اکنون در ایران ما نیز، اعلام این‌که تفاهم اخیر با آمریکا به تأیید نهایی مجتبی خامنه‌ای رسیده، دو هدف مهم رژیم را تأمین می‌کند. اول، شناسایی رسمی و علنی آمریکا از رهبری مجتبی خامنه‌ای؛ دوم، اگر مذاکرات دور دوم طولانی و با سخت‌گیری‌هایی در برنامه اتمی رژیم مواجه شد، به حساب رهبر جدید و موافقت نهایی وی گذاشته شود.

این‌که اگر وی با قسمت اول مذاکرات و تفاهمات فیمابین موافقت نمود، ممکن است قسمت دوم به علت مقاومت‌های وی و در نتیجه ممارست تیم مذاکره‌کننده برای جلب نظر او مدتی طول بکشد و آمریکا باید این فرصت لازم برای قانع کردن تصمیم‌گیرنده اصلی و نهایی را به وی بدهد.

این امر همان تکرار و آغاز فاجعه اتمی شدن کره شمالی در ایران خواهد بود.

در نتیجه، آنچه در حال حاضر در تیم رژیم می‌گذرد، مشابه رخدادی است که قبلاً در کره شمالی انجام گرفته و رژیم در حال الگو گرفتن از برنامه اتمی شدن آن کشور می‌باشد.

علت عدم آزمایش بمب اتمی رژیم در زمان حیات خامنه‌ای این بود که وی همچون رهبران کره شمالی در نظر داشت جایزه تولید اولین بمب اتمی ولی‌فقیه را، به عنوان گنج قدرت، به فرزندش مجتبی، به عنوان خلیفه دوم بعد از خود، به ارمغان بگذارد تا به خیال خود، پایه‌های قدرت بساط این خلیفه‌گری را با بمب مزبور علیه گزند روزگار بیمه و به قولی بتون‌آرمه نماید.

شایسته است که به خاطر جلوگیری از این فاجعه بشری در ایران، آمریکا و متحدینش با قاطعیت بیشتری علیه زیاده‌خواهی‌های جمهوری اسلامی و بمب اتمی آن اقدام نمایند.