ایران وایر - «باربد گلشیری»، نویسنده و از پیگیران دادخواهی قتلهای سیاسی، میگوید در آستانه بیستوهشتمین سالگرد قتل «پروانه اسکندری» و «داریوش فروهر»، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با شمار زیادی از شرکتکنندگان سالهای گذشته در مراسم سالگرد تماس گرفته، آنها را احضار کرده و درباره تشکیل پروندههای سنگین قضایی تهدید کردهاند.
گلشیری در گزارشی از فشارهای امنیتی در آستانه سالگرد قتلهای زنجیرهای، تاکید کرده است که امسال تهدید و احضار شرکتکنندگان در مراسم یادبود پروانه و داریوش فروهر، به شکلی بیسابقه گسترده بوده است. به گفته او، این فشارها در ادامه تلاشهای چندین ساله حکومت برای جلوگیری از برگزاری مراسم دادخواهی و خاموشکردن صدای «پرستو فروهر»، دختر و دادخواه این دو، صورت میگیرد.
او با اشاره به تجربه بیش از دو دهه حضور و پیگیری مراسم سالگرد قتلهای سیاسی در خانه فروهرها نوشته است که جمهوری اسلامی طی این سالها بارها پرستو فروهر را احضار و بازجویی کرده، گذرنامه و وسایل الکترونیکی او را ضبط کرده، به خانهاش دست برده و یادگارهای خانواده فروهر را به یغما برده است. تشکیل پرونده قضایی و محکومیت پرستو فروهر به شش سال حبس تعلیقی نیز از دیگر فشارهایی است که گلشیری به آنها اشاره کرده است.
به نوشته گلشیری، نیروهای امنیتی و لباسشخصیها در سالهای گذشته با حضور گسترده در اطراف خانه فروهرها، تصویربرداری از شرکتکنندگان، مسدودکردن مسیرهای دسترسی و پروندهسازی برای دادخواهان تلاش کردهاند مراسم سالگرد را محدود کنند. او میگوید در برخی سالها حضور در مراسم به خانواده فروهر محدود شده و نزدیکان دادخواهان نیز برای شرکتنکردن در این مراسم تحت فشار و تهدید قرار گرفتهاند.
گلشیری همچنین از تلاشهای اخیر برای تخریب و بیاعتبارکردن پرستو فروهر در شبکههای اجتماعی نوشته و این اقدامات را بخشی از روندی میداند که هدف آن «تضعیف دادخواهی و کاهش حضور مردم در مراسم سالگرد» است. او معتقد است در حالی که پرستو فروهر در سالهای گذشته بارها با فشارهای امنیتی مواجه شده، صدای دادخواهی او نهتنها خاموش نشده، بلکه رساتر شده است.
مطالب بیشتر در سایت ایران وایر
بیستوهشتمین سالگرد قتل پروانه و داریوش فروهر در حالی برگزار میشود که، به روایت گلشیری، مراسم سالانه آنها طی سالهای گذشته به محل گردهمایی خانوادههای دادخواه از پروندههای مختلف سیاسی تبدیل شده است؛ از خانوادههای قربانیان قتلهای زنجیرهای و اعدامهای دهه ۶۰، تا دادخواهان اعتراضات ۱۸ تیر، جنبش سبز و خانوادههای جانباختگان سرنگونی هواپیمای اوکراینی.
گلشیری با اشاره به حضور نسلهای مختلف دادخواهان در این مراسم نوشته است که در یکی از سالها، شمار شرکتکنندگان به ۵۰۴ نفر رسیده بود؛ افرادی که از مسیر محدود شده و تحت نظارت نیروهای امنیتی عبور کرده و در خانه فروهرها گرد آمده بودند.
تهدیدهای امنیتی در آستانهی بیستوهشتمین سالگرد قتل سیاسی پروانه و داریوش فروهر بیش از بیست سال از نزدیک شاهد سالگرد قربانیان قتلهای سیاسی- حکومتی در خانه و قتلگاه پروانه و داریوش فروهر بودهام. هرچند هفت سال تبعید پای من را از میهن زخمیمان بریده، اما تلاش کردهام با خبرگرفتن مدام ماوقع را از همین دور هم که شده بدانم و منتشر کنم. پس گوشهای از آنچه حکومت در این سالها برای مقابله با این دادخواهی جمعی و استقامت پرستو فروهر کرده میگویم: بارها احضار و بازجویی پرستو، ضبط گذرنامه و وسایل الکترونیکی او، دستبرد به خانه و به یغما بردن یادگارهای فروهرها، تشکیل پروندهی قضایی برای پرستو، محکومیت او به شش سال حبس تعلیقی، بازجویی، تهدید و دستگیری دادخواهانی که هر سال در اول آذر به آن خانه و قتلگاه میآمدند، گسیلکردن نیروهای سرکوب شهری با ماشینهای سنگین، نیروهای اطلاعاتی و لباسشخصی، رسمی و غیر رسمی و البته دوازده سالِ آزگار بستن هر دو سر کوچه تا هیچکس به آن خانه و قتلگاه نرسد، و همواره تصویربرداری از تمام کسانی که به آنجا میآیند و پروندهسازی برای آنها. شده بود در سالگردهایی حضور همه را ممنوع کنند مگر خانواده را، شده بود گاه نزدیکان را تهدید کنند که نروید. اما به جرأت میتوانم بگویم هیچ سالی مانند امسال نبوده که مأموران اطلاعاتی با تعداد زیادی از شرکتکنندگان هر سال و از طیفهای گوناگون تماس بگیرند، احضارشان کنند و تهدید کنند که پروندهتان سنگین خواهد شد. یک مسئله برای من روشن است: جمهوری اسلامی راههای بسیاری رفته است تا صدای دادخواهی پرستو فروهر را خاموش کند، اما صدای او مدام رساتر شده. من نیک میدانم که مدتیست که نیروهای سرکوبی راه دیگری نیز پیش گرفتهاند: تخریب نظاممند او، ساختن این افسانه که او با اذن به ایران میآید. و افسوس میخورم که مشتی غوغا به کمک حکومت آمدهاند، آنان که بی حتی نیمنگاهی به این بیستوهشت سال مبارزه میخواهند او را «خودی» جلوه دهند. پس سناریو این اواخر این بوده است: نخست دروغها به او بستند تا بیاعتبارش کنند، خودی جلوهاش دهند و الآن در پسله دادخواهان را احضار میکنند و تهدید میکنند تا مگر تعداد کمی یکم آذرماه ساعت ۴ به دروازه شمیران، خیابان هدایت، کوچه مرادزاده، پلاک ۱۸ بیایند تا ادعا کنند که ما ممنوع نکردیم، اما کسی نیامد. در همین شبکههای اجتماعی هم که نگاه کنید میبینید که آلودن این مراسم آغاز شده است. همین چهارشنبه که گروهی مشغول فحاشی به پرستو بودند، او در ادارهی پیگیری وزارت اطلاعات بازجویی پس میداد. در تمام این سالها شاهد بودهام که چطور هر سال به جمع دادخواهانی که اول آذر هر سال در آن خانه و قتلگاه گرد میآمدند افزوده شده، از دادخواهان همان جنایات قتلهای سال ۷۷، تا خانوادههای خاوران و بازماندگان اعدامیها، تا دادخواهان ۱۸ تیر و اکرم نقابی، تا بازماندگان کشتهشدگان جنبش سبز، بازماندگان جنایت شلیک به هواپیمای اوکراینی و از نسلهای مختلف، از پیران کهنهکار که از دههی ۳۰ مبارز بودهاند و مبارز ماندهاند تا جوانی که همان آذر ۷۷ متولد شده بود. یکبار یادم است دوستی تمام مدت مراسم دم در حیاط ایستاد و کسانی را که آمدند شمرد. آن روز ۵۰۴ دادخواه از تونل مأموران گذشته بودند و به آن خانه آمده بودند. خانهی دیگری در ایران نمیشناسم چنین نسلاندرنسل دادخواهان را زیر یک سقف و دور دو آتش گرد هم آورَد. میشود بهاتفاق این آذر را همچنان فروزان داشت. #پروانه_اسکندری #داریوش_فروهر #پروانه_فروهر #دادخواهیم_این_بیداد_را #دادخواهی #پرستو_فروهر #زن_زندگی_آزادی
-- باربَد گلشیری◾Barbad Golshiri (@Barbad_Golshiri) November 20, 2026
او در پایان، با تاکید بر استمرار این گردهمایی در طول نزدیک به سه دهه، از امکان تداوم دادخواهی و حفظ یاد قربانیان سخن گفته و نوشته است که میتوان با هم، مراسم اول آذر را همچنان فروزان نگه داشت.



















