیاز داخلی سوخت را دشوارتر کند. ایران اگرچه تولیدکننده نفت است، اما سال‌هاست در بخش پالایش و تأمین برخی فرآورده‌های سوختی با ضعف ساختاری مواجه است و در دوره‌هایی ناچار به واردات یا استفاده از ذخایر استراتژیک شده است. اکنون نیز با نزدیک شدن تدریجی الگوی مصرف و سفرها به سطح پیش از جنگ و بحران، این نگرانی مطرح می‌شود که ذخایر اضافی سوخت با سرعت بیشتری تخلیه شوند.

گزارش مهر تلاش می‌کند علت اصلی بحران را به افزایش خودروهای شخصی و ضعف حمل‌ونقل عمومی نسبت دهد؛ موضوعی که البته واقعیت دارد، اما بخش مهم‌تر ماجرا را پنهان می‌کند: دهه‌ها سوءمدیریت، فساد ساختاری و شکست سیاست‌گذاری انرژی در جمهوری اسلامی. حکومتی که میلیاردها دلار صرف پروژه‌های منطقه‌ای، نظامی و امنیتی کرده، اکنون حتی در تأمین پایدار سوخت داخلی نیز با بحران روبه‌روست.

اهمیت زمان انتشار این گزارش نیز قابل توجه است. رسانه‌های حکومتی معمولاً زمانی به انتشار گسترده آمارهای هشداردهنده روی می‌آورند که بخشی از ساختار قدرت به این جمع‌بندی رسیده باشد که دیگر امکان پنهان کردن بحران وجود ندارد. در چنین شرایطی، انتشار تدریجی آمارهای نگران‌کننده می‌تواند مقدمه‌ای برای تصمیمات بعدی مانند افزایش قیمت سوخت، سهمیه‌بندی شدیدتر یا آماده‌سازی جامعه برای اختلال‌های احتمالی باشد.

یک شهروند در پیامی به ایران‌اینترنشنال، با اشاره به بحران سوخت اعلام کرد پس از مراجعه به چند جایگاه سوخت در مشهد، سرانجام توانسته است پس از حدود یک ساعت انتظار، با کارت سوخت سه‌هزار تومانی تنها ۱۵ لیتر بنزین دریافت کند.

به دلایل امنیتی پیام این مخاطب با هوش مصنوعی بازخوانی شده است:

***