احمدینژاد اصولگرا نبود، بندبازی زرنگ بود و ولایت فقیه را قبول نداشت
خبرنامه گویا - وبسایت تابناک در گزارشی از خاطرات محسن رفیقدوست، وزیر پیشین سپاه، مجموعهای از اظهارات جنجالی او درباره محمود احمدینژاد را منتشر کرده است. رفیقدوست در این روایتها مدعی است احمدینژاد «هرگز اصولگرا نبود» و از سالها پیش از ریاستجمهوری، نگاه متفاوتی به ساختار قدرت در جمهوری اسلامی داشت.
رفیقدوست در خاطراتش تأکید میکند که احمدینژاد «هیچوقت اصولگرا نبود» و حتی مینویسد: «هرگز اصولگرا نبود.» به گفته او، بسیاری از حامیان احمدینژاد بعدها متوجه شدند فردی را به قدرت رساندهاند که مسیرش با جریان سنتی اصولگرایی تفاوت اساسی داشت.
یکی از جنجالیترین ادعاهای رفیقدوست درباره رابطه احمدینژاد با ولایت فقیه است. او با اشاره به جلسات دولت نهم میگوید: «آنهایی که متوجه بودند میگفتند ایشان تنها چیزی که قبول ندارد ولایت فقیه است و معتقد است مملکت را با ارتباط مستقیم با امام زمان اداره میکند.» رفیقدوست همچنین روایت میکند که سالها پیش از ریاستجمهوری، در دیداری با احمدینژاد به این نتیجه رسیده بود که «در افکار احمدینژاد ولایت فقیه خیلی جایی ندارد.»
وزیر پیشین سپاه در بخش دیگری از خاطراتش، احمدینژاد را «بندباز بسیار زرنگی» توصیف میکند که توانست بر موج فضای سیاسی آن سالها سوار شود. او به نقل از حبیبالله عسگراولادی مینویسد: «ما پیرو شریعت بودیم اما احمدینژاد پیرو طریقت و مرشدش آقای مشایی بود.»
رفیقدوست همچنین روایتی کمتر شنیدهشده از انتخابات ۱۳۸۴ نقل میکند. به گفته او، صلاح زواوی سفیر وقت فلسطین در تهران تعریف کرده بود که در نشستی با حضور سفرای خارجی، تنها سفیر بریتانیا پیروزی احمدینژاد را پیشبینی کرده بود؛ آن هم زمانی که هنوز نام او در میان نامزدهای اصلی مطرح نبود. به روایت رفیقدوست، سفیر انگلیس در پاسخ به تعجب حاضران گفته بود: «همه اشتباه میکنید! رئیسجمهور ایران شهردار تهران است.»
انتقادهای رفیقدوست به عملکرد احمدینژاد تنها به مسائل سیاسی محدود نمیشود. او مدعی است بسیاری از اقدامات دولت نهم و دهم جنبه تبلیغاتی داشت و درباره عملکرد هشتساله او میگوید: «آنقدر برای مملکت مشکل درست کرد که از آتشبس بعد از جنگ تحمیلی بدتر بود!» رفیقدوست همچنین از احمدینژاد با عنوان «انور سادات ایران» یاد میکند؛ عبارتی که از بحثبرانگیزترین توصیفهای او درباره رئیسجمهور پیشین به شمار میرود.
بخش دیگری از خاطرات رفیقدوست به رابطه نزدیک احمدینژاد و اسفندیار رحیممشایی اختصاص دارد. او به نقل از برخی وزیران دولت میگوید مشایی «قطب احمدینژاد» بود و نفوذی فراتر از تصور در دولت داشت. به گفته رفیقدوست، بسیاری از اعضای کابینه از جایگاه ویژه مشایی در نزد رئیسجمهور وقت شگفتزده بودند.
رفیقدوست در نهایت تصویری کاملاً منفی از میراث سیاسی احمدینژاد ارائه میکند. او ضمن انتقاد از عملکرد دولتهای نهم و دهم، جبهه پایداری را نیز ادامه همان جریان میداند و تصریح میکند: «الان جبهه پایداری ادامه احمدینژادیسم است و هرکس در آن جبهه باشد قبولش ندارم.»
شاید تنها جایی که جمهوری اسلامی تبعیض قائل نمیشود
چرا لاریجانی و خرازی رفتند و باقر ماند؟
