بنابر این گزارش، این توصیفات با تصاویری که در روزهای اخیر از ایران منتشر شده است و اظهارات برخی شاهدان که از مرز ترکیه عبور کرده بودند، تطابق دارد.

به گفته این شاهدان، نیروهای سپاه و بسیج سوار بر موتورسیکلت با کلاشنیکوف و تیربارهای نصب شده روی وانت‌ها با استفاده از مهمات جنگی به مردم شلیک می‌کردند. گزارش‌هایی هم مبنی بر استفاده از شبه‌نظامیان حشد‌الشعبی برای سرکوب معترضان منتشر شده است.

بنابر آمار گردآوری شده توسط کارکنان هشت بیمارستان بزرگ چشم و ۱۶ بخش اورژانس در سراسر کشور، دست‌کم ۱۶ هزار و ۵۰۰ تا ۱۸ هزار نفر در جریان این اعتراضات کشته و ۳۳۰ هزار تا ۳۶۰ هزار نفر هم مجروح شده‌اند. همچنین، دست‌کم ۷۰۰ تا هزار نفر یک چشم خود را از دست داده‌اند.

کلینیک نور در تهران هفت هزار آسیب چشمی را ثبت کرده است. یک چشم‌پزشک گفت: «آن قدر آسیب چشمی ناشی از ساچمه داریم که نمی‌دانیم اول چه کسی را درمان کنیم.»

فرد دیگری که هفته گذشته توانست از ایران خارج شود گفت: «برادرم در کلینیک نور کار می‌کند. او گفت فقط در یک شب و فقط در تهران، بیش از ۸۰۰ مورد تخلیه چشم به دلیل شلیک ساچمه به چشم وجود داشت. برادرم همچنین بر اساس گفتگوهایش با پزشکان دیگر در بیمارستان‌های شهرهای دیگر گفت که اعداد بسیار بالاست، احتمالا بیش از هشت هزار نفر در سراسر کشور با شلیک ساچمه کور شده‌اند.»

بنابر این گزارش، بسیاری از مجروحان به دلیل کمبود خون جان باختند. اگرچه کارکنان درمانی در چند بیمارستان خودشان خون اهدا می‌کردند تا بیماران زنده بمانند، اما در برخی موارد نیروهای امنیتی اجازه انتقال خون نمی‌دادند.

یک جراح در تهران گفت: «ساعت‌ها می‌جنگیم تا جان‌ها را نجات دهیم، اما بعد بیمار را از دست می‌دهیم چون اجازه ندارند خون بگیرند.»

آقای پرستا گفت: «این نسل‌کشی زیر پوشش تاریکی دیجیتال است. گفتند تا وقتی این متوقف نشود می‌کشیم و همین کار را می‌کنند.»

او افزود: «این آمار به طور محتاطانه‌ای حداقلی است.»

به گفته او، بسیاری از زخمی‌ها از ترس ربوده‌شدن از تخت بیمارستان توسط نیروهای امنیتی به بیمارستان نمی‌روند.

یک معترض که دیروز از ایران خارج شد به «ساندی‌تایمز» گفت: «نیروهای امنیتی مجروحانی را که به چشمشان شلیک شده بود و چشمشان را برداشته بودند، بلافاصله از اتاق عمل می‌ربودند.»

گزارش شده است که نیروهای بسیج پیکر جان‌باختگان را از خیابان برمی‌دارند و برای دفن به شهرهای دیگر می‌برند تا هیچ ردی باقی نماند یا برای تحویل پیکر بی‌جان، مبالغ هنگفتی مطالبه می‌کنند.

فردی که توانسته از کشور خارج شود گفت: «همه جا ایست بازرسی گذاشتند. موبایل همه را می‌گردند، گالری عکس را می‌بینند و بدن آدم را هم با دست بررسی می‌کنند. اگر زخم ساچمه روی کسی پیدا کنند، فرض می‌کنند در اعتراضات بوده و فورا بازداشتش می کنند.»

یک فرد دیگر که اخیرا از کشور خارج شده است، گفت: «هر روز کامیون‌های بزرگ می‌آیند که توده‌های جنازه‌ها را روی هم چیده‌اند و خانواده‌ها باید دنبال عزیزانشان بگردند. خیابان‌های این‌جا بوی خون می‌دهد. تمام روز نیروهای سپاه با سلاح و ماسک بر چهره در شهر گشت می‌زنند و مردم را تهدید می‌کنند.»