ایندیپندنت فارسی - یاسوئو تاکاماتسو، مردی ژاپنی که همسرش یوکو در سونامی ویرانگر ۱۱ مارس ۲۰۱۱ (۲۰ اسفند ۱۳۸۹) در شمال‌شرق ژاپن ناپدید شد، پس از ۱۵ سال همچنان برای یافتن او به دریا می‌رود. یوکو هنگام وقوع سونامی در شعبه یک بانک در شهر ساحلی اوناگاوا کار می‌کرد. با آغاز هشدار سونامی، او همراه شماری از همکارانش به پشت‌بام ساختمان رفت، اما موجی که ارتفاع آن از ساختمان بیشتر بود، آن‌ها را با خود برد. پیکر یوکو هرگز پیدا نشد.

به گزارش بخش «بی‌بی‌سی گلوبال وومن» از سرویس جهانی بی‌بی‌سی، یاسوئو پس از حادثه همسرش را در بیمارستان‌ها و مراکز تخلیه جستجو کرد و از گارد ساحلی نیز خواست به دنبال او بگردد، اما جستجوها نتیجه‌ای نداشت. دو سال بعد، تلفن همراه یوکو در میان ویرانه‌ها پیدا شد. آخرین پیام ارسال‌شده او به همسرش این بود: «حالت خوب است؟ می‌خواهم به خانه برگردم.» در تلفن، پیام ارسال‌نشده دیگری نیز وجود داشت که در آن نوشته بود: «سونامی عظیم است.»

به گزارش خبرگزاری فرانسه، یاسوئو که پیش از آن تجربه غواصی نداشت، برای ادامه جستجوی همسرش آموزش دید و مدرک غواصی گرفت. او از آن زمان ماهی دو بار به آب‌هایی بازمی‌گردد که یوکو را از او گرفتند. جستجویی که در ابتدا با امید یافتن پیکر همسرش آغاز شد، به مرور به آیینی برای یاد او تبدیل شده است. یاسوئو می‌گوید رفتن به دریا برایش مانند دیدار با همسرش است و با رفتن زیر آب احساس می‌کند یوکو جایی در نزدیکی اوست.

او گفته است: «کمی با رفتن سر مزار فرق دارد، چون او در قبری نیست. بیشتر شبیه این است که برای دیدنش می‌روم.» یاسوئو می‌گوید هنگام مشاهده آوارهای باقی‌مانده در بستر دریا به این فکر می‌کند که همسرش چگونه می‌توانسته از میان آن همه خرابی به سطح آب بازگردد و این فکر گاهی او را به گریه می‌اندازد.

به گزارش سرویس جهانی بی‌بی‌سی، با وجود آنکه دریا همسرش را از او گرفت، یاسوئو می‌گوید از دریا نفرت ندارد. به گفته او، دریا در کنار قدرت ویرانگرش، زیبایی هم دارد و حتی بقایای به‌جامانده از سونامی‌های گذشته اکنون به زیستگاهی برای ماهی‌ها تبدیل شده‌اند. او می‌گوید تا زمانی که توان داشته باشد به جست‌وجو ادامه خواهد داد؛ با این امید که روزی بتواند یوکو را، حتی اگر تنها بخشی از پیکرش باقی مانده باشد، «به خانه برگرداند».