خبرنامه گویا ـ پریشاد کاویانی، ایرانی ساکن کانادا که بیش از دو سال در راهپیماییهای حمایت از فلسطین شرکت کرده، میگوید سکوت در برابر سرکوب زنان ایران و انتشار مطالب در حمایت از سپاه پاسداران از سوی برخی همراهان پیشینش، او را به فاصلهگرفتن از این جنبش رسانده است.
کاویانی در گفتوگو با فاکسنیوز دیجیتال گفت: «در نه ماه گذشته، بیش از هر زمان دیگری در زندگیام هدف توهینها و رفتارهای ضد همجنسگرایان، نژادپرستانه و تبعیضآمیز علیه زنان قرار گرفتهام؛ آن هم از سوی چپگرایانی که بیش از دو سال در کنارشان برای آزادی فلسطین راهپیمایی میکردم. این دیوانگی است.»
او تناقض اصلی را در برخورد گزینشی با آزادی و حقوق بشر میبیند: «از آزادی مردم و حقوق زنان دفاع میکنند، اما وقتی نوبت زنان ایرانی میرسد که آزادی میخواهند و میخواهند خودشان انتخاب کنند چه بپوشند، ناگهان ساکت میشوند؛ و نهفقط ساکت، بلکه از سرکوبگر حمایت میکنند. مشکل من همین است؛ میان ستمگران دست به گزینش میزنند.»
به گزارش نیویورک پست کاویانی که در ایران به دنیا آمده و در چهاردهسالگی به کانادا مهاجرت کرده، میگوید تجربه زندگی زیر حکومت جمهوری اسلامی، نگاه او به مسئله فلسطین را شکل داده است. به گفته او، کودکان در ایران هر روز با تبلیغات رسمی درباره رنج فلسطینیان و ضرورت کمک به آنان روبهرو میشوند، اما همزمان فقر و محرومیت را در کشور خود میبینند.
او گفت: «میبینید روستاهای ایران آب آشامیدنی ندارند، جادهای برای رسیدن به بیمارستان ندارند... حکومت عملاً برای نیازمندان داخل کشور کاری نمیکند و مدام به شما گفته میشود باید پول نگه داریم تا به فلسطین بفرستیم.» به گفته کاویانی، این تجربه به پرسشی میانجامد: «چرا نجات یک ملت دیگر باید مسئولیت من باشد؟»
حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ حماس به اسرائیل و واکنش برخی فعالان به آن، نقطه عطف دیگری برای او بود. کاویانی گفت: «صرف اینکه کسی گذرنامه اسرائیلی دارد، به این معنی نیست که باید کشته شود... اگر غیرنظامیان را وارد جنگ کنید، گروگان بگیرید، به آنان تجاوز کنید یا شکنجهشان کنید، من از آن حمایت نمیکنم؛ فرقی ندارد قربانی چه کسی باشد.»
او تأکید کرد هیچکس صرفاً به دلیل زادگاه یا باور سیاسیاش سزاوار مرگ نیست و نمیتوان برای حق نجات انسانها سلسلهمراتب ساخت: «نمیتوانید بگویید این فرد بیشتر از آن یکی سزاوار نجات است.»
کاویانی میگوید مشاهده مطالب حامی سپاه در میان برخی فعالان، فاصله او را با این جریان بیشتر کرد: «شروع کردم به فاصلهگرفتن، چون فهمیدم این گروهی نیست که بخواهم خودم را به آن وابسته بدانم. فکر نمیکنم بسیاری از افراد این جنبش بهخاطر جنبه حقوق بشری آن حضور داشته باشند.»
منبع: نیویورکپست؛ بر اساس گفتوگوی فاکسنیوز دیجیتال. متن برای انتشار ترجمه و کوتاه شده است.

پس از جنجال نیویورک؛ از مرضیه حسینی چه خبر؟


















