خبرنامه گویا: این مقاله برای رعایت معیارهای تحریریه، کوتاه و ویرایش شده است
می‌خواهم این بار بدون تعارف، مستقیماً با طرفداران مسعود رجوی صحبت کنم. با همان کسانی که بیست‌وسه سال است منتظر رهبری نشسته‌اند که نه تصویر تازه و قابل تأییدی از او دیده‌اند، نه حضور علنی او را شاهد بوده‌اند و نه حتی میدانند امروز کجاست!
آقایان و خانم‌های طرفدار مسعود رجوی! واقعاً تا چه زمانی می‌خواهید این نمایش عجیب سیاسی را ادامه دهید؟ بیست‌وسه سال، نه بیست‌وسه روز! در این مدت چندین دولت در جهان تغییر کرده‌اند، جنگها آغاز شده و پایان یافته‌اند، نسل‌های تازه‌ای وارد سیاست شده‌اند، اما ظاهراً در تشکیلات شما عقربه ساعت همچنان روی سال ۲۰۰۳ متوقف مانده است.
شما که هر روز برای مردم ایران نسخه آزادی می‌پیچید، می‌توانید به یک پرسش بسیار ساده پاسخ دهید؟ مسعود رجوی کجاست؟
آیا زنده است؟ آیا هنوز توانایی سخن گفتن دارد؟ آیا میتواند حتی یک پیام تصویری چنددقیقه‌ای منتشر کند؟ یا قرار است تا پایان عمرتان منتظر ظهور رهبری باشید که معلوم نیست کجاست؟
داستان شما مرا به یاد منبرهایی می‌اندازد که در آنها از ظهور امام زمان سخن گفته میشود. سال‌ها انتظار، سال‌ها وعده و سال‌ها امید به ظهور شخصیتی که قرار است روزی از غیبت بیرون بیاید و تمام مشکلات جهان را حل کند!
واقعاً این چه نوع تفکر سیاسی است؟ اگر کسی بیست‌وسه سال شما را سر قرار بگذارد و حتی یک بار پیدایش نشود، آیا باز هم منتظر می‌مانید؟ پس چرا وقتی پای مسعود رجوی به میان می‌آید، ابتدایی‌ترین منطق و عقل سیاسی را کنار می‌گذارید؟
مگر در تاریخ جهان هیچ رهبر سیاسی دیگری با خطر ترور و تهدید امنیتی روبه‌رو نبوده است؟
پس چگونه مریم رجوی در مراسم مختلف حضور پیدا میکند، با محافظانش این‌طرف و آن‌طرف می‌رود و سخنرانی میکند، اما مسعود رجوی حتی نمی‌تواند یک پیام تصویری از مکانی نامعلوم منتشر کند؟
مگر مسائل امنیتی فقط برای مسعود رجوی اختراع شده است؟
من تاکنون نمونه مستند و قابل مقایسه‌ای سراغ ندارم که یک رهبر سیاسی بیست‌وسه سال از انظار عمومی ناپدید شود و همچنان از طرفدارانش انتظار وفاداری داشته باشد، بدون آنکه کوچک‌ترین توضیح روشنی درباره وضعیت خود ارائه کند.
نمایی از فعالیت جمعی اعضای سازمان مجاهدین خلق در آلبانی
***
آیا هیچ‌کدامتان جرئت کرده‌اید از مسئولان تشکیلات بپرسید مسعود کجاست؟ اگر فردا به شما بگویند ده سال دیگر هم باید منتظر بمانید، چه می‌کنید؟ اگر بگویند بیست سال دیگر، باز هم منتظر خواهید ماند؟
تا چه زمانی قرار است به جای فکرکردن، فقط اطاعت کنید؟ تا چه زمانی می‌خواهید پرسشگری را کنار بگذارید و هر توضیحی را بدون سند بپذیرید؟
من از طرفداران مسعود رجوی انتظار ندارم که الزاماً با دیدگاه سیاسی من موافق باشند. وفاداری سیاسی زمانی معنا دارد که با آگاهی همراه باشد. وفاداری کورکورانه به رهبری که وضعیتش نامعلوم است، افتخار سیاسی نیست.
اگر مسعود رجوی زنده است، یک بار تصویر خودش را نشان دهد. اگر هم دیگر زنده نیست، چرا این موضوع باید همچنان در ابهام باقی بماند؟
مردم ایران قرار نیست منتظر ظهور هیچ رهبر غایبی بمانند و سرنوشت کشور خود را به وعده‌های نامعلوم گره بزنند.
و سخن آخرم با طرفداران مسعود رجوی این است: اگر قرار است بیست‌وسه سال دیگر هم منتظر ظهور رهبرتان بمانید، دست‌کم این انتظار را به نام مبارزه سیاسی به مردم ایران نفروشید!
انتخابات آمریکا،
مخالفت با جنگ و تورم، و طرد اسرائیل
همانطور که شاهد بودیم مردم آمریکا، با انتخاب گسترده و سراسری دموکراتها در شکست فاحش جمهوری خواهان، به خودکامگی، فساد مالی، و وابستگی سیاست ترامپ به اسرائیل، نه گفتند!
رویتر گزارش میدهد که 71 در صد از آمریکائی ها به جنگ و تورم، نه گفتند. در میهن مان نیز، غیر از عده ای گمراه و کم دان، و تعدادی سود جوی جنگ، ملت ایران، مدتهاست که به "جنگ و تورم" نه گفته است. رویترز می نویسد: "رأی‌دهندگان آمریکایی با نسبت خیره‌کننده " ۳ به ۱" از حمایت نامزدهای طرفدار جنگ امتناع کردند و اقتصاد را بر اهداف نظامی ارجح دانستند."
خودکامگی و فساد
ترامپ در کمال بی شرمی، "قدرت دفتر رئیس جمهور" را بفروش گذاشته و طی ده ماه گذشته، ثروت چند میلیارد دلاری برای خود و خانواده اش، جور کرده است. زیرا در این توهم است که رئیس جمهور، بر قانون ارجح است. از سوی دیگر، تبانی با اسرائیل و شرکت در جنگ غیرقانونی با ایران، باعث افزایش شدید قیمت انرژی، گرانی و تورم در آمریکا شده است.
مردم آمریکا میدانند که گرانی و تورم، نتیجه جنگ خود سرانه ترامپ، با ایران است. این یکی از "بد قولی های" انتخاباتی ترامپ برای رئیس جمهور شدن بود! ترامپ طی انتخابات بارها صریحاً گفت، کشور را وارد جنگ نخواهد کرد. "نشریه گاردین"
در زندگینامه رئیس جمهور آمریکا، در تارنمای کاخ سفید نیز ثبت شده و به او اعتبار داده شده که "به جنگ های بی پایان، پایان داده است". "تارنمای کاخ سفید"
راستی آزمایی:
در ۵ اکتبر 2024، ترامپ در یکی از رویدادهای انتخاباتی شعار "صلح از طریق قدرت" را مطرح کرد و گفت: لازم نیست فرزندانتان را به جنگ بفرستید تا در کشوری که حتی نامش را نشنیده اید -- و به هرحال هیچ کاری هم به کار شما ندارد -- تکه پاره شوند. اما من شما را به جنگی خارجی، احمقانه و بی پایان نمی فرستم تا در آن بجنگید و کشته شوید.
در ۶ نوامبر 2024، ترامپ در سخنرانی پیروزی خود وعده داد که جنگ جدیدی در کار نخواهد بود.
ترامپ ضمن پذیرش پیروزی اش در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴ آمریکا گفت: "ما خواهان امنیت هستیم. میخواهیم اوضاع خوب و امن باشد. ارتشی قوی و قدرتمند میخواهیم... میدانید، ما هیچ جنگی نداشتیم؛ در طول چهار سال هیچ جنگی نداشتیم، جز اینکه داعش را شکست دادیم. اما درگیر هیچ جنگی نشدیم."
"آنها میگفتند: "او جنگی به راه خواهد انداخت." من قرار نیست جنگی را آغاز کنم. من قرار است به جنگها پایان دهم."
فساد مالی
سرمایه گذاری های ارز دیجیتال: بر اساس گزارش های قانون گذاران دموکرات، ترامپ و خانواده اش از طریق طرح های ارز دیجیتال - مانند میم کوین - میلیاردها دلار درآمد کسب کرده اند.
سازمان ترامپ، که توسط پسران بزرگسال او اداره میشود، به معاملات املاک و مستغلات بین المللی و گسترش کسب و کار در بخش فدرال و تسلیحات دفاعی در خاورمیانه و آسیای جنوب شرقی ادامه داده است.
منتقدان و ناظران کنگره به افزایش شدید دارایی های خالص گزارش شده خانواده ترامپ و میلیاردها دلاری که به فعالیت های مختلف برند سازی، صدور مجوز و سرمایه گذاری های رسانه ای در دوران تصدی ریاست جمهوری مرتبط است، اشاره میکنند.
مشکلات روزمره مالی
همزمان خانواده های معمولی در آمریکا، گرفتار تورم و هزینه بسیار بالای زندگی هستند. برآورد کارشناسان مالی، نشان میدهد که سهم هزینه تورم برای هر خانواده در آمریکا، بیش از 125 دلار در ماه بوده است.
وابستگی سیاست ترامپ
نفوذ بسیار عمیق و گسترده صهیونیست ها در آمریکا بر کسی پوشیده نیست، و یک قرن سابقه دارد. صهیونیست ها یا اتکا به تجربه موفقیت آمیز "خرید شخصیت های سیاسی" در انگلستان که توانست اعلامیه بالفور را در سال 1917 تهیه کند، وارد کارزار در آمریکا شد.
سیمور هِرش می نویسد: در سال های اولیه صهیونیسم و حتی پس از تأسیس اسرائیل، لابی گری به نفع اسرائیل معمولاً بی سروصدا و در پشت صحنه رخ می‌داد و معمولاً به تماس های شخصی بین مقامات با نفوذ دولتی، به ویژه رئیس جمهور، و تعداد کمی از رهبران یهودی، مشاوران طرفدار صهیونیست بود. به عنوان مثال، حمایت وودرو ویلسون از اعلامیه بالفور در سال ۱۹۱۷ تا حدی به دلیل نفوذ دوستان یهودی او، قاضی دیوان عالی، لوئیس براندیس و خاخام استفن وایز بود.
The Samson Option, Seymore Hersch
سپس، ورود صهیونیست ها به سیستم بانکی و بورس آغاز شد، و آرام آرام هالیوود را قبضه کردند. نخستین آمریکائی بیداری که در مقالبل آنان ایستاد، هنری فورد، پدر اتومبیل در آمریکا بود. او گفت "نفوذ و کنترل خارج از حد صهیونیست ها در تآتر، بانک، و برخی از صنایع، میتواند برای آمریکا خطرناک باشد." در این رابطه نشریه "دیربورن ایندیپندنت" یک روزنامه هفتگی را از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۷ منتشر کرد تا نفوذ آنان را در آمریکا، افشا کند. این نشریه در اواسط دهه ۱۹۲۰، به تیراژ سراسری ۷۰۰۰۰۰ تا ۹۰۰۰۰۰ نسخه رسید.
The International Jew, Henry Ford
دومین شخصیتی که در مقابل صهیونیست ها ایستاد آیزنهاور، سی و چهارمین رئیس جمهور آمریکا بود. آیزنهاور، اسرائیل را که با تبانی انگلیس و فرانسه به مصر حمله نظامی کرده بود، وادار به عقب نشینی کرد. جریان اینگونه شکل گرفا:
"هنگامی که دولت ایالات متحده پاسخ مورد نظر خود را از اسرائیل دریافت نکرد، نماینده این کشور در سازمان ملل، "هنری کّبِت لاج"، از رئیس شورای امنیت با قید فوریت خواستار تشکیل جلسه شورا برای بررسی "اقدامات لازم جهت توقف فوری عملیات نظامی اسرائیل در مصر" شود.
شورای امنیت در یک نشست اضطراری ویژه تشکیل جلسه داد. نماینده ایالات متحده از اسرائیل خواست که "نیروهای مسلح خود را فورا عقب بکشد"؛ همچنین از "تمام اعضا" خواسته شده بود که" تا زمانی که اسرائیل از این قطعنامه تبعیت نکرده است، از ارائه هرگونه کمک نظامی، اقتصادی یا مالی به آن اجتناب کنند..."
Diary of Sinai Campaign, Moshe Dayan
رئیس جمهور بعدی، جان کندی برای جلوگیری از دستیابی افراط گرایان صهیونیست به تسلیحات هسته ای، مبارزه کرد و در پایان ترور شد. برادرش رابرت کندی نیز که در آستانه پیروزی بود نیز به سرنوشت او دچار گردید.
دولت کندی با توسعه سلاح های هسته ای توسط اسرائیل مخالف بود و آماده بود تا اقداماتی را برای جلوگیری از این کار انجام دهد. همچنین از اسرائیل و سازمان هایی که نماینده منافع اسرائیل هستند، انتظار داشت که از قوانین ایالات متحده که رفتار لابی گران خارجی در ایالات متحده را تنظیم میکند، پیروی کنند. با ترور رئیس جمهور جان اف کندی در 22 نوامبر 1963 و به قدرت رسیدن لیندون جانسون، هر دوی این سیاست ها معکوس شدند. امروزه، اسرائیل سلاح های هسته ای دارد و تنها کشوری در زمین است که مأموران آن از نظر قانونی مجبور به رعایت قانون ثبت مأموران خارجی مصوب 1938 نیستند.
JFK and RFK's Secret Battle Against Zionist Extremism, Ken McCarthy & Rick Sterling
حتی محمدرضا پهلوی در پاییز ۱۹۷۷، در گفت‌وگو با مایک والاس، مجری برنامهٔ ۶۰ دقیقه از قدرت و نفوذ صهیونیست ها که بر رسانه‌ها، بانک‌ها و کنگره تسلط داشتند، نگران بود. میگفت یهودیان صهیونیست در آمریکا قدرت زیادی دارند... آنها مطبوعات، سیستم مالی و سیاست را کنترل میکنند، و با دستکاری افکار عمومی، تصویر دلخواه خودشان را ارائه می‌دهند. ویدیو مصاحبه شاه با برنامه 60 دقیقه ضمیمه است:
https://www.youtube.com/watch?v=9RH2wXQtFdo&t=1s
امروز نفوذ صهیونیست ها در آمریکا، چنان فراگیر است که بدون پشتیبانی آنان، نه میتوان انتخاب شد و نه میتوان حکومت کرد. خوشبختانه، این "نفوذ و کنترل" در حال سقوط آزاد است، یعنی نفوذ و قدرت صهیونیست ها در حال کمرنگ شدن و کاهش یافتن است. زیرا، نتنیاهو با حمایت آمریکا، غزه را با خاک یکسان و بیش از 76000 فلسطینی را قتل و عام کرد که مورد انزجار ملت های جهان واقع شد. سپس موفق شد ترامپ را اغفال کند و درگیر جنگ با ایران نماید. جنگی که عواقبش برای آمریکا بشدت پر هزینه و منفی بوده و باعث: - گرانی و تورم در داخل آمریکا؛ - نابودی پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه؛ و - بی اعتباری وجهه بین المللی اش در جهان شده است.
واکنش آمریکا
در راستای نفوذ بیش از حد صهیونیست ها در آمریکا، حتمن بخاطر دارید، زمانی که نمایندگان آمریکا و ایران در پاکستان مشغول مذاکره برای روند صلح بودند، جی دی ونس روزی چند بار با نتنیاهو برای کسب تکلیف و راهنمائی، تماس میگرفت!
جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا، پس از شکست انتخاباتی، واکنش نشان داد و گفت، رابطه آمریکا با اسرائیل و جنگ با ایران، دو عامل اصلی شکست سنگین جمهوری خواهان در انتخابات بودند.
در رابطه با اسرائیل
روزنامه اسرائیلی یدیعوت اخرونوت می نویسد، دولت نتانیاهو "باد کاشت و سونامی درو کرد."
انتخابات آمریکا، انزجار رأی دهندگان از نتنیاهو و مخالفتشان با رابطه او و ترامپ را به نمایش گذاشت. یکی از مقامات اسرائیلی گفت، دوران حمایت بی‌چون و چرای آمریکا از اسرائیل رو به پایان است. برای ما در اسرائیل، انتخابات میان دوره ای آمریکا، یک دگرگونی تاریخی بود.
اسرائیلی ها نسبت به جنگ سال ۲۰۲۶ با ایران و همچنین کاهش جایگاه کشورشان در ایالات متحده، با سرخوردگی گسترده، کشمکش های سیاسی داخلی و نگرانی عمیق در مورد امنیت بلند مدت واکنش نشان داده‌اند. اگرچه این مناقشه در ابتدا موجب نوعی همبستگی گسترده در داخل شد، اما عواقب آن و انتخابات میان دوره ای ایالات متحده در نوامبر ۲۰۲۶، بسیاری از اسرائیلی ها را دچار احساس انزوا و آسیب پذیری کرده است. هوش مصنوعی
هاآرتص می نویسد: "نتانیاهو جنگ با ایران را، راه نجات خود میداند"؛ آیزنکوت (رقیب انتخاب شده او) بلوف او را رو میکند.
نتانیاهو در تلاش است تا با شعله ور کردن دوباره تنش ها با ایران، در پوشش جنگ، قدرت خود را حفظ کند. هشدار آیزنکوت از موضع رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل حمایت میکند؛ کسی که نگران است از سرگیری درگیری ها بتواند روند گذار سیاسی در اسرائیل را از مسیر خود منحرف سازد.
در ضمنی که این جریان نشان میدهد که نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اشارات صریح و قاطعانه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر قصد او برای پایان دادن به جنگ با ایران را نادیده میگیرد. نشریه هاآرتض
جای یادآوری دارد که نتانیاهو برای انجام حمله به ایران در روزهای پیش از انتخابات نیز در این راستا تلاش فراوان کرد. نشریه هاآرتص
در رابطه با ایران؟
مردم آمریکا، جنگ با ایران و ادامه حمایت از اسرائیل را نمیخواهند.
رویترز می نویسد: در نظرسنجی‌ها، ۷۱ درصد آمریکایی‌ها خواستار پایان درگیری با ایران هستند، و به "جنگ و تورم"، نه گفتند. خبرگزاری رویترز
ملت ایران نیز، به غیر از عده ای گمراه و کم دان، و تعدادی از سود جویان (تاجر) جنگ، مدتهاست که به "جنگ و تورم" نه گفته است.
کارشناسان در آمریکا این پرسش را مطرح میکردند که آیا ترامپ در این فاصله (تا ژانویه) حملات به ایران را از سر میگیرد؟ ترامپ دوشنبه شب در واشنگتن، به این پرسش پاسخ داد. او گفت، به نظر نمیرسد نیازی به از سرگیری جنگ باشد و انجام چنین کاری "بسیار بعید" است. او افزود که از نظر نظامی، جنگ "عملاً به پایان رسیده است".
اندیشکده آگاهی و شناخت
جمهوری اسلامی باید این رویداد را، یک فرصت استثنائی بداند و از انگولک کردن و گردنکشی حذر کند. در ضمنی که انتقامجوئی، "چشم در برابر چشم، نیز میتواند دنیا را نابینا کند." دفاع از کشور و ضربه زدن به دشمن، مورد تأیید و پشتیبانی تمام ایرانیان میهن دوست و با شرف است.
به هم میهنان مان پیشنهاد میکند که باید این جریان ها را، به فال نیک گرفت، نخست اینکه اکثریت بزرگی از ملت آمریکا با "جنگ با ایران" مخالف است، و ترامپ نیز بالاخره تشخیص داده که آلت دست نتنیاهو قرار گرفت؛ و میگوید: جنگ "عملاً به پایان رسیده است". از سوی دیگر، وحشیگری و بربریت نتنیاهو و صهیونیست ها امروز، مورد انزجار جهان می باشد.
باید به ایران پسا جنگ اندیشید، و برای رهائی مردم، راهگشایی کرد.
امیرحسین لادن
جمعه 22 آبان 1405
اقتصاد سیاسی فروش اندام در ایران، احمد علوی
