دویچه وله - ایران و ایالات متحده یک روز زودتر از آنچه برنامهریزی شده بود، یادداشت تفاهمنامه برای پایان دادن به جنگ را امضا کردند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا شامگاه چهارشنبه ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد) پس از پایان نشست سران گروه ۷، این تفاهمنامه را در جریان ضیافت شامی در کاخ ورسای امضا کرد و مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، نیز از راه دور در تهران امضای خود را بر این تفاهمنامه نشاند.
اما با این حال اکنون نیز همانند بسیاری از مواقع، از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه (نهم اسفند ۱۴۰۴)، بهرغم حاکم شدن یک احساس آرامش همچنان پرسشهای زیادی بیپاسخ ماندهاند و حتی در محافل سیاسی برلین محتوای این تفاهمنامه در مواردی با انتقادهای شدید روبرو شده است.
رودریش کیزهوتر، کارشناس سیاست خارجی حزب دموکرات مسیحی، تقریبا هیچ امتیاز مثبتی برای این تفاهمنامه ۱۴ بندی قائل نیست. او در گفتوگویی با دویچه وله با اشاره به ایران، این تفاهمنامه را "یک پاداش بیسابقه برای تروریسم دولتی" خواند و اظهار داشت: «این به اصطلاح توافق ایران نمونه بارزی است از اینکه رئیس جمهور آمریکا به محض آنکه دیکتاتورها به طور جدی تهدید کنند و نیاز به پایداری راهبردی باشد، تسلیم میشود.»
به گفته او، به جای آن رژیم جمهوری اسلامی که تحت فشار شدید قرار دارد، با آزادسازی حدود ۲۴ میلیارد دلار از داراییهای مسدودشده و همچنین یک برنامه بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری که کیزهوتر آن را "مضحک" میخواند، در قدرت حفظ میشود.
👈مطالب بیشتر در سایت دویچه وله
آیا تنگه هرمز بدون عوارض خواهد ماند؟
متن این تفاهمنامه نشان میدهد که ایالات متحده در واقع برای دستیابی به یک توافق، امتیازهای قابل توجهی به ایران داده است. این سند ۱۴ مادهای قرار است مبنای مذاکراتی میان دو طرف برای حل اختلافات باقیمانده در عرض ۶۰ روز باشد؛ مهلتی که بسیاری از کارشناسان آن را "بسیار کوتاه" توصیف میکنند.
یکی از موضوعات حساس این تفاهمنامه اینست که هنوز روشن نیست آیا عبور کشتیها از تنگه هرمز که آبراهی حیاتی برای اقتصاد جهانی به شمار میرود، همانند دوران پیش از جنگ دوباره بدون پرداخت عوارض صورت خواهد گرفت یا خیر.
در حال حاضر تردد کشتیها فقط برای دوره ۶۰ روزه مذاکرات برقرار است و حکومت ایران گفته است که قصد دارد در آینده برای عبور کشتیها و شناورها از این آبراه هزینه ارائه خدمات دریافت کند.
از همین رو نیز واکنش شرکتهای کشتیرانی آلمان تا بدینجا نسبت به تفاهمنامه واشنگتن و تهران محتاطانه بوده است. هرچند اتحادیه مالکان کشتیها در آلمان امضای این تفاهمنامه را "گام نخست مهم" خوانده است، اما مارتین کروگر، مدیر اجرایی این اتحادیه، معتقد است که بازگشت فوری به شرایط عادی حملونقل دریایی پیش از جنگ، دور از انتظار است. به گفته او "اکنون مهم این است که خطرات موجود برای کشتیرانی، بهویژه احتمال وجود مینهای دریایی، در هفتههای آتی برطرف شوند و امنیت ملوانان و خدمه و همچنین کشتیها به طور پایدار تضمین شود".
طبق اطلاعات این اتحادیه در حال حاضر حدود ۴۵ کشتی متعلق به شرکتهای آلمانی در منطقه خلیج فارس گیر افتاده و حرکتشان متوقف شده است.
سرنوشت برنامه اتمی ایران چه خواهد شد؟
یکی از نکات نامشخص دیگر در تفاهمنامه تهران و واشنگتن، برنامه هستهای ایران است. در این سند، به جز همان عبارت کلی و غیرالزامآوری که حکومت جمهوری اسلامی بارها مطرح کرده و گفته است که هرگز در پی سلاح هستهای نیست، هیچ تعهد مشخصی در راستای برنامه هستهای ایران ذکر نشده است.
رودریش کیزهوتر در این زمینه نیز توافق آمریکا و ایران را به شدت محکوم میکند و میگوید: «این توافق با اختصاص میلیاردها دلار به سیاستهای تهاجمی ایران پاداش میدهد و مسائل مهم امنیتی را به تعویق میاندازد و اصلا به برنامه موشکی، شبکههای تروریستی و توسعه هستهای ایران نمیپردازد. تهران از این طریق زمان، پول و فضای سیاسی لازم برای بحرانآفرینی بعدی را بدست میآورد.»
امید نوریپور، سیاستمدار ایرانیتبار و نایب رئیس مجلس فدرال آلمان از حزب سبزها نیز موضعی مشابه نسبت به این تفاهمنامه دارد. او روز پنجشنبه ۱۸ ژوئن (۲۸ خرداد) در اظهاراتی درباره دولت آمریکا گفت: «آنها تنها میخواهند از این بحران خارج شوند و مردم در ایران و سراسر منطقه را با رژیمی که اینک قویتر از گذشته شده، تنها بگذارند.»
او تأکید کرد آلمان و دیگر کشورهای اروپایی نباید صرفا به دلیل گنجانده شدن رفع تحریمها در این توافق شکننده، با برداشتن تحریمها علیه ایران موافقت کنند.
نوریپور همچنین با اشاره به برنامه اتمی ایران افزود: «اگر طرف آمریکایی اینک تصور میکند که میتوان با ایران، صرفا به این خاطر که آنها قول دادهاند بمب هستهای نسازند به توافق برسد، باید بداند که آنها بارها این وعده را دادهاند اما همواره هر توافقی را نقض کردهاند.»
توافقی بدون امضای اسرائیل
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در پایان نشست سران کشورهای گروه ۷ در شهر اویان فرانسه و پیش از امضای این تفاهمنامه در مورد نقش اسرائیل در جنگ ایران گفته بود: «مهم این است که این مناقشه اکنون پایان یابد و اسرائیل نباید به عامل تشدید بحران تبدیل شود، بلکه این کشور باید نقشی فعال در پایان دادن به این مناقشه ایفا کند و اکنون این فرصت مهیا شده است.»
اما دقیقا همین نکته خشم فولکر بک، رئیس "انجمن آلمان اسرائیل" را برانگیخته است. بک با انتشار یک بیانیه مطبوعاتی با محکوم کردن چنین موضعی، نوشت: «این پیام برای اسرائیل که به نظر میرسد منافع امنیتیاش نادیده گرفته شده، فاجعهبار است، زیرا بهرغم آنکه اسرائیل این توافق را امضا نکرده، مفاد مربوط به پایان جنگ "در همه جبههها" میتواند به ابزاری برای اعمال فشار بر اورشلیم تبدیل شود و حق دفاع از خود در برابر حزبالله و دیگر نیروهای نیابتی ایران را محدود کند.»
در همین حال بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اعلام کرده است که نیروهای اسرائیلی در مناطق تصرفشده در لبنان همچنان مستقر خواهند ماند. در روزهای گذشته نیز درگیریها میان اسرائیل و حزبالله لبنان بدون کاهش ادامه داشته است.

واکنش اوباما به توافق ترامپ با تهران

پشت پرده توافقی که بسیاری را غافلگیر کرد















