اپوزیسیونِ دموکراسیخواه علاوه بر پراکندگی، از نفوذ و وجودِ عفونتزایِ «لاتیسم»ِ لاتهای کراواتی و کلاهمخملیِ دنیای مجازی رنج میبرد، لاتهایی که در تمامی طیفهای سیاسی، بهویژه در میان طیف «راست» و «چپ» لانه کردهاند. حضور و گسترشِ «لاتمداری» در شبکههای مجازی ادامه تاریخی و فرهنگی حضور این پدیده در حیات واقعی جامعه ماست. این منش و روش فقط ابزاری در بساط مستبدان و دیکتاتورها برای پیشبرد سیاستهای ضددموکراتیک نبوده و نیست، جریانهای مدعی «دموکراسیخواهی» نیز به ابزار «لاتی و لاتمداری» متوسل شدهاند. امروز شبکههای مجازی تابلوی اندوهبارِ چنین فاجعهای هستند.
بلیۀ سیاسی و فرهنگی لاتمداری، که از پدیدۀ جاهلیسم و لمپنیسم نیز عقبماندهتر، پرخاشگرتر و «بیتربیتتر» است، تازگی ندارد، این بلیه عمری طولانی در تاریخ میهنمان دارد. امروزه این پدیده بیش از گذشته ساختارهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی را آلوده کرده است و بر ساختارها و فضای رسانهای، نوشتاری و صوتی و تصویری و اینترنتی چنگ انداخته است. بسیاری از حزبها، سازمانها، محافل و افرادِ مدعی مبارزه با حکومت اسلامی، مدعیان مبارزه با استبداد سیاسی و دیکتاتوری، امروزه عامل انتشار و شیوعِ بیماری عفونتزای لات و لوتبازیهای مجازی هستند، بازیهایی در زمین بازی تفرقهافکنیِ حکومت اسلامی.
پدیده «لاتهای مجازی» سالیانیست ظهور کرده و گسترش یافته است. لاتهایی شناختهشده که در واقع ادای جاهلها و لاتهای واقعی داخل کشور را درمیآورند. پیش از ظهور اینگونه از لاتهای مقوایی، لاتهای واقعی در ایران بساط «نفسکش» طلبیدن و «رجزخوانی» و «کُری خواندن» و «درگیریهای لفظی» را به دنیای مجازی کشاندند و بدین وسیله در داخل کشور علاوه بر تبلیغ «لاتمداری» صدها هزار و گاه میلیونها دنبالکننده و طرفدار و نوچه دستوپا کردند، راهی که لاتهای مجازی طیفهای سیاسی مختلف در میان اپوزیسیون خارج کشور تقلید کردهاند، به این امید که سطح کارشان به سطح کارِ لاتهای واقعی نزدیک شود.
فعالیت لاتهای طیفهای سیاسی مختلف در فضای مجازی نشان دادهاند که تفاوتها میان لات و لوتهای مجازیِ آلودهکنندۀ اپوزیسیون و لاتهای واقعی وجود دارد.
یکی از تفاوتها این است که لاتهای واقعی ذرهای «معرفت» دارند و بهندرت در دنیای مجازی فحاشی و چرکزبانی میکنند، حرمت نگه میدارند و برای خراب کردن رقیب و مخالف خود تهمتهای ناروا و ساختگی و «ناموسی» و «خانوادگی» و «جنسی» و «مالی» نمیزنند، و بهندرت سراغ ترور شخصیت رقیب میروند، در حالی که لات و لوتهای مجازی که خیابانهای «اینترنتی» و «رسانه»های باسمهای و رادیو تلویزیونهای عفونتزا را قُرق کردهاند علاوه بر «خالیبندی»ها و «رجزخوانی»های کاریکاتوری و باسمهای، انبانی از همۀ انواع دروغپردازیها، اتهامزنیها و فحاشیها به رقیب یا مخالف سیاسی خود و اربابهایشان هستند، یعنی اینکه در میان لات و لوتهای مجازی و «اپوزیسیوننما» ذرهای معرفت لاتی و لوطیگری یافت نمیشود.
تفاوت دیگر این است که لات و لوتهای مجازی برنامهساز رسانهای و تحلیلگر سیاسی هم از آب درآمدهاند. برای آینده ایران طرحهای راهبردی دارند و هرکدام استراتژیستهای قَدَرِ خود را معرفی کردهاند، یعنی بیارزش کردن و به فضاحت کشاندن برنامهسازی رسانهای و تحلیلگریِ سیاسی، خطایی که لاتهای واقعی از آن مبری هستند و چنین ادعاها و خلافهایی ندارند.
بیهوده نیست که لاتهای واقعی در داخل کشور برای تحقیر و کوچک کردن همدیگر به هم لقب «لات و شوکولات مجازی خارج کشوری» میدهند، که زیاد هم دور از واقعیت نیست.
در حال حاضر دستبهنقدترین راه جلوگیری از شیوع این بیماری عفونی فاصله گرفتن از این موجودات، طرد و منزوی، و قرنطینه کردن آنها است.
رجوع کنید به:
1- مسعود نقره کار، زنگی های گود قدرت، "نقش سیاسی و اجتماعی جاهل ها و لات ها در تاریخ معاصر ایران"، چاپ سوم، انتشارات فروغ ( کلن)
2- در بارۀ لات های حزبی و سازمانی، ولات های خارج کشور
gooya news :: politics : جاهلیسم در حزبها و سازمانهای سیاسی در داخل و خارج کشور، مسعود نقره کار
3- لمپنیسم سیاسی " راست" و "چپ"
لمپنیسم سیاسیِ«راست و چپ»، دشمنان آزادی و دموکراسی | عصر نو
گفتگو با دکتر مسعود نقره کار 08.21.26 - Clyp
4-چه کسانی می توانند لاتمداری و لمپنیسم سیاسی را مهار کنند.
لمپنیسم سیاسی، گفت وشنیدِ کوتاه علیرضا میبُدی با مسعود نقرهکار - Gooya News5-
رضا شاه، روحت شاد، ابوالفضل محققی
