خبرنامه گویا - کوبا روز پنجشنبه از بستهای کمسابقه از اصلاحات اقتصادی رونمایی کرد که به گفته ناظران، گستردهترین تغییرات در ساختار اقتصادی این کشور از زمان انقلاب ۱۹۵۹ به رهبری فیدل کاسترو محسوب میشود. این اصلاحات که از سوی دولت و حزب کمونیست کوبا حمایت شدهاند، با هدف مقابله با بحران عمیق اقتصادی، کمبود سوخت، قطعیهای طولانی برق و کمبود گسترده مواد غذایی و دارو ارائه شدهاند.
مانوئل ماررو کروز، نخستوزیر کوبا، در مجلس ملی این کشور ۱۷۶ اقدام اصلاحی را تشریح کرد که بر کاهش نقش دولت در اقتصاد، گسترش فعالیت بخش خصوصی و جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی متمرکز هستند. بر اساس این طرحها، برای نخستین بار بانکهای خصوصی اجازه فعالیت خواهند یافت، محدودیتهای مالکیت شرکتها کاهش مییابد و سرمایهگذاران خارجی دیگر ملزم به مشارکت با دولت در قالب شرکتهای مشترک نخواهند بود.
همچنین شرکتهای دولتی قرار است به بنگاههای تجاری با ساختار سهامی تبدیل شوند و محدودیتهای مربوط به مالکیت و توسعه املاک و مستغلات نیز کاهش یابد. شهروندان کوبایی خواهند توانست حسابهای ارزی داشته باشند و بخشی از نقلوانتقالهای مالی از کنترل مستقیم دولت خارج خواهد شد.
میگل دیاس-کانل، رئیسجمهور کوبا، ضمن تأکید بر ضرورت «تغییرات فوری»، اذعان کرد که همه مشکلات کشور را نمیتوان به تحریمهای خارجی نسبت داد و از بوروکراسی، مقررات دستوپاگیر و تأخیر در تصمیمگیریهای اقتصادی انتقاد کرد. او از تجربه کشورهای کمونیستی سابق مانند چین و ویتنام به عنوان الگوهایی برای اصلاح اقتصاد کوبا یاد کرد.
هرچند هنوز زمانبندی اجرای این اصلاحات مشخص نشده است، اما بسیاری از اقتصاددانان این بسته را نشانهای از عقبنشینی تاریخی هاوانا از برخی اصول سنتی اقتصاد دولتی میدانند؛ تغییری که در صورت اجرا میتواند چهره اقتصادی کوبا را پس از بیش از شش دهه دگرگون کند.
در همین زمینه:
پایان افسانه کوبا
یدالله کریمی پور
توجه: (این یادداشتی است که در ۲۲ بهمن(۱۱ فوریه) ۱۴۰۴(۲۰۲۶) در کانال پست شد. با توجه تصمیم مهم امروز هاوانا، باز نشر می شود.)
کاخ سفید ، استراتژی خود را از «مهار» به «تغییر رژیم» در هاوانا تغییر داده است. شاید تا پایان ۲۰۲۶، دکترین «ضربه فنی» آمریکا، پرونده کوبای کاسترویی را ببندد. این استراتژی بر پنج رکن استوار است:
۱. خفگی انرژی: اعلام وضعیت اورژانسی ملی توسط ترامپ (ژانویه ۲۰۲۶)، تامینکنندگان نفت کوبا (مانند مکزیک) را با تهدید تعرفههای سنگین، به عقبنشینی واداشته است.
۲. شوکگردشگری: هشدار اتمام سوخت هواپیماها تا مارس ۲۰۲۶، عملاً تنها شریان درآمد ارزی کوبا یعنی توریسم را هدف قرار داده است.
۳. دومینوی فروپاشی: با خروج مادورو از قدرت در کاراکاس، «قلب» تپنده سوسیالیسم ایستاد و حالا نوبت به «مغز» آن (هاوانا) رسیده است. مارکو روبیو به روشنی ۲۰۲۶ را سال تغییر رژیم هاوانا نامیده است.
۴. فروپاشی درونی: خاموشیهای ۲۰ ساعته امروزه روز کوبا، صرفاً بحران رفاهی نیست؛ فساد مواد غذایی و تاریکی شهرها، بستر را برای اعتراضات سراسری (مشابه ژوئیه ۲۰۲۱) آماده کرده است.
۵. محاصره نامرئی: پروازهای شناسایی مداوم و عملیاتهای پهپادی در کارائیب، مسیرهای تنفسی از سمت روسیه و چین را مسدود کرده است.
جمعبندی
برخلاف ونزوئلا که منابع داخلی داشت، کوبا جزیرهای ۱۰۰٪ وابسته به واردات است. واشینگتن اکنون با ترکیبی از «انزوای مطلق انرژی» و «سیگنال به نظامیان میانهرو»، در پی انتقالی کمهزینه است. چه شوم و چه خوب، به نظر میرسد افسانه کاسترو و کاستروئیسم بیشینه پیش از ۲۰۳۰ پایان یابد.

یک زنگ بیدارباش برای اپوزیسیون ایران

واکنش اوباما به توافق ترامپ با تهران















