دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا گفت اگر ایران به معترضان مسالمت‌جو شلیک کند و آنها را به‌طور خشونت‌آمیز بکشد، آمریکا به کمک آنها خواهد آمد.

ترامپ در تروث‌سوشیال نوشت که ما در حالت آماده‌باش کامل هستیم و برای اقدام آماده‌ایم.

هشدار تازه ترامپ؛ بلوف یا تغییر راهبرد؟

ویژه خبرنامه گویا - انتشار پیام امروز ترامپ در «تروث سوشال» در نگاه نخست یک تهدید صریح به نظر می‌رسد. اما چرا اکنون؟ معنایی این پیام چیست؟

نخست، زمان‌بندی اهمیت دارد. هم‌زمانی این موضع‌گیری با تشدید نارضایتی‌های اجتماعی و فشارهای اقتصادی در ایران، نشان می‌دهد واشنگتن می‌کوشد هزینه سرکوب داخلی را افزایش دهد. چنین پیام‌هایی بیش از آن‌که دستور عملیات باشند، ابزار بازدارندگی سیاسی‌اند: هشدار به تصمیم‌گیران که سرکوب خونین می‌تواند پیامدهای خارجی داشته باشد.

دوم، مخاطب دوگانه پیام است. ترامپ نه‌فقط تهران، بلکه متحدان منطقه‌ای به‌ویژه اسرائیل و افکار عمومی آمریکا را نیز خطاب قرار می‌دهد. در این چارچوب، لحن «آماده و مهیای اقدام» می‌تواند نشانه‌ای از هم‌راستاسازی پیام‌ها میان واشنگتن و تل‌آویو باشد؛ یعنی برجسته‌سازی پیوند امنیت منطقه‌ای با وضعیت حقوق بشر در داخل ایران.

اما آیا این یک بلوف است؟

تجربه نشان می‌دهد تهدیدهای لفظی الزاماً به اقدام فوری منجر نمی‌شوند. با این حال، تغییر لحن از محکومیت‌های کلی به تهدید مشروط، می‌تواند نشانه تغییر تاکتیک باشد: از «تحریم و فشار دیپلماتیک» به «بازدارندگی مبتنی بر خطوط قرمز مشخص». این تغییر، دست‌کم، فضای محاسباتی تهران را پیچیده‌تر می‌کند.

برای آینده، دو سناریو محتمل است: یا این پیام در حد اهرم روانی باقی می‌ماند و هدفش مهار سرکوب است؛ یا در صورت عبور از خط قرمز ادعایی، به اقدامات محدود و هدفمند نه لزوماً مداخله گسترده منتهی می‌شود. در هر دو حالت، پیام روشن است: مسئله ایران دیگر صرفاً پرونده هسته‌ای یا منطقه‌ای نیست؛ پیوند امنیت خارجی با تحولات داخلی پررنگ‌تر شده است.

این هشدار نشانه ورود به فازی تازه از فشار است، فازی که هزینه‌های تصمیم‌گیری را برای همه بازیگران افزایش می‌دهد و آینده را کمتر قابل پیش‌بینی می‌سازد.

***