کریم سجادپور - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا

با وجود لحن تهاجمی و تهدیدهای علنی رژیم ایران، محاصره دریایی امریکا که اکنون وارد نوزدهمین روز خود می شود، عملاً در حال اثرگذاری است. حکومتی که عملاً با بحران ورشکستگی و تورم ۷۰ درصدی روبه‌روست، به‌دلیل محاصره‌ای که به‌سادگی قابل دور زدن نیست، روزانه حدود ۴۵۰ میلیون دلار زیان می‌بیند. چنین وضعیتی قابل دوام نیست.

با این حال، این به آن معنا نیست که جمهوری اسلامی به‌زودی تسلیم خواهد شد، این نظام در طول سال‌ها نشان داده که حاضر است مردم ایران را در معرض فشارهای شدید اقتصادی قرار دهد، اما تن به مصالحه ندهد. در عین حال، لحن چالش‌برانگیز و نمایش‌های علنی مقام‌های جمهوری اسلامی، اغلب بازتاب‌دهنده واقعیت‌های پشت‌پرده آن‌ها نیست.

پس از آنکه کنگره آمریکا در اوایل سال ۲۰۱۲ بانک مرکزی رژیم ایران را تحریم کرد، علی خامنه ای به‌مدت ۱۸ ماه، هر هفته سخنرانی‌هایی با لحنی سرسختانه و تقابلی ایراد می‌کرد. اما در سپتامبر ۲۰۱۳، بدون هیچ هشدار قبلی، ناگهان در سخنرانی‌ای از «نرمش قهرمانانه» سخن گفت سیگنالی روشن از اینکه نظام به مصالحه نیاز دارد.

در واقع، موارد معدودی که تهران از سال ۱۹۷۹ تاکنون به مصالحه تن داده، همواره مستلزم فشار قابل‌توجه و دیپلماسی مستمر در جهت دستیابی به یک هدف عملی بوده است (و نه «تسلیم کامل»). این‌بار، با توجه به نیاز فوری تهران به کاهش فشارهای اقتصادی و همچنین بی‌میلی ترامپ به مذاکرات فرسایشی، ممکن است این جدول زمانی کوتاه‌تر شود.

در نهایت، هرگونه توافق احتمالی به سه مسئله کلیدی بستگی دارد: تنگه هرمز، ذخایر اورانیوم غنی‌شده رژیم ایران، و مدت‌زمان تعلیق غنی‌سازی.

***