رادیو فردا - در پی انتشار نامه اعتراضی گروهی از ایرانیان و فعالان حقوق بشر در مورد اهدای کرسی استادی به سفیر پیشین و نماینده دائمی ایران در سازمان ملل در یکی از معتبرترین دانشگاههای ایالت اوهایو آمریکا، محمدجعفر امیرمحلاتی به اتهامات مطرحشده علیه خود در رابطه با اعدامهای دستهجمعی تابستان ۶۷ واکنش نشان داد.
آقای محلاتی که به عنوان مسئول مطالعات خاورمیانه و شمال آفریقا در دانشگاه اُبِرلین آمریکا مشغول فعالیت است، در بیانیهای که با هدف رد اتهامها علیه خود تدارک دیده، با اعضای خانوادهها و بازماندگان اعدامیهای سال ۶۷ «عمیقا ابراز همدردی» کرده است.
او مینویسد: «اعدامهای خودسرانه اقدامهایی هولناکاند و هر جای دنیا که اتفاق بیفتند، بیتردید جنایت علیه بشریت محسوب میشوند.»
او در جوابیه خود مینویسد: «من هر گونه آگاهی و در نتیجه، مسئولیت در مورد اعدامهای دستهجمعی در ایران، در دورانی که مشغول خدمت در سازمان ملل بودم را قویا رد میکنم.»
سفیر پیشین ایران تاکید کرده است که در طول سالها فعالیت حرفهای در ابرلین و به دلیل پیشینه طولانیاش در فعالیتهای ضد جنگ، بارها و بارها آماج حمله طیف گستردهای از لابیگران جنگ در ایالات متحده و ایران قرار گرفته است.
آقای امیرمحلاتی میافزاید: «اتهامزنندگان نتوانستهاند حتی یک مدرک مستدل به عنوان شاهد مدعایشان مبنی بر آگاهی من از وقایع آن سال ارائه کنند». سفیر پیشین ایران گفت این افراد صرفا حدس میزنند که «من باید مطلع بوده باشم و در مجامع بینالمللی این قساوتها را انکار کردهام».
پیشتر، گروهی از ایرانیان شامل زندانیان سیاسی سابق در ایران، خانواده زندانیان سیاسی اعدامشده و فعالان حقوق بشر روز پنجشنبه، ۱۷ مهرماه، در نامهای به ریاست دانشگاه آمریکایی اُبِرلین نوشته بودند که محمدجعفر امیرمحلاتی، استاد ارشد این دانشگاه، در حقیقت «دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی ایران و یک نقضکننده حقوق انسانی بوده که در دروغ گفتن به جامعه جهانی در مورد جنایات جمعی رژیم ایران سهیم بوده است».
👈مطالب بیشتر در سایت رادیو فردا
۶۲۶ امضاکننده نامه افزودهاند که شنیدن خبر استخدام محمدجعفر امیرمحلاتی در دانشگاه ابرلین برای آنها «بسیار عجیب و شوکهآور بوده» و حضور او با ارزشهای دانشگاه ابرلین «مغایرت اساسی دارد» و «یک لکه ننگ برای اعتبار این نهاد آکادمیک است».
محمدجعفر امیرمحلاتی در سالهای ۱۳۶۷ تا ۶۹ با انتصاب از سوی علیاکبر ولایتی، وزیر خارجه وقت، سفیر ایران در سازمان ملل متحد بود.
در ادامه جوابیه آقای محلاتی آمده است: «حتی یک تماس از تهران با نمایندگی ایران در سازمان ملل نداشتیم تا دیپلماتهای ایرانی را در جریان وقایع (آن دوران) قرار دهد.»
مخالفان جمهوری اسلامی ایران میگویند که حکومت در تابستان سال ۶۷، همزمان با آخرین هفتههای جنگ ایران و عراق، مرتکب «جنایت علیه بشریت» شد و «هزاران زندانی سیاسی» را که سالها در زندانهای حکومت بودند، از بیم بروز شورش همگانی پس از پذیرش قطعنامه آتشبس در جنگ، اعدام کرد.
امضاکنندگان نامه اعتراضی اخیر، خواهان اخراج آقای امیرمحلاتی و عذرخواهی دانشگاه ابرلین از قربانیان «قتل عام تابستان ۶۷ و خانوادههای اعدامشدگان» هستند.
![B86F6147-D4B0-461F-A734-8810198C48C7.jpeg](https://news.gooya.com/2020/10/11/B86F6147-D4B0-461F-A734-8810198C48C7.jpeg)
پرسشی دارم.....!؛ احمد زیدآبادی