ظاهرا ترامپ تصمیم دارد با اشغال جزایر ایرانی در خلیج فارس مشکل تنگه ی هرمز را حل کند حال آن که تا تهران به عنوان مرکز تصمیم گیری و اداره ی جنگ فتح نشود، جزایر، تبدیل به کشتارگاه امریکایی ها و نمونه ی دریایی ویتنام خواهد شد.
البته به تصمیم گیری های پرزیدنت ترامپ اعتمادی نیست و او می تواند هر لحظه بلوف های خود را پس بگیرد. جمهوری نکبت اسلامی اما اهل تحت تاثیر بلوف قرار گرفتن نیست خاصه بعد از این که تحمیل زور از طریق تنگه ی هرمز و زدن کشورهای عربی منطقه به دهان اش مزه کرده است.
برای پس مانده های جمهوری اسلامی نابود کردن ایران و مردم اش به سادگی آب خوردن است و کمترین احساس شرم و ناراحتی نخواهند کرد. اگر ذهنیّات ضد بشری این پس مانده ها را درک نکنیم، توانایی مقابله ی صحیح با آن ها را نخواهیم داشت.
اشتباه دولت امریکا خواهد بود اگر تصور کند با یک نظام نیمه بشری که به مردم و سود و زیان کشور می اندیشد رو به روست و مثلا ترسی از تهدید و تطمیع و بلوف به خود راه می دهد. اولین و بزرگ ترین خسارت را هم از این اشتباه مردم ایران خواهند دید.
فتح جزایر، و مقابله با جمهوری اسلامی «تنها» از این طریق، مساوی ست با گرفتار محاصره کردن خودخواسته ی نیروهای امریکایی، و در نهایت خروج نیروهای اشغال کننده از جزایر بعد از فرسایش تدریجی که برای دولت امریکا هزینه ی ملی و مردمی بسیار خواهد داشت.
این راه مقابله با رژیم اسلامی نیست. اگر تهران فتح نشود و ذهنیّت حاکم بر سران باقی مانده ی جمهوری نکبت از میان نرود مردم ایران و کل جهان در عذاب دائم از شرّ این نظام منحوس خواهند بود. معنی فتح تهران هم سقوط رژیم و حاکم شدن مردم بر سرنوشت کشورشان است. اگر دنبال راه حلی غیر از باشیم هر تغییری تنها نقش مُسَکِّن خواهد داشت و عامل اصلی درد و مرض و خودِ مرض بر سر جای خود خواهد ماند...
