تهدید فعالان خارج ایران
ایران وایر - «تنها یک روز پس از اعلام آتشبس در جنگ میان ایران، آمریکا و اسراییل، تماسی مستقیم از یک شماره با پیششماره فرانسه دریافت کردم. فردی که تماس گرفته بود، صریح و بدون مقدمه من را تهدید کرد. جملهای که گفت هنوز دقیقاً در ذهنم مانده است: مواظب خودت باش، چون ما مواظبت هستیم. از سپاه تماس میگیرم و بهزودی سراغت خواهیم آمد.»
این سخنان «سوران منصورنیا»، فعال دادخواه ساکن هلند، است. برادر سوران منصورنیا، برهان، در جریان اعتراضات آبان ۹۸ توسط ماموران امنیتی، در کرمانشاه کشته شد. آقای منصورنیا حدود دو سال پس از آن به هلند مهاجرت کرد و از آن زمان در این کشور زندگی میکند. با این حال نه تنها تهدیدهای امنیتی علیه او پایان نیافته بلکه به دلیل فعالیتهای او در عرصه دادخواهی تهدیدها روزبهروز افزایش یافتهاند.
جمهوری اسلامی ید طولایی در تهدید و حتی از میان برداشتن مخالفان سیاسی خود در خارج از ایران به خصوص اروپا داشته است؛ این تهدیدها که در چند سال اخیر شمارشان بیشتر شده، به گفته فعالانی مانند سوران منصورنیا با آغاز جنگ آمریکا و اسراییل با ایران، به شکل چشمگیری افزایش یافته است.
آقای منصورنیا به ایرانوایر میگوید دو روز پس از تماس از سوی سپاه، یکی از دوستانش از داخل ایران «پس از ساعتها تلاش و امتحان کردن» توانسته با ویپیان چند اسکرینشات از اپلیکیشن «بله» برای او بفرستد که در آنها اطلاعات شخصی آقای منصورنیا در «گروههای امنیتی» جمهوری اسلامی دست به دست میچرخد. در این اسکرینشاتها، شماره تلفن فعلی او، شماره قبلیش در ایران، آیدی تلگرام و حتی محل سکونت والدینش منتشر شده بود.
پس از آن پلیس هلند اقدامات امنیتی خود برای حفاظت از سوران منصورنیا را افزایش داد. بر روی تلفن همراه او اپلیکیشنی نصب شد که امکان ردیابی و به اشتراک گذاشتن موقعیت مکانی او را برای نیروهای پلیس هلند فراهم میکند. او به ایرانوایر میگوید: «پلیس هلند در حال هماهنگی و رایزنی با واحدهای مرتبط با مقابله با تروریسم است تا ابعاد مختلف این پرونده و سطح تهدیدها را بررسی کنند. در حال حاضر نیز، پلیس بهصورت منظم و گاهی سرزده به محل کار یا محل زندگی من مراجعه میکند و وضعیت امنیتیم را زیر نظر دارد.»
اما آیا این تهدیدها از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی انجام میشود؟ سوران منصورنیا از کجا مطمین است که این حملات از سوی آنهاست؟ او در پاسخ میگوید: «پس از یکی از تجمعها در شهر لاهه بود. بعد از پایان اعتراضات، من و یکی از دوستانم در شهر قدم میزدیم که متوجه شدیم، زنی ما را دنبال میکند و همزمان با تلفن همراهش از ما فیلم میگیرد. وقتی متوجه شد که ما حضور او و فیلمبرداریاش را دیدهایم، بلافاصله محل را ترک کرد و فرار کرد. حدود دو هفته بعد، موضوع جدیتر شد. اطلاعات سپاه یکی از اعضای خانواده دوستم را در ایران احضار کرد و همان فیلم را به او نشان داد. طبق آنچه به ما منتقل شد، به عضو خانواده دوستم صراحتاً گفته بودند که بهتر است عزیزشان از "این شخص"، یعنی من، فاصله بگیرد و تصور نکنیم که دست آنها به ما نمیرسد. برای من این لحظه نقطه اطمینان بود. دیگر مساله فقط حمله آنلاین، ریپورت هماهنگشده یا تخریب اعتبار نبود؛ بلکه مشخص شد فعالیتهای ما در اروپا رصد میشود، از ما در فضای عمومی فیلمبرداری میشود، و بعد همان تصاویر برای فشار آوردن به خانواده افراد در ایران استفاده میشود.»
«حسین رزاق»، فعال سیاسی و زندانی سیاسی پیشین، نیز که کمتر از یک سال است از ایران خارج شده، افزایش تهدیدهای جمهوری اسلامی را تایید میکند و میگوید او نیز هدف این حملات قرار گرفته است. او به ایرانوایر میگوید پس از کشته شدن علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، تهدیدهای نهادهای امنیتی ایرانی علیه او بیشتر شده است: «بعد مرگ خامنهای توییت کردم که شاد هستیم و حملات دوباره شروع شد. دوبار با شماره همسرم در واتساپ تماس گرفتند، گفتند میدانیم محل مدرسه فرزندتان کجاست و تهدید کردند که داغ بچهتان را روی دل حسین رزاق میگذاریم. حتی تلگرام همسرم را هک کردند. به ایمیل من میخواستند وارد شوند که نتوانستند. در اعتراضات دی زیاد کاری نداشتند. اینها بعد از جنگ شروع شد.»
حسین رزاق، در تابستان سال گذشته و چند روز قبل از آغاز جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل از کشور خارج شد و به ارمنستان رفت. در آن زمان او با رسانههای فارسی خارج از ایران مصاحبههایی داشت که به قول معروف «جنجالی» شدند. او در این مورد به ایرانوایر میگوید: «روز ششم جنگ ۱۲ روزه با اینترنشنال مصاحبه کردم. از هتلی که در ایروان بودم، آن مصاحبه خیلی جنجالی شد. دست آخر لوکشین هتل محل اقامت من را دو سایت منتشر کردند. دقیقا گفتند حسین رزاق اینجاست و از این محل مصاحبه کرده.»
رزاق میگوید مجبور شده در آن زمان قبل از طلوع آفتاب هتل محل اقامتش را ترک کند و در مدت ۱۰ روز پس از آن که به آلمان پرواز کند، هر روز را در یک مکان گذرانده است. در همین حال او حتی به دلیل مسایل امنیتی نتوانسته با ایرانیان مقیم ارمنستان تماس بگیرد.
پس از مهاجرت به آلمان اما این حملات کاهش نیافتند و با ادامه فعالیتهای حسین رزاق و مصاحبههای او با رسانههای خارج از کشور، تهدیدها نیز به سمت او و خانوادهاش روان شدند؛ تهدیدهایی که برخی از آنها حاوی اطلاعات شخصی بوده که هر فردی به آن دسترسی ندارد و مشخص میکند این تهدیدها از سوی یک نهاد امنیتی انجام میشود. در این میان برادر حسین رزاق نیز در ایران توسط نهادهای امنیتی بازداشت شد. حسین در این مورد به ایران وایر میگوید برادرش به دلیل «فشار آوردن به او» بازداشت شده است.
تبعید اجباری، فعالیت علیه حکومتی که سابقه فعالیتهای تروریستی زیادی در اروپا دارد و افزایش تهدیدهای نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی چه تاثیری بر روحیه این فعالان دارد؟ حسین رزاق به ایرانوایر از احساساتش در این زمینه میگوید: «برای فرزندم خیلی نگرانم، برای خودم نه. هروقت بیرون میروم، منتظرم یک نفر یک گلوله به من خالی کند. یا من را داخل صندوق یک ماشین هل بدهند و ببرند. در خانه را که میزنند منتظرم که مامور پشت در باشد و من را ببرد. یعنی همان حسهای ایران را برای من زنده نگه داشتهاند. در ایران وقتی در خانه را میزدند یا در خیابان کسی نگاهم میکرد، فکر میکردم مأمور است یا میخواهد من را ببرد.»
تهدید فعالان سیاسی و مدنی ایرانی مخالف جمهوری اسلامی در حالی در اروپای مرکزی صورت میگیرد که پیش از این نیروهای امنیتی حکومت ایران چندین طرح ترور موفق و ناموفق را در این نقطه از جهان اجرا کردهاند؛ از ترور در رستوران میکونوس در برلین و ترور فریدون فرخزاد در بن، تا ترور محمدرضا کلاهی صمدی، مشهور به عامل بمبگذاری در دفتر جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰، و ترور احمد مولا أبوناهض، معروف به احمد النیسی، در لاهه، در سال ۲۰۱۷. موارد متعدد این اقدامات و تشدید مداوم تهدیدها، سایهای از بیم و تردید را بر جامعه فعالان سیاسی و مدنی ایرانی در اروپا افکنده و باعث شده اپوزیسیون ایرانی ساکن اروپا کمتر از گذشته از امنیت خود مطمین باشد.
تهران در آستانه «صلح اضطراری»
