یادداشت تحریریه خبرنامه گویا: احمد زیدآبادی در یادداشتی، ایران اینترنشنال را متهم کرده است که پس از حمایت از جنگ و حمله به زیرساخت‌های ایران، اکنون خود را دلسوز مردم نشان می‌دهد. آنچه در ادامه می‌خوانید، متن واقعی او نیست، بلکه وارونه‌سازی همان استدلال؛ این بار درباره صداوسیمای جمهوری اسلامی و نقش آن در سرکوب خونین اعتراضات دی‌ماه. هدف، نشان دادن آن چیزی است که ما تناقض و استاندارد دوگانه در این نگاه می‌دانیم. متن اصلی زیدآبادی نیز در پایان، بدون تغییر آمده است.

مثل ماهی به نظر می‌رسیم؟

زیدآبادی جهان موازی - خبرنامه گویا

صداوسیمای جمهوری اسلامی امروز چنان از رنج مردم، امنیت شهروندان و خسارت‌های واردشده به جامعه سخن می‌گوید که انگار به کلی فراموش کرده است در جریان سرکوب خونین اعتراضات دی‌ماه چگونه با تمام توان از برخوردهای مرگبار دفاع می‌کرد، معترضان را «اغتشاشگر» و «عامل بیگانه» می‌نامید و زمینه تبلیغاتی یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های سال‌های اخیر را فراهم می‌کرد.

بله، تغییر لحن در سیاست و رسانه گاهی پیش می‌آید، اما حتی آن هم برای خودش چارچوب و اصولی دارد. نمی‌شود پس از دفاع از سرکوبی که بنا بر آمار رسمی خود حکومت هزاران کشته و زخمی بر جای گذاشت و به گفته منابع مخالف جمهوری اسلامی شمار قربانیان آن بسیار بیشتر بود، ناگهان در قامت مدافع جان و کرامت مردم ظاهر شد.

همه کسانی که در جریان اعتراضات نسبت به سرکوب، خشونت حکومتی و نقض حقوق شهروندان هشدار می‌دادند، از تریبون انحصاری صداوسیما با اتهام‌زنی، تخریب شخصیت و تهدید روبه‌رو شدند. اکنون، بدون کوچک‌ترین اشاره‌ای به آن نقش و سابقه، همان رسانه می‌کوشد خود را مدافع و دلسوز مردم معرفی کند.

گمان کرده‌اند حافظه ایرانی‌ها مثل حافظه ماهی است و ظرف چند ثانیه همه چیز را فراموش می‌کنند؟