ایران اینترنشنال - وبسایت الحره در گزارشی تحلیلی نوشت در حالی که مذاکرات واشینگتن و تهران به بنبست رسیده، اختلاف دیدگاه جیدی ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا، و مارکو روبیو، وزیر خارجه، درباره نحوه برخورد با جمهوری اسلامی در هفتههای اخیر آشکارتر شده است.
به نوشته الحره، ونس از رویکردی مبتنی بر دیپلماسی و خویشتنداری نظامی حمایت میکند؛ دیدگاهی نزدیک به جریان «اول آمریکا» که مخالف گرفتار شدن ایالات متحده در جنگهای خارجی است. روبیو در مقابل، موضع تندتری دارد و بر اعمال فشار و پاسخ نظامی قاطعتر تأکید میکند.
با این حال، هر دو به دونالد ترامپ دسترسی مستقیم دارند و کاخ سفید نیز وجود شکاف جدی در دولت را رد میکند. جان کالابرس، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه، به الحره گفت جهت نهایی سیاست آمریکا بیش از رقابت داخلی میان این دو، به تصمیم شخص ترامپ بستگی خواهد داشت؛ رئیسجمهوری که بیش از هر چیز به «غرایز» و قضاوت خودش اعتماد دارد.
ونس ۱۵ ژوئیه در گفتوگو با پادکست جو روگان از کسانی که آنها را «جنگطلب» خواند انتقاد کرد و گفت برخی در داخل آمریکا تلاش کردهاند توافق دیپلماتیک با ایران را از مسیر خارج کنند. او تأکید کرد تلاش ترامپ برای دستیابی به نتیجه از طریق مذاکره را نباید عقبنشینی در برابر جمهوری اسلامی دانست. براساس گزارش سیانان، ونس همچنین در نشست ۲۴ ژوئیه در دفتر بیضیشکل به ترامپ هشدار داده بود که ازسرگیری حملات نظامی میتواند خطرناک باشد.
در مقابل، روبیو ۲۳ ژوئیه در واکنش به سخنان عباس عراقچی درباره اصل «چشم در برابر چشم» گفت سیاست ترامپ «یک سر در برابر یک چشم» است و هشدار داد جمهوری اسلامی برای اقدامات خود «بهای بسیار سنگینی» خواهد پرداخت.
به نوشته الحره، موضع روبیو از حمایت مقامهایی از جمله پیت هگست، وزیر دفاع، و مایکل والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، برخوردار است؛ در حالی که دیدگاه ونس نیز حامیانی مانند رند پال، سناتور جمهوریخواه، دارد.
الحره ریشه این اختلاف را در دو نگاه متفاوت به سیاست خارجی آمریکا میبیند. ونس نماینده جناح «اول آمریکا» است که منافع اقتصادی و امنیت داخلی را بر مداخله خارجی مقدم میداند. روبیو که در خانوادهای کوبایی در آمریکا بزرگ شده، از دیرباز دیدگاهی ضدکمونیستی و مداخلهگرایانهتر در سیاست خارجی داشته است.
کالابرس معتقد است روبیو بهدلیل در اختیار داشتن دستگاه دیپلماسی آمریکا از موقعیت سازمانی قویتری برخوردار است، اما ونس نیز به دلیل نزدیکی به ترامپ و نفوذ در جناح خواهان خویشتنداری همچنان صدایی مهم در دولت محسوب میشود.
این رقابت در آستانه نزدیکتر شدن به انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ ونس و روبیو از مهمترین گزینههای احتمالی جمهوریخواهان به شمار میروند، هرچند روبیو گفته است در صورت نامزدی ونس از او حمایت خواهد کرد.
راس هریسون، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه، به الحره گفت ترامپ اکنون در «تله تشدید تنش» قرار گرفته است: تشدید جنگ میتواند خسارت بیشتری به ایران وارد کند، اما خطر خارج شدن درگیری از کنترل را نیز افزایش میدهد؛ در مقابل، تنشزدایی ممکن است بهعنوان نشانه ضعف تعبیر شود.
به گفته هریسون، شکاف میان ونس و روبیو واقعی است؛ ونس بهمراتب انزواطلبتر و روبیو جنگطلبتر است، اما هنوز مشخص نیست این اختلاف در مقطع کنونی تا چه اندازه بتواند نتیجه نهایی سیاست آمریکا در قبال جمهوری اسلامی را تعیین کند.
