جمهوری اسلامی ملی‌گراست؟! این دیگر تحریف تاریخ نیست، وارونه‌کردن حقیقت در روز روشن است!
تلنگر خراسانی
خبرنامه گویا - در پی طرح ادعای ملی‌گرا بودن جمهوری اسلامی در بحث‌های برنامه پیرس مورگان، تلنگر خراسانی در یادداشت زیر به بررسی این ادعا پرداخته و با اشاره به برخورد حکومت با نمادهای تاریخی و فرهنگی ایران، آن را به چالش کشیده است. این مقاله با ویرایش و تلخیص منتشر می‌شود و ویدیوی مرتبط با موضوع نیز در ادامه در دسترس خوانندگان قرار گرفته است.
در مناظره برنامه پیرس مورگان، بنا بر روایت منتشرشده، آلن ایر، از مسئولان سابق دولت اوباما، سخنان محمد مرندی را تأیید می‌کند که جمهوری اسلامی نیز مانند حکومت شاه، ملی‌گراست! اما آیا می‌توان جمهوری اسلامی را همچون حکومت شاه، ملی‌گرا دانست؟
Obama's State Dept spokesman Alan Eyre just sat on Piers Morgan and called the Islamic Republic a "nationalist power" pursuing the same strategy as the Shah. He said it while sharing the panel with Mohammad Marandi, the regime's English-language mouthpiece who repeatedly calls America "the Great Satan," brands U.S. elites "satanic," and whitewashes the theocracy that hangs protesters and funds "Death to America" proxies. Eyre's take: the mullahs aren't ideological fanatics, just regional hegemons like the Shah... only outside the "rules-based order." This is the Democratic Party foreign-policy brain rot. While Iranians risk their lives for freedom, Democrats are still soft-pedaling the mullahs. Shame. https://t.co/S1qp0SiG1Q
-- Sana Ebrahimi Ledene (@SanaELedene) October 13, 2026
کدام ملی‌گرایی؟ ملی‌گرایی یا تقابل با هویت ملی ایرانیان؟
ملی‌گرایی تنها به معنای دفاع از مرزهای جغرافیایی یا مخالفت با قدرت‌های خارجی نیست؛ حکومتی که خود را ملی‌گرا می‌نامد، باید به تاریخ، فرهنگ، هویت و اراده ملت نیز احترام بگذارد.
حکومتی که چهارشنبه‌سوری، از کهن‌ترین آیین‌های ایرانی، در دوران حاکمیتش بارها با مخالفت و محدودیت روبه‌رو شده؛ سیزده‌بدر را با عنوان رسمی «روز طبیعت» می‌شناسد و حتی در قاب پیام‌های نوروزی رهبر پیشین آن، سفره هفت‌سین جایی نداشت، چگونه می‌تواند مدعی پاسداری از هویت ملی باشد؟
خامنه‌ای سال نو ایرانی را تبریک می‌گفت، اما در قاب پیام‌های نوروزی‌اش نشانی از هفت‌سین نبود؛ تصویر خمینی بود، اما نمادهای کهن نوروز نه!
از آن تأسف‌بارتر، برخورد تحقیرآمیز او با افتخارات ایران باستان و پادشاهان هخامنشی، از کوروش و داریوش گرفته تا میراث تاریخی تخت جمشید است.
و طنز تلخ‌تر اینکه در هفتم آبان، روز بزرگداشت کوروش، بارها راه‌های منتهی به آرامگاه او را بر مردم بسته‌اند!
کدام حکومت ملی‌گرا از حضور ملت در کنار آرامگاه یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های تاریخ کشورش هراس دارد؟
شاه به میراث ایران باستان افتخار می‌کرد؛ جمهوری اسلامی بارها با نمادهای همان میراث به تقابل برخاسته است.
این تفاوت تنها به نمادها و آیین‌های تاریخی محدود نمی‌شود. احترام به هویت ملی، بدون احترام به اراده مردم و حق آنان در تعیین سرنوشت خود، معنای چندانی ندارد. حکومتی که منافع ایدئولوژیک خود را بر خواست و منافع ملت مقدم می‌داند، چگونه می‌تواند مدعی ملی‌گرایی باشد؟
اما سخن آخر خطاب به مدافعان ادعای ملی‌گرایی جمهوری اسلامی است:
ملی‌گرایی با ادعا ثابت نمی‌شود. با احترام به تاریخ، پاسداری از فرهنگ، حفظ منافع ملی و حرمت نهادن به مردم معنا پیدا می‌کند.
نمی‌توان از یک‌سو میراث کوروش را تحقیر کرد، راه پاسارگاد را بست و نمادهای نوروزی را به حاشیه راند، و از سوی دیگر مدعی شد ادامه‌دهنده همان ملی‌گرایی دوران پهلوی هستید!
ایران‌دوستی با شعار اثبات نمی‌شود؛ کارنامه حکومت‌هاست که نشان می‌دهد چه کسی پاسدار هویت ملی بوده و چه کسی آن را قربانی ایدئولوژی کرده است!
