امیت سگال - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
یکشنبه ۹ اوت است. بنیامین نتانیاهو زمانی که جو بایدن ارسال تسلیحات به اسرائیل را متوقف کرد، گفت: «اگر لازم باشد، با تمام توان خواهم جنگید.» اما آمریکا دقیقا با چه چیزی میخواهد بجنگد؟ حتی بدون تحریم تسلیحاتی نیز ذخایر نظامی این کشور با سرعت به خط قرمز نزدیک میشود.
فرمانده ستاد فرماندهی اروپایی آمریکا به پنتاگون هشدار داده است که منابع کافی برای مقابله با جمهوری اسلامی و همزمان حفاظت از اسرائیل و نیروهای آمریکایی وجود ندارد؛ واشینگتن ناچار خواهد شد میان آنها انتخاب کند. رویترز نیز گزارش داده است که ارتش آمریکا تقریبا تمام ذخایر موشکهای هدایتشونده دقیق خود را مصرف کرده است.
در اسرائیل نیز گزارش شده که بمبهای سنگرشکن از نوع مهمات استفادهشده در حمله سال گذشته به فردو، تنها پس از یک شب حمله تقریبا به پایان رسیدهاند. در نتیجه، اجرای حملهای دیگر به تأسیسات زیرزمینی «کوه کلنگ» دشوارتر شده است.
همه اینها تنها پس از چند هفته جنگ با یک دیکتاتوری رو به زوال در خاورمیانه رخ داده است؛ حکومتی که از درون دچار شکاف و در آستانه فروپاشی اقتصادی است. اگر روسیه همزمان در نقطه دیگری از اروپا دست به تحریک نظامی بزند یا چین تصمیم بگیرد نیروهایش را بهسوی تایوان حرکت دهد، چه خواهد شد؟
اکنون تمام جهان ترامپ را زیر نظر دارد. آیا او جنگ را در شرایطی پایان خواهد داد که جمهوری اسلامی همچنان تنگه هرمز را در کنترل داشته باشد، حکومت در تهران پابرجا بماند و ارتش آن فقط برای مدتی مشغول ترمیم زخمهای خود شود؟
در این میان دو تناقض وجود دارد. نخست اینکه هراس آمریکا ــ و بهویژه جمهوریخواهان ــ از عملیات زمینی و گرفتارشدن در جنگی طولانی و خونین، همان عاملی است که جمهوری اسلامی را زنده نگه داشته است. تقریبا هر عملیات زمینی، چه برای تصرف ذخایر اورانیوم، چه برای کنترل جزیره خارک و چه برای بازداشت مقامهای ارشد، میتوانست تکانی جدی در ساختار حکومت ایجاد کند.
تناقض دوم این است که ترس از سقوط بیشتر اعتبار آمریکا، مانع میشود ترامپ این جنگ را مانند جنگهای افغانستان، عراق و ویتنام پایان دهد. خروج از درگیری بدون دستیابی به نتیجهای روشن، این پیام را به جهان خواهد داد که آمریکا بار دیگر قادر به پیروزشدن نیست.
والتر راسل مید، تحلیلگر شناختهشده محافظهکار آمریکایی، سالها پیش پیشنهاد کرده بود که آمریکا کار جمهوری اسلامی را یکسره کند؛ عضو کوچک، ضعیف و منزوی محور چین، روسیه و کره شمالی و تنها عضو این محور که هنوز سلاح هستهای ندارد. او اندکی پس از حمله هفتم اکتبر نوشت چنین اقدامی پیامی روشن به همه پایتختهای دشمن آمریکا خواهد فرستاد؛ حتی اگر پیام نهایی این باشد که ایالات متحده دیگر توان پیروزشدن ندارد.
این متن ترجمه بخشهای مرتبط با ایران از یادداشت هفتگی نویسنده در روزنامه «اسرائیل هیوم» است.
