توانا - زنی چادری حامی جمهوری اسلامی، در واکنش به قتل سوگند صیادی، به جای محکوم کردن خشونتی که جان یک دختر نوجوان را گرفته، مدعی میشود سوگند پیش از کشته شدن، به دلیل آنچه «رابطه نامشروع» مینامد، از دست رفته بود!
این فقط یک اظهار نظر زنستیزانه نیست؛ اعلام یک حکم اخلاقی برای سلب حق حیات از انسانی است که دیگر نمیتواند از خودش دفاع کند. چه کسی به شما اختیار داده است که ارزش زندگی یک دختر را با معیارهای مذهبی و باورهای شخصی خود تعیین کنید؟ از چه زمانی سرپیچی از قواعد تحمیلی، مجوز کشتن انسانها شده است؟
فاجعه آنجاست که در این دستگاه فکری، رفتار قربانی زیر ذرهبین میرود، اما خشونت عامل قتل به حاشیه رانده میشود.
🔲 وقتی برای قتل یک دختر، ابتدا حق زندگی او را انکار میکنند زنی چادری حامی جمهوری اسلامی، در واکنش به قتل سوگند صیادی، به جای محکوم کردن خشونتی که جان یک دختر نوجوان را گرفته، مدعی میشود سوگند پیش از کشته شدن، به دلیل آنچه «رابطه نامشروع» مینامد، از دست رفته بود! این فقط یک اظهار نظر زنستیزانه نیست؛ اعلام یک حکم اخلاقی برای سلب حق حیات از انسانی است که دیگر نمیتواند از خودش دفاع کند. چه کسی به شما اختیار داده است که ارزش زندگی یک دختر را با معیارهای مذهبی و باورهای شخصی خود تعیین کنید؟ از چه زمانی سرپیچی از قواعد تحمیلی، مجوز کشتن انسانها شده است؟ فاجعه آنجاست که در این دستگاه فکری، رفتار قربانی زیر ذرهبین میرود، اما خشونت عامل قتل به حاشیه رانده میشود. درباره زندگی خصوصی دختری نوجوان، حتی بر پایه شایعات، داوری میکنند تا مسئولیت مردی را که به کشتن او متهم است، کمرنگ کنند. این همان سازوکاری است که خشونت ناموسی را بازتولید میکند: نخست برای زنان قواعدی تعیین میکنند، سپس سرپیچی از آن قواعد را بیآبرویی مینامند و سرانجام به نام دفاع از شرافت، برای خشونت توجیه میسازند. وقتی زنی با چنین صراحتی این منطق را تبلیغ میکند، مسئله فقط مردسالاری نیست؛ مسئله مشارکت آگاهانه در بازتولید مناسباتی است که خود زنان نیز قربانی آن هستند. چرا زنی که پوشش متفاوتی دارد باید مسئول انتخابهای دختر دیگری معرفی شود، اما مردی که به خشونت متوسل میشود، از مسئولیت رفتار خودش معاف بماند؟ این چه اخلاقی است که برای کنترل زنان سختگیر و برای محکوم کردن خشونت علیه آنان چنین انعطافپذیر است؟ در جامعهای که قوانین تبعیضآمیز، اقتدار پدر را بر حقوق فرزند ترجیح میدهند، چنین سخنانی صرفا یک عقیده شخصی نیستند؛ به عادیسازی خشونت و تضعیف حق زندگی زنان کمک میکنند. هیچ اعتقاد مذهبی، هیچ سنت خانوادگی و هیچ ادعای حفظ آبرو، به کسی حق گرفتن جان دیگری را نمیدهد. شرمآور است که در برابر مرگ یک دختر، به جای پرسیدن اینکه چرا از او محافظت نشد، میپرسند آیا مطابق معیارهای ما زندگی کرده بود؟ سوگند صیادی برای زنده ماندن به تایید اخلاقی هیچکس نیاز نداشت. #سوگند_صیادی #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان #حقوق_زنان #نه_به_قتل_ناموسی
-- توانا Tavaana (@Tavaana) November 20, 2026
درباره زندگی خصوصی دختری نوجوان، حتی بر پایه شایعات، داوری میکنند تا مسئولیت مردی را که به کشتن او متهم است، کمرنگ کنند. این همان سازوکاری است که خشونت ناموسی را بازتولید میکند: نخست برای زنان قواعدی تعیین میکنند، سپس سرپیچی از آن قواعد را بیآبرویی مینامند و سرانجام به نام دفاع از شرافت، برای خشونت توجیه میسازند.
وقتی زنی با چنین صراحتی این منطق را تبلیغ میکند، مسئله فقط مردسالاری نیست؛ مسئله مشارکت آگاهانه در بازتولید مناسباتی است که خود زنان نیز قربانی آن هستند. چرا زنی که پوشش متفاوتی دارد باید مسئول انتخابهای دختر دیگری معرفی شود، اما مردی که به خشونت متوسل میشود، از مسئولیت رفتار خودش معاف بماند؟ این چه اخلاقی است که برای کنترل زنان سختگیر و برای محکوم کردن خشونت علیه آنان چنین انعطافپذیر است؟
در جامعهای که قوانین تبعیضآمیز، اقتدار پدر را بر حقوق فرزند ترجیح میدهند، چنین سخنانی صرفا یک عقیده شخصی نیستند؛ به عادیسازی خشونت و تضعیف حق زندگی زنان کمک میکنند. هیچ اعتقاد مذهبی، هیچ سنت خانوادگی و هیچ ادعای حفظ آبرو، به کسی حق گرفتن جان دیگری را نمیدهد.
شرمآور است که در برابر مرگ یک دختر، به جای پرسیدن اینکه چرا از او محافظت نشد، میپرسند آیا مطابق معیارهای ما زندگی کرده بود؟ سوگند صیادی برای زنده ماندن به تایید اخلاقی هیچکس نیاز نداشت.

ترافیک ۱۲۰ کیلومتری کامیونها در مسیر چین به ایران

طرح امنیتی جدید طائب برای مهار مخالفان

















