تصویر خامنهای بر بام ملل، در زمانی که تبری از او ضرورت ملی است
علیرضا نوریزاده - ایندیپندنت فارسی
من چندین بار سخنان مسعود پزشکیان را در مجمع عمومی گوش دادم و سخنرانیهای روسای جمهوری سابق را نیز در طول این سالها مرور کردم.
آن روزها در جنگ با آمریکا نبودیم، ولی سیدعلی خامنهای مانع از گفتگوی مستقیم بین پنج رئیسجمهوری ایران و همتایان آمریکاییشان شد.
امسال اما هم مانع، مفقود بود و هم شرایط، جنگی. با وجود خطرات دهشتناکی که خانه پدری را تهدید میکند، فقط ذرهای شهامت و میهندوستی مطلوب بود تا رئیس دولت ایران باوجود مواضع تند سردار عبداللهی و مخبر و احمد وحیدی و محسن رضایی بگوید من وظیفه دارم برای نجات وطنم و هموطنانم آستین غیرت بالا بزنم و بیواهمه از دنکیشوتهای تهران، مستقیم به ترامپ بگویم من بدون هیچ پیششرطی آماده مصالحه و گفتگو هستم. آن وقت میدیدید که جهان چگونه با او برخورد میکرد و ترامپ چگونه با شوق، به دیدارش میرفت.
یک عمر دشمنی کوبا با آمریکا، امروز که ارباب روسی پایش در گل است، برای مردم کوبا که پیش از نکبت کاسترو، شادترین مردمان کاراییب بودند، به جز فقر و فحشاء و محرومیت، چه دستاوردی به همراه داشت که حالا مسعود پزشکیان دست در دست نوکران پوتین، قصد جنگ با آمریکا را دارد؟
مطالب بیشتر در سایت ایندیپندنت فارسی
من فقط چند جمله از سخنان او را در مجمع عمومی سازمان ملل میآورم و بعد بازتاب آن را با بالا بردن تصویر دشمن ایران و ایرانی، سید علی خامنهای، که فصل پایانی زندگیاش با قتلعام چهل هزار بیگناه توأم شد، بر میشمرم.
او سخنان خود را با اشاره به کشته شدن کودکان در حمله آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب، بمباران ورزشگاه لامرد و کشته شدن علی خامنهای آغاز کرد و تصاویری از کودکان کشتهشده در حمله به مدرسه میناب و علی خامنهای را به حاضران در مجمع عمومی سازمان ملل نشان داد. او از حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران بهشدت انتقاد کرد و گفت که به دفاع از کشوری که موردتهاجم واقع شده است، «تروریسم» گفته میشود...
«اسرائیل وحشیانه بیش از ۷۰ هزار بیگناه را در غزه به قتل رساند و ایران در حالی که پای میز مذاکره بود، هدف بمباران قرار گرفت...»
«ایران نمیپذیرد دانش هستهای دانش انحصاری چند کشور باشد»
«هیچکس در این منطقه بهتنهایی امنیت نخواهد داشت. یا امنیت را با همدیگر خواهیم ساخت یا ناامنی را با یکدیگر تحمل خواهیم کرد»
شگفتا که پزشکیان از ۷۰ هزار کشته غزه و جنایت اسرائیل گفت و مویه کرد، اما هزاران کشته دیماه به دست رژیمی که او ریاستش را عهدهدار است، با این عبارات توصیف شدند: «معترضانی که از سوی آمریکا و اسرائیل تهییج شدند و با دریافت اسلحه امنیت ایران را بر هم زدند.»
پزشکیان در برابر ملتی که بهعنوان نمایندهاش در سازمان ملل سخن میگفت، با یاد کردن از کشتگان غزه، جانفدایان سروقد خانه پدری را وابسته به اسرائیل و آمریکا خواند و از یاد برد همکاران و همراهانش در حکومت دستانی تا مرفق به خون آلوده دارند. از کودکان معصوم میناب گفت و کودکان جنبش «زن زندگی آزادی» را از یاد برد که در گزارش عفو بین الملل ذکرشان به تفصیل رفته است.
پزشکیان از همسایگانی گفت که بهتنهایی امنیت نخواهند داشت. فقط چون همسایه جمهوری اسلامیاند، باید فرودگاه و آبشیرینکن و تاسیسات نفتیشان ویران شود و شهروندانشان در خطر باشند.
جناب دکتر که از دنیای غرب عنوان کرد که «ایران نمیپذیرد دانش هستهای دانش انحصاری چند کشور باشد.» این عبارت نوعی اقرار به همان اتهامی است که آمریکا و اسرائیل و آژانس بینالمللی انرژی اتمی و همسایگان ما به رژیم ولایت فقیه میزنند: تلاش پنهان برای دستیابی به فناوری تولید سلاح هستهای، پنهان کاری در زیرساختهای مرتبط با سانترفیوژهای مدرن، غنیسازی تا ۶۰ درصد و ذخیره کردن ۴۵۰ کیلو اورانیوم غنیشده ۶۰ درصدی.
رئیسجمهوری اسلامی ایران در محل سخنرانی مجمع عمومی برای جهان چنان سخن گفت که برای طلبههای مدرسه مطهری و شاگردان مدرسه علوی حرف میزند. اما جهان انتظار داشت در حالی که ترامپ به خطراتی اشاره کرد که برنامه اتمی رژیم برای آمریکا و منطقه ایجاد کرده است، از او سخنان دیگری بشنوند.
ترامپ ایران را «بزرگترین حامی تروریسم» خواند و بار دیگر گفت که «هرگز اجازه نخواهد داد ایران به سلاح هستهای دست پیدا کند». او همچنین مدعی شد که آمریکا در عملیات «چکش نیمهشب» برنامه هستهای ایران را «نابود» کرد و در عملیات «خشم حماسی» بخش بزرگی از توان دریایی، هوایی، پدافندی و موشکی ایران را از بین برد.
رئیسجمهوری آمريكا گفت كه ايران دو راه دارد: به توافقی برسد كه امكان بازسازی اين كشور فراهم شود، يا گزينه نظامی را در پیش گیرد. به باور ترامپ «درست بعد از انتخابات میاندورهای کنگره»، توافق حاصل خواهد شد و نتیجه انتخابات میاندورهای در تصمیمگیری درباره ایران تاثیری ندارد.
او در بخش دیگری از سخنانش گفت: «ایالات و ایران قطعا به نتیجه خواهند رسید. به هر شکل ممکن این کار را انجام داد و این اتفاق سریع خواهد افتاد.»
ترامپ بیش از آنکه از جنگ و نابودی دشمن بگوید، از توافق و احتمال سازش سخن گفت. آن وقت مسعود پزشکیان گفت نطق معقولی تهیه کرده بود که با حرفهای ترامپ، کنارش گذاشت و حالا فیالبداهه سخن میگوید. بعدهم تصویر سیدعلی را بالا برد و یک بار دیگر برای آنکه دشمنی بیدلیل دو کشور خاتمه یابد، به چاه ویل ظهور حضرت موکول شد.
فقط یک لحظه شاه فقید و هیأت نمایندگیهای ایران در سازمان ملل در عهد پهلویها را به یاد بیاوریم. آن گاه که باقر کاظمی و انتظام و علاء و فریدون هویدا رئیس هیأت نمایندگی دائمی ما بودند و شاه فقید با چه ابهت و شکوهی، پشت تریبون مجمع عمومی سازمان ملل ظاهر میشد.
خود را لعنت کنیم یا تقدیر و کارتر و ... را؟ به هر روی، حاصل آن خودکشی پنجاهوهفتی این منظر ۱۴۰۵ در نیویورک است: روضهخوانی با عنوان پزشک پشت تریبون مجمع عمومی سازمان ملل.
