مهران رفیعی - خبرنامه گویا
بازی سوم تیم ملی فوتبال ایران انجام شد و صعود این تیم به مرحله بعدی، به نتیجه مسابقات باقیمانده از مرحله گروهی در روز یکشنبه بستگی دارد. تیم ایران هر سه بازی مرحله مقدماتی را با نتیجه مساوی به پایان رساند و بنابراین سه امتیاز کسب کرد.
در طول دو هفتهای که از شروع بازیها میگذرد، میلیونها ایرانی با اشتیاق و دلهره روند این مسابقات را دنبال کردهاند؛ علیرغم فشار انواع مشکلاتی که زندگی آنها را طاقتفرسا کرده است، از جنگ، تورم و بیکاری گرفته تا بیعدالتیهای گوناگون و زخمهای کشتار وحشتناک دیماه گذشته.
دوستداران فوتبال میدانند که بخشی از قدرت تیمها ناشی از عملکرد ستارگان آنهاست. بدون حضور لیونل مسی، کریستیانو رونالدو و هری کین، هرگز تیمهای آرژانتین، پرتغال و انگلستان به چنین پیروزیهای درخشانی دسترسی پیدا نمیکردند و مردم این کشورها خوشحال نمیشدند.
برای تیم ملی ایران، حضور سردار آزمون میتوانست تأثیر چشمگیری داشته باشد؛ همانگونه که عملکرد خوب او در رسیدن تیم ملی به جام جهانی نقش بزرگی داشت. احتمالاً سردار آزمون میتوانست نتیجه بازی با نیوزیلند را به نفع ایران تغییر دهد و موجب صعود بدون دردسر تیم ما به مرحله بعدی شود تا برای ساعاتی یا روزهایی، مردم اندکی خوشحال شوند.
سردارانی که سردار آزمون را به جرم اعتراض به کشتار مردم ایران از تیم ملی اخراج کردند، برگ سیاه دیگری بر پرونده قطور خود افزودند. همان سردارانی که سالهاست ثروتهای ملی را تاراج میکنند و فقر، فساد و افسردگی را ترویج میدهند. همان سردارانی که بر تمام کرسیهای کلیدی مجلس، قوه قضاییه و دولت تکیه زدهاند و به مالاندوزی و جنایت مشغولند. همانهایی که موجب فرار مغزها میشوند. کسانی که روشنفکران را کاردآجین میکنند و انواع تبعیضهای جنسیتی، عقیدتی و قومی را روا میشمارند.
مردم ایران این سرداران را پاسداران این آبوخاک نمیدانند.
مهران رفیعی
پشت پرده «سوتفاهمنامه» آتشبس
