خبرنامه گویا - عبدالله شهبازی در یادداشتی درباره مذاکرات غیرعلنی میان جمهوری اسلامی و آمریکا مدعی شده است که برخلاف برخی گزارشها، محور اصلی گفتوگوهای اخیر نه برنامه هستهای ایران، بلکه آزادسازی بخش بزرگی از داراییهای بلوکهشده جمهوری اسلامی بوده است. او همچنین میگوید هیچیک از مقامهای فعلی حکومت، از جمله قالیباف و پزشکیان، نه توان سیاسی و نه حمایت لازم در درون نظام را برای رسیدن به یک توافق نهایی با آمریکا ندارند؛ وضعیتی که بهاعتقاد او، احتمال پایان تنشها از راه مذاکره را بسیار ضعیف کرده است
مذاکره بر سر پولهای بلوکهشده است، نه اورانیوم غنیشده
عبدالله شهبازی
در کانال منتسب به مشاوران نزدیک به آقای قالیباف درباره نتایج سفر بیسروصدای هیئتهای ایرانی و آمریکایی به دوحه آمده است:
«در سفر محمدباقر قالیباف به قطر هیچ گفتوگویی درباره مواد غنی شده ایران انجام نشده و ایران در این مرحله هیچ تعهدی در این باره را نخواهد پذیرفت. گفتوگوها، بر آزادسازی رقم بزرگی از داراییهای ایران از جانب امریکا متمرکز است.»
مشکل اینجاست که نه قالیباف، نه پزشکیان و نه هیچ فرد دیگر از مسئولان بلندپایه نظام جرئت نمیکنند به توافق نهایی با آمریکا برسند و به فرض که چنین جسارتی داشته باشند فاقد پذیرش در میان سایر مسئولان و بدنه نیروهای مدافع جمهوری اسلامی هستند.
تنها فردی که چنین توانایی و مقبولیت برای پایان دادن به تخاصم با آمریکا داشت آیتالله خامنهای بود. او میتوانست، از جمله با ذکر نمونههایی از تاریخ صدر اسلام، صلح یا تسلیم را تئوریزه و برای پیروانش قابل پذیرش کند ولی چنین نمیکرد. به این دلیل در آغاز جنگ چهل روزه حذف شد تا شاید در ردههای بعدی چنین امکانی پدید آید.
این عدم جسارت، و عدم مقبولیت و پذیرش، پایان یافتن جنگ از طریق مذاکره را منتفی میکند و تداوم جنگ تا نتیجه نهایی را الزامی و قطعی مینمایاند.
***
عبدالله شهبازی پژوهشگر و تحلیلگر جنجالی تاریخ و سیاست معاصر ایران است که سالها بهدلیل دیدگاههای بحثبرانگیزش درباره شبکههای قدرت، اقلیتهای مذهبی و نظریههای توطئه شناخته میشد و بارها به ترویج ادبیات ضدبهایی و یهودستیزانه متهم شده است. او که در مقاطع مختلف بهعنوان چهرهای نزدیک به بخشهایی از حاکمیت شناخته میشد، در ماهها و سالهای اخیر لحن انتقادیتری نسبت به ساختار جمهوری اسلامی، مدیریت جنگ و بنبست سیاسی حاکمیت اتخاذ کرده و در برخی یادداشتهایش از فرسایش مشروعیت و ناتوانی نظام در حل بحرانها سخن گفته است.
چه توافقی، چه کشکی؟
