از خواستگار مشکوک تا تعقیب همسر؛ بازار میلیونی کارآگاهان خصوصی
خبرنامه گویا ـ وقتی به همسر یا خواستگار خود شک دارید، اما راهی برای فهمیدن حقیقت پیدا نمی‌کنید، چقدر حاضرید برای رفع این تردید پول بدهید؟ در ایران، آگهی‌دهندگانی با عنوان «کارآگاه خصوصی» از همین نگرانی‌ها مشتری می‌گیرند؛ با وعده تعقیب، جمع‌آوری عکس و فیلم و کشف رازهایی که ممکن است سرنوشت یک رابطه را تغییر دهد.
گزارش همشهری از تماس با شماری از این آگهی‌دهندگان، گوشه‌ای از این بازار کمترشناخته‌شده را نشان می‌دهد: مبالغ درخواستی از ۲۰ تا بیش از ۱۰۰ میلیون تومان، هزینه بیشتر برای تعقیب شبانه و نرخ جداگانه برای نیروهای همراه. بااین‌حال، وقتی صحبت از مجوز و نظارت بر فعالیتشان می‌شود، پاسخ‌ها به همین روشنی نیست.
«۳۰ میلیون برای یک هفته؛ نصفش اول کار»
در یکی از تماس‌ها، زنی که پاسخگوی آگهی است، ابتدا درباره شغل همسر، مدت بدگمانی و مدارک احتمالی سؤال می‌کند: «مدرک خاصی از خیانتش دارید یا حس ششم‌تون این‌رو می‌گه؟» سپس قیمت می‌دهد: «۳۰ میلیون تومن برای یه هفته که نصفش رو اول کار می‌گیریم.»
او برای متقاعدکردن مشتری، درباره سپردن تعقیب به فردی ارزان‌تر و بی‌تجربه هشدار می‌دهد: «یکی، دو ساعت نشده هم خودش لو می‌ره و هم شما. اون‌وقت فقط روسیاهیش می‌مونه واسه‌تون.»
به گفته برخی پاسخ‌دهندگان، بیشترین سفارش‌ها به بررسی احتمال خیانت و تحقیق پیش از ازدواج اختصاص دارد؛ موضوعاتی که پای اعتماد، آبرو و آینده زندگی مشترک را به میان می‌کشند.
تعقیب شبانه گران‌تر است؛ موتورسوار هم هزینه دارد
در آگهی دیگری، خدمات کارآگاهی با «شیفت روز و شیفت شب» عرضه می‌شود. پاسخ‌دهنده درباره تعقیب فردی مظنون به کلاهبرداری می‌گوید: «طرف روزا آفتابی نمی‌شه و تعقیبش فقط شبا امکان‌پذیره. نرخ شیفت شب با شیفت روز فرق داره.»
تفاوت اعلام‌شده حدود ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان است. او اضافه می‌کند که مبلغ کلاهبرداری نیز در تعیین دستمزد اهمیت دارد و نیروهای همراه کارآگاه، هرکدام هزینه جداگانه‌ای دارند.
در تماس دیگری، داشتن موتورسیکلت هم قیمت را بالا می‌برد: «دنبال موتور نمی‌تونیم با ماشین راه بیفتیم.» پاسخ‌دهنده می‌گوید برای گم‌نکردن فرد در ترافیک، دست‌کم دو نفر باید او را تعقیب کنند. پیشنهاد نهایی برای یک هفته کارِ یک کارآگاه و دو نیروی همراه، حدود ۵۰ میلیون تومان است.
خواستگاری که «دکتر» نبود
یکی از آگهی‌دهندگان برای نشان‌دادن مهارت خود، ماجرای تحقیق درباره یک خواستگار را تعریف می‌کند: «توی سه سال رفت‌وآمد و آشنایی، بابای دختره نتونسته بود مچشو بگیره. اون‌وقت من ظرف چهار روز با عکس و فیلم و ویس دستشو رو کردم.»
به ادعای او، خواستگار فروشنده تجهیزات پزشکی بوده، اما خودش را پزشک معرفی می‌کرده است. این روایت، ادعای همان آگهی‌دهنده است و گزارش تأیید مستقلی برای آن ارائه نمی‌کند.
دامنه وعده‌ها گاهی از تحقیق خانوادگی هم فراتر می‌رود؛ برخی حتی مدعی‌اند می‌توانند گره پرونده‌های قدیمی مفقودی و قتل را باز کنند.
راز دیگران زیر ذره‌بین؛ مجوز خودشان در ابهام
اما کسانی که وعده کشف جزئیات پنهان زندگی دیگران را می‌دهند، درباره نظارت بر کار خود چه می‌گویند؟ یکی از پاسخ‌های نقل‌شده به پرسش «تحت نظارت کدام سازمان فعالیت دارید؟» چنین است: «ذات کار ما خودش انتظامی و قضاییه. این خودش یه جور ضمانت و نظارت محسوب می‌شه.»
اما کسی که برای کشف راز دیگری پول می‌دهد، چه تضمینی دارد که رازهای زندگی خودش محفوظ بماند؟
سه پیشنهاد کیهان برای تغییر سیاست هسته‌ای
