وقتی به آبدانان فکر میکنم، شهری با کمتر از سی هزار نفر جمعیت، واقعاً بغض میکنم و اشک شوق از چشمانم سرازیر میشود. وقتی به حوادث هجدهم و نوزدهم دیماه و آن همه جانهای ازدسترفته فکر میکنم و بعد میبینم که مردم این شهر، با وجود آن همه داغ و سرکوب، دوباره به خیابان میآیند و فریاد آزادی سر میدهند، به خودم میگویم این همه شجاعت و جسارت از کجا میآید؟
آبدانان، جونقان، اردل و فارسان و دیگر شهرهای کوچک ایران، این روزها برای من به نماد شجاعت و ایستادگی تبدیل شدهاند. وقتی به نقشه ایران نگاه میکنم و به تهران، اصفهان، تبریز، شیراز و مشهد با میلیونها جمعیت فکر میکنم، این سؤال برایم پیش میآید: چرا باید همیشه مردم شهرهای کوچک و محروم چنین بهای سنگینی برای آزادی بپردازند؟ چرا کلانشهرهای ما از این شجاعت و ایستادگی الگو نمیگیرند؟
من سالهاست از میهنم دورم، اما وقتی تصاویر حضور دوباره این مردم را در خیابان میبینم، با وجود تمام درد و اندوهی که دارم، امیدم به آزادی ایران چند برابر میشود. شجاعت یعنی با وجود ترس از گلوله، زندان، شکنجه و اعدام، امید به آزادی را از دست ندادن و در کنار یکدیگر ایستادن.
اما اجازه ندهیم رژیم ددمنش و ارتجاعی حاکم بر ایران و همچنین جریانهای ارتجاعی مخالف آزادی در خارج از کشور، از جمله فرقه رجوی، صدای واقعی مردم را انکار کنند. وقتی مردم در خیابان شعار «رضا رضا پهلوی» و «این آخرین نبرد است، پهلوی برمیگردد» سر میدهند، چرا باید صدای آنها را فیک و ساختگی بخوانند؟ چه در رسانههای حکومتی داخل ایران و چه در رسانههای جریان رجوی در خارج از کشور، انکار صدای مردم نمیتواند واقعیت خیابان را تغییر دهد. هیچکس حق ندارد به جای مردم تصمیم بگیرد که چه شعاری بدهند و چه آیندهای برای کشورشان بخواهند.
روزی خواهد رسید که همین صداهای خروشان مردم آبدانان، جونقان، فارسان، اردل و دیگر شهرهای ایران در گوش انکارکنندگان طنینانداز خواهد شد. آن روز خواهند فهمید آنچه امروز فیک مینامند، صدای واقعی مردمی بوده که آزادی و حق انتخاب سرنوشت خود را میخواستند؛ اما شاید آن روز برای آنها بسیار دیر شده باشد.
من از کیلومترها دورتر به شما نگاه میکنم، به شما افتخار میکنم و امیدوارتر از همیشه به آینده ایران فکر میکنم.
درود بر مردم شجاع آبدانان و همه شهرهای سرافراز ایران. بزرگی به جمعیت نیست؛ بزرگی به شجاعت، اراده و ایستادگی مردم است.
به امید روزی که هیچ مادری داغدار فرزندش نباشد و هیچ ایرانی به خاطر آزادیخواهی زندانی، شکنجه یا اعدام نشود.
زنده باد ایران آزاد؛ درود بر مردم ایران



















