کمپين صدای حق‌خواهی زن ايرانی را بلندتر کرد، گفت و گو با سوسن طهماسبی، کانون زنان

کانون زنان ايرانی -آمنه شيرافکن ؛ سوسن طهماسبی دبير کميته روابط عمومی کمپين يک ميليون امضا ، کارشناس مسايل زنان و علوم سياسی است. او در کميته روابط عمومی کمپين به دنبال برقراری ارتباط با دولتيان است تا بتواند به همراه ديگر اعضای کمپين يک ميليون امضا گفتمان تحقق حقوق زنان در ايران را به بافت دولتی نيز منتقل کند.

او در يک سال اخير در کمپين فعاليت کرده است و به همراه ۳۳ زنی که در مقابل دادگاه انقلاب به زندان اوين منتقل شدند ، تجربه حبس در اين زندان را نيز در کارنامه فعاليت های اجتماعی خود دارد. گفت وگو با طهماسبی با محور بررسی برنامه های کميته روابط عمومی در يک سال گذشته و تحليل برنامه های کمپين از حوزه نقد و بازخوانی مورد توجه قرار گرفت.

ابتدا از برنامه هايتان بگوييد آنچه با عنوان ارتباط با بخش دولتی و ديگر نهادها و احزاب ها در کميته روابط عمومی مورد نظر بود؟

در کميته روابط عمومی از همان آغاز يکسری برنامه ها و محورهای عمل تعريف کرديم. ارتباط گرفتن با مسولان دولتی همواره به عنوان يک دغدغه اصلی مطرح بود. اما شايد يکی ازدلايلی که نتوانستيم دراين زمينه خيلی موثر اقدام کنيم آن بود که ارتباطات قوی با مسولان در بخش های مختلف نداشتيم و همين موجب شد تا اين ارتباط گيری در سطح کوچکی صورت پذيرد.

می‌توانيد به همين نشست ها و هم‌انديشی های کوتاه اشاره ای کنيد؟

دو نشست با زنان اصلاح طلب در احزاب مختلف داشتيم. از سوی ديگر نشست ها و برنامه هايی نيز به شکل انفرادی ترتيب داده می شد.ديدار با شهلا حبيبی مشاور هاشمی رفسنجانی در دوره رياست جمهوری اش از جمله اين ديدارها بود. حبيبی که مدير شبکه ارتباطی انجمن های غير دولتی است در چشم انداز برنامه های ۱۰ ساله اين نهاد پرداختن به مباحث حقوق زنان را نيز گنجانده است.
اما در گام بعدی ديدار و گفت و گو با خانم شهربانو امانی صورت گرفت و همچنين ملاقاتی نيز با مجيد انصاریٰ، فاضل ميبدی و ايت الله صانعی انجام شد.
البته اميدوارم در سالی که در پيش روی کمپين است بتوانيم در ايجاد ارتباطات موثر در اين زمينه اقدام کنيم.

اين روزها از حقوق زنان زياد صحبت می شود. چه آنها که لايحه حمايت از حقوق خانواده را به مجلس می برند و چه آنها که در جهت رفع قوانين تبعيض آميز اقدام می‌کنند. شکل گيری اين گفتمان حقوق زنان را چگونه ارزيابی می کنيد؟

جريان پيگيری مطالبات حقوق زنان و آنچه از آن با نام گفتمان ياد می کنی نتيجه تلاش و پيگيری گروهی از زنان در تاريخ ايران است. زنان اصلاح طلبٰٰ، حقوقدانان ٰ، حتی زنان فعال در طيف راست که دغدغه حقوق زنان دارندٰ، همه به نوعی با تلاش خود مجموعه خواستی را به پيش بردند که هدفش پيشبرد حقوق زنان در جامعه است.
در اين ميان تلاش مردم زنان در مجلس ششم نيز در تغيير برخی قوانين و تلاش در اين زمينه قابل تقدير است.

فکر می‌کنيد دلايلی که نگاه امنيتی را به فعاليت کمپينی ها در سال اخير بيشتر کرده ، چيست؟

نگاه نيروهای امنيتی به کمپين نگاهی برخلاف قاعده ادبيات اجتماعی و سياسی است. خيلی ها تصور می کنند که در کمپين تعدادی در راس هستند و وظيفه شان اين است که خط و خطوط ديگر اعضا را تعيين کنند . اما قضيه دقيقا خلاف اين است. کمپين راس ندارد و مسولانی که بخواهند شبکه تعريف شده ای را مديريت کنند ،وجود ندارد .کمپين يک حرکت اجتماعی است . من هنوز خيلی از دوستانی را که در کمپين با ما همکاری می کنند از نزديک نمی بينم. با خيلی ها از طريق ايميل در ارتباطيم. عده ای هستند که دارند کارشان را در جهت جمع کردن امضا انجام می دهند و شايد حتی کسی اسشمان را هم نداند. کمپين حزب نيست و همينکه آقايان اين را تشخيص نمی‌دهند موجب شده تا نگاه امنيتی نسبت به فعاليت در آن بيشتر شود.

اگر بخواهيد وجود چنين نگاه امنيتی را آسيب شناسی کنيد چه تحليلی ارايه خواهيد کرد؟

ببينيد اينکه گروهی از زنان و مردان خواسته اند تا مطالباتشان را از راه های قانونی و ايجاد گفتمان با حکومت پيش ببرند برای يک دولت بايد برگ برنده باشد.
يکی از مشکلات جامعه ما اين روزها سرخوردگی اجتماعی افراد از حکومت است. يعنی وقتی با کسی درباره تغيير قوانين صحبت می کنی اصلا به موضوع اميدوار نيست و می گويد واقعا فکر می کنيد کسی به حرفتان گوش می دهد. اين سرخوردگی اجتماعی آسيب بزرگی برای يک نظام اجتماعی است. نه اينکه دولت به فعاليت و اقدام مدنی زنان و دختران بد بين شود.
من وقتی دختران جوان و زنان حاضر در کمپين را می‌بينم و اينکه آنها همچنان برای رسيده به هدفشان تلاش می کنند بسيار به ادامه راه اميدوار می‌شوم. کمپين يک اقدام کاملا مدنی است. ما خواسته‌ها و مطالبات حقوقی‌مان را از را ه برقراری ارتباط با حاکميت پيش می‌بريم. نکته ديگر اين است که در هر صورت کاری که کمپينی‌ها می‌کنند اين است که دارند گفتمان حقوق زنان را به لايه‌های مختلف اجتماع می‌برند که اين موضوع نيز بايد با استقبال دولت مواجه شود. نه تقويت نگاه امنيتی به اين حرکت اجتماعی.

فکر می کنيد که حکم های اخير برای زنانی که در کمپين فعاليت می کننديا به هر ترتيب از فعالان جنبش زنان به شمار می‌آيند چه مفهومی در برداشت؟

گروهی داخل حاکميت هستند که می‌خواهند فعاليت زنان را به اقدامات و جرايم دون مايه تقليل دهند. اينکه برای فعالان زن حکم شلاق می دهند گويی می‌خواهند به افکار عمومی بقبولاند که اين‌ها گروهی شرور و ياغی‌اند. همه اين برخوردها قطعا نتيجه عکس خواهد داشت.

وضعيت پيشبرد حقوق زنان در ايران را در مقايسه با کشورهای همسايه چطور ارزيابی می‌کنيد؟

جنبش زنان در ايران به خوبی فعاليت کرده است. مستندات نشان می دهد که اين جنبش از غالب نمونه های کشورهای منطقه برتر است. فرهنگ حقوقی جامعه ما در وضعيت مناسبی قرار دارد . اما به لحاظ حقوقی و پيشرفت مبانی قانونی بسيار با بحران روبرو هستيم. در حالی که در ساير کشورها اگرچه به لحاظ فرهنگی در مقايسه با جامعه ما ضعيف تراند اما از نظر وضعيت حقوقی از ما جلوتر هستند.

جريان پيگيری مطالبات حقوق زنان را چگونه می بينيد؟

به نظر من پيشرفت مطالبات حقوق زنان در هر اندازه‌ای که پيش رفته است مديون زحمات و پگيری های زنان در طيف ها ی مختلف سياسی و اجتماعی است .
اگر امروز کمپين در موضوع حقوق زنان کار می کند قطعا تلاش مجموعه ای از گروه ها را برای دسترسی وضعيت زنان تا به امروز فراموش نخواهد کردو اما اقدام مثبت کمپين در حقيقت اين بود که صدای مطالبات حقوق زن ايرانی را به فرياد تبديل کرد. پيش از اين زمزمه های فراوانی برای مطالبات حقوق زنان مطرح بود. اما حضور کمپين باعث شد تا اندازه صدای حق خواهی زنان بالا برود.