خبرنامه گویا - ویل ریچیاردلا - دبیر سیاسی فاکسنیوز در شبکه اکس نوشت، این دستکم نهمین بار است که دونالد ترامپ حمله به ایران را به تعویق انداخته یا لغو کرده تا قویترین برگ برنده تهران، یعنی مذاکره، دوباره در اختیار جمهوری اسلامی قرار گیرد.
رژیم ایران برای تسلیم شدن یا از دست دادن اهرم فشار خود مذاکره نمیکند؛ مذاکره میکند تا آن را حفظ کند، فرصت بازسازی به دست آورد و زمان بخرد.
تهران میداند سقف اقدامات ترامپ تا کجاست. میداند تهدیدهای او پیش از آنکه اهرمهای فشار جمهوری اسلامی از بین بروند، پایان مییابد و همچنین میداند که گذشت زمان، از نظر سیاسی، به سود ایران است.
جیدی ونس پیشتر تفاهمنامهای را امضا کرده بود که ایران آن را پذیرفت و دموکراتها نیز بیش از گذشته خواهان پایان دادن به این جنگ هستند.
این، چرخهای بیپایان از جنگ است: تهدید، توقف، مذاکره، بازسازی و تکرار.
در این مرحله، عقبنشینی یکجانبه شاید کمتر از آن شرمآور باشد که وانمود شود این آشفتگی بخشی از یک راهبرد منسجم است.
پست دوم ویل ریچیاردلا (پس از انتشار خبر آغاز مذاکرات در روز دوشنبه)
کمتر از ۲۴ ساعت بعد، ترامپ حرف مرا ثابت کرد.
او حملهای را که گزارش شده بود در دست بررسی است، در ازای چارچوب اولیه توافقی متوقف کرد که ایران نه بهطور علنی آن را پذیرفته و نه حتی آن را با همان تعریفی که ترامپ ارائه میکند، توصیف کرده است.
ترامپ میگوید ایران با بازگشایی تنگه هرمز موافقت کرده است. اما تهران میگوید تنها با گفتوگو درباره یک مسیر جدید کشتیرانی موافقت کرده است.
بار دیگر، ترامپ پیش از آنکه ایران اقدام ملموسی انجام دهد، فشار را کاهش داد.
شاید او بهشدت به دنبال راهی برای خروج از این بحران بوده است. شاید هم مشاورانش او را به این مسیر سوق دادهاند.
در هر صورت، به باور این تحلیل، ایران اهرم فشار خود را حفظ کرد و ترامپ اهرم خود را واگذار کرد.
