در نهایت، دمای جهان تقریبا در همه‌جا یکسان می‌شود و همه‌چیز به حالتی سرد، تاریک و بی‌حرکت می‌رسد؛ جهانی که دانشمندان آن را شبیه «گورستان کیهانی» توصیف می‌کنند.

۲- گسست بزرگ؛ فروپاشی همه‌چیز

سناریوی دوم «گسست بزرگ» نام دارد. این نظریه بر پایه وجود «انرژی تاریک» شکل گرفته؛ نیرویی مرموز که باعث می‌شود جهان با سرعت بیشتری منبسط شود.

اگر قدرت این انبساط بیش از حد افزایش پیدا کند، جاذبه دیگر قادر نخواهد بود ساختارهای جهان را کنار هم نگه دارد. در این حالت، کهکشان‌ها، ستاره‌ها، سیاره‌ها و حتی اتم‌ها از هم می‌پاشند و کل جهان فرو می‌ریزد.

دانشمندان هنوز ماهیت واقعی انرژی تاریک را نمی‌دانند، اما برآورد می‌شود حدود ۷۰ درصد جهان را تشکیل دهد.

۳- فروپاشی بزرگ؛ پایان یا آغاز دوباره؟

فرضیه سوم می‌گوید اگر انرژی تاریک در آینده ضعیف شود، جاذبه می‌تواند جهان را دوباره به سمت یک نقطه واحد جمع کند. در این حالت، کیهان دچار «فروپاشی بزرگ» می‌شود.

برخی نظریه‌ها حتی احتمال می‌دهند پس از این فروپاشی، یک بیگ‌بنگ تازه رخ دهد و جهان جدیدی شکل بگیرد؛ چرخه‌ای بی‌پایان از تولد و مرگ جهان‌ها.

پایان جهان چه زمانی خواهد بود؟

دانشمندان می‌گویند هنوز هیچ نشانه قطعی برای وقوع این سناریوها وجود ندارد و همه آنها در حد نظریه هستند. برخی تخمین‌ها پایان جهان را تریلیون‌ها سال دیگر می‌دانند.

در واقع، احتمال زیادی وجود دارد که زمین و حتی خورشید میلیاردها سال پیش از پایان احتمالی جهان از بین رفته باشند. خورشید حدود شش میلیارد سال دیگر به یک ستاره غول‌سرخ تبدیل خواهد شد؛ اتفاقی که احتمالا حیات روی زمین را نابود می‌کند.

با وجود پیشرفت علم، پژوهشگران می‌گویند انسان هنوز شناخت بسیار محدودی از کیهان دارد و بسیاری از پرسش‌ها درباره سرنوشت نهایی جهان بی‌پاسخ مانده است.