وقتی ترس جای ایدئولوژی را می‌گیرد

مهرداد ماهر

توییت اخیر محمدباقر قالیباف در پاسخ به مجری صداوسیما که معترض بود «چرا تیم مذاکره‌کننده زیر سایه تهدید و بمباران به سوئیس رفته»، یک اعتراف تاریخی و بی‌نظیر از استیصال و فروپاشی درونی سیستم است. قالیباف با افتخار نوشته است: «اگر به سوئیس نمی‌رفتیم، هر لحظه خون بیشتری از مسلمانان و شیعیان لبنان ریخته می‌شد.»

با خواندن این توجیه، اولین چیزی که توی صورت آدم می‌خورد، فروپاشی کامل ایدئولوژی چهل‌وهفت‌ساله‌ای است که گوش دنیا را با آن کر کرده بودند. کجا رفت آن شعار پرطمطراق «ما ملت امام حسینیم» چه شد آن جمله معروف خمینی که سینه چاک می‌داد و می‌گفت: «بکشید ما را، ملت ما بیدارتر می‌شود» کجاست آن رهبری که با تبختر، خودش را در جایگاه حق می‌دید و با کپی‌برداری از جمله تاریخی امام‌حسین در برابر یزید، فریاد می‌زد: «مِثْلی لا یُبایِعُ لِمِثْلِهِ» (کسی چون من با کسی چون او بیعت نمی‌کند)؟ شما که سال‌ها بالای منبر مغز مردم را جویدید و گفتید امام حسین و یارانش از قبل می‌دانستند شهید می‌شوند، اما برای حفظ اصول تا آخرین قطره خونشان جنگیدند و تسلیم نشدند؛ حالا چه شد که وقتی پای جان خودتان و نیروهای نیابتی‌تان به میان آمد، ایدئولوژی عاشورا را بوسیدید و کنار گذاشتید و «علی الاصول» امامتان را به کتف چپ گرفتید و به «قنبل قهرمانانه» و تسلیم خفت‌بار تن دادید؟

نکته دوم و بسیار تلخ ماجرا این است که نباید دچار توهم شویم. جمهوری اسلامی هرگز به خاطر شرایط اسفناک اقتصادی، فقر کمرشکن، یا سفره‌های خالی مردم ایران پای میز مذاکره نرفته است. آن‌ها برای مردم ایران پشیزی ارزش قائل نیستند و اگر تمام ملت از گرسنگی بمیرند هم خم به ابرو نمی‌آورند.