تاکنون سه پادکستویدئو از کتاب «کافه رادیو» از سه دورهی «محله پیش از ۵۷»، «محله پس از ۵۷» و «زندان» منتشر شده است.
دورهی چهارم، تبعید است.
به دوران خندهمردهگی، دست و دل به اشتراکگذاریی این پادکستویدئوها که جانمایهشان طنز است، نبود.
آقافری شخصیتی است واقعی در فرانکفورت. از آن دست افرادی که پاسپورت آبی در جیب، مدام میان فرانکفورت و تهران قشلاق و ییلاق میکنند؛ از آن همهچیزخورهای خوشخوراک و خوبمزاج.
ملغمهای از پول سوسیال و کار سیاه. آمیزهای شگرف و شگفت، از باقالیپلو و ماهیچه و قیمهی نذریی عاشورا و دوغِ گازدارِ آبعلی.
جامعهی تبعید جامعهای یکدست و همگن نیست. در یک سوی این جغرافیای پناهندهگی، کسانی ایستادهاند که بهدلیل خطر جانی مجبور به ترک وطن از دوبایزید و بلوچستان و آستارا شدهاند و در سرمای استخوانسوز و گرمای طاقتفرسا خواهان محو نظام خوف هستند.
در سوی دیگر، مهاجرانی حضور دارند که انگیزهشان از مهاجرت، تحصیل یا دستیابی به زندهگیی بهتر بوده است.
در کنار این دو گروه، دستهی سومی نیز وجود دارد؛ همان همهچیزخورهایی که با پاسپورت آبی در جیب، بخشی از جامعهی تبعید را شکل میدهند. گیریم این تبعید، بدلی و تقلبی باشد.
«فری باغفردوس» نمادِ بارزِ دستهی سوم است: همهچیزخوری تمامعیار.
موسیقیی متن: تصنیف «از غم عشق تو»، علیاکبرخان شیدا
اجرا: کیهان کلهر
تهیه، تدوین و کارگردان پادکستها: امیل
صدای معرفیی متن: الهه خوشنام
تهیهی کتاب: نشر باران
جهان دوگانهی احمد شاملو، امیر دها
نویسنده رهب نیست؛ آینه است، فرامرز پارسا
