پس از آن ناکامی، تغییرات تدریجی در ساختار تیم آغاز شد. برخی از بازیکنان باتجربه کنار رفتند و نسل تازه‌ای از بازیکنان وارد ترکیب شد.

هدایت تیم نیز از ژانویه ۲۰۲۵ به «رودی گارسیا» سپرده شد؛ مربی فرانسوی باتجربه‌ای که سابقه هدایت تیم‌هایی چون رم، مارسی، لیون، ناپولی و النصر را در کارنامه‌ مربیگری‌اش داشت.

روی کاغذ، بلژیک همچنان یکی از پرارزش‌ترین تیم‌های حاضر در جام جهانی است. «ترانسفر مارکت» مرجع قیمت‌ٰگذاری بازیکنان و مربیان فوتبال جهان، ارزش مجموع بازیکنان این تیم را بیش از «نیم میلیارد یورو» برآورد کرده است.

دو تیم، دو مسیر متفاوت تا جام جهانی

ایران برای رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۶ در مجموع ۱۶ مسابقه انتخابی انجام داد. تیم فوتبال ایران در مراحل مختلف انتخابی آسیا با تیم‌هایی مانند قطر، ازبکستان، امارات، قرقیزستان و کره شمالی روبه‌رو شد و در نهایت سهمیه مستقیم جام جهانی را به دست آورد.

👈مطالب بیشتر در سایت ایران وایر

در مقابل، بلژیک در انتخابی اروپا تنها هشت مسابقه را پشت سر گذاشت و بدون شکست به جام جهانی رسید. این تیم با پنج پیروزی و سه تساوی، بالاتر از ولز، مقدونیه شمالی، قزاقستان و لیختن‌اشتاین صدرنشین گروه خود شد. بلژیک در این هشت مسابقه ۲۹ گل به ثمر رساند و تنها هفت گل دریافت کرد.

منتقدین معتقد بودند که بلژیک در یکی از ساده‌ترین گروه‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ اروپا قرار داشت؛ مانند آن‌چه در مورد تیم فوتبال ایران در آسیا گفته می‌شود.

در نگاه اول شاید «تعداد مسابقات»، تفاوت اصلی دو تیم باشد، اما تفاوت مهم‌تر در کیفیت و نوع رقابت‌ها است. ایران مسیر طولانی‌تری را در آسیا پشت سر گذاشت و بلژیک در گروهی کوچک‌تر و فشرده‌تر سهمیه خود را قطعی کرد.

نکته جالب اینجاست که برخلاف ایران و نیوزیلند، هیچ سابقه ثبت‌شده‌ای از دیدار تیم‌های ملی بزرگسال ایران و بلژیک وجود ندارد. ایران و بلژیک برای نخستین بار در لس‌آنجلس آمریکا روبروی هم قرار می‌گیرند.

کورتوا، دی‌بروینه و دوستان؛ ستون فقرات بلژیک

باید پذیرفت که بلژیک دیگر آن تیم پرستاره سال ۲۰۱۸ نیست، اما هنوز بازیکنان نام‌دار و کلیدی در اختیار دارد.

درون دروازه، «تیبو کورتوا» سنگربان باشگاه «رئال مادرید» قرار دارد؛ یکی از موفق‌ترین دروازه‌بانان نسل خود که سال‌ها در بالاترین سطح فوتبال اروپا بازی کرده است.

در خط دفاعی، «ناتان انگوی» یکی از مهم‌ترین چهره‌های نسل جدید فوتبال بلژیک محسوب می‌شود. مدافع میانی جوانی که با قدرت بدنی، بازی هوایی و توانایی خروج توپ از خط دفاعی شناخته می‌شود و بسیاری او را آینده خط دفاعی این کشور می‌دانند.

در میانه میدان، «یوری تیلمانس» هافبک دفاعی استون‌ویلا، نقش تخریب‌چی و هم‌زمان، پخش کننده توپ‌ها از خط دفاعی به خط هجومی را دارد.

در فاز هجومی، «جرمی دوکو» شاید خطرناک‌ترین بازیکن فعلی بلژیک باشد. وینگر سرعتی و دریبل‌زن این تیم با توانایی عبور از مدافعان در موقعیت‌های تک‌به‌تک، یکی از اصلی‌ترین سلاح‌های هجومی بلژیک به شمار می‌رود و می‌تواند برای مدافعان کناری ایران دردسرساز شود.

در خط حمله نیز «روملو لوکاکو» اگر چه در بازی نخست به عنوان یار تعویضی به زمین آمد، اما همچنان به عنوان بهترین گلزن تاریخ فوتبال بلژیک، نقشی تعیین کننده در ساختار هجومی تیمش در دقایقی که وارد زمین می‌شود بازی می‌کند.

بلژیک امشب بیش از آنکه به یک ستاره وابسته باشد، به کیفیت کلی ترکیب و تجربه بین‌المللی بازیکنانش متکی است.

چه کسی آماده‌تر به جام جهانی رسید؟

اگر ایران برای صعود به جام جهانی مسیر طولانی‌تری را طی کرد، بلژیک در ماه‌های منتهی به این رقابت‌ها برنامه آماده‌سازی گسترده‌تری داشت.

بلژیک در سال ۲۰۲۶ مقابل آمریکا، مکزیک، کرواسی و تونس بازی‌های دوستانه برگزار کرد. این تیم آمریکا را با نتیجه ۵ بر ۲ شکست داد، برابر مکزیک یک بر یک مساوی کرد، کرواسی را دو بر صفر برد و سپس تونس را با نتیجه ۵ بر صفر شکست داد.

نتایجی درخشان در راه آماده‌سازی جام جهانی ۲۰۲۶. این نتایج نشان می‌دهد بلژیک پیش از جام جهانی خود را مقابل سبک‌های مختلف فوتبال آزمایش کرده است؛ از فوتبال آمریکای شمالی گرفته تا فوتبال اروپایی و آفریقایی.

هرچند که این تیم در بازی اول برابر مصر، نمایشی بسیار ناامید کننده و ضعیف‌تر از حد انتظار را به نمایش گذاشت.

در مقابل، ایران در این بازه زمانی مقابل نیجریه، کاستاریکا و گامبیا به میدان رفت. هرچند این مسابقات برای آماده‌سازی تیم امیر قلعه‌نویی اهمیت داشت، اما از نظر تنوع و سطح رقبا، برنامه آماده‌سازی بلژیک سنگین‌تر به نظر می‌رسید.

همین موضوع باعث شده بسیاری از کارشناسان، بلژیک را از نظر آمادگی کلی یک گام جلوتر از ایران بدانند.

بازی بسته، ضدحمله و فرصتی که وجود دارد

روی کاغذ، بدون تردید بلژیک تیم قدرتمندتری است. اما مسابقه برابر مصر و حتی برخی از دیدارهای تدارکاتی این تیم نشان داده که بلژیک در برابر تیم‌هایی که با دفاع فشرده و ضدحمله بازی می‌کنند، آسیب‌پذیر است.

در عین حال بعید به نظر می‌رسد ایران مانند مسابقه با نیوزیلند به دنبال یک بازی باز و هجومی باشد. محتمل‌ترین سناریو این است که تیم امیر قلعه‌نویی با خطوطی نزدیک به هم، فضای میانه زمین را محدود کند و در زمان مالکیت بلژیک به دنبال توپ‌گیری و ضدحمله بگردد.

در چنین شرایطی، سرعت مهدی قایدی، فرارهای مهدی طارمی از پشت مدافعان و حرکات محمد محبی می‌تواند برای ایران فرصت‌های گلزنی در موقعیت ضدحمله را ایجاد کند.

بلژیک در خط حمله کیفیت قابل توجهی دارد، اما خط دفاعی این تیم در انتقال از حمله به دفاع اصلا بی‌نقص نیست. اگر ایران بتواند توپ را در مناطق میانی زمین به دست بیاورد و ضدحمله‌های خود را با دقت اجرا کند، رسیدن به گل مقابل این تیم دور از دسترس نخواهد بود.

روی کاغذ شانس با بلژیک است

تقریبا تمامی ارزیابی‌های پیش از مسابقه، بلژیک را شانس نخست پیروزی در این دیدار می‌دانند. تفاوت ارزش بازار بازیکنان، تجربه حضور در لیگ‌های بزرگ اروپا و عمق بیشتر ترکیب، مهم‌ترین دلایل این ارزیابی هستند.

اما جام جهانی بارها نشان داده که فاصله میان نام‌ها و نتایج واقعی همیشه به اندازه‌ای که روی کاغذ دیده می‌شود، زیاد نیست. بلژیک چهار سال پیش با وجود همه ستاره‌هایش در مرحله گروهی حذف شد و در همین جام نیز نتوانست مصر را شکست دهد.

برای ایران نیز این مسابقه شاید مهم‌ترین بازی مرحله گروهی باشد. تیم فوتبال ایران برابر نیوزیلند فرصت صدرنشینی را از دست داد، اما هنوز این فرصت را دارد که با کسب نتیجه‌ای مثبت مقابل بلژیک، مسیر صعود خود را دوباره هموار کند.

شاید به همین دلیل باشد که مسابقه یکشنبه، بیش از هر چیز، نبرد دو رویا است؛ رویای بلژیک برای بازگشت به جمع مدعیان فوتبال جهان و رویای ایران برای برداشتن گامی به سوی صعود از مرحله گروهی جام جهانی.