او بعدتر در ویدیویی بابت رفتار یا گفتاری که ممکن است برای زنان «اشتباه یا آزارنده» بوده باشد عذرخواهی کرد، اما انتشار یک فایل صوتی ۱۷ دقیقه‌ای از سخنان او، که در آن منتقدان و جنبش «من هم» را به‌شدت تحقیر می‌کرد، موج تازه‌ای از اعتراض‌ها را در میان فعالان حقوق زنان و شماری از هنرمندان برانگیخت.

این جنجال حتی در سال‌های بعد نیز پایان نیافت؛ برخی کنسرت‌های او با اعتراض به این اتهام‌ها روبه‌رو شدند و تنها در مرداد ۱۴۰۵ نیز کارزاری برای لغو کنسرت برنامه‌ریزی‌شده او در تورنتو به دلیل همین سابقه راه‌اندازی شد. برگزارکنندگان این کارزار نیز تصریح کرده‌اند که نامجو اتهام‌های تعرض جنسی را رد کرده است.

نامجو از نظر سیاسی نیز در ماه‌های اخیر بار دیگر خبرساز شد. او در پنجم اسفند ۱۴۰۴، در سخنانی در کلاب‌هاوس، حملات بسیار تندی علیه رضا پهلوی و حامیانش مطرح کرد، از «تفرقه» در اپوزیسیون سخن گفت و حتی درباره نقش رضا پهلوی عباراتی به کار برد که از سوی بسیاری از هواداران او توهین‌آمیز تلقی شد. این سخنان واکنش تند بخشی از مخالفان جمهوری اسلامی، به‌ویژه پادشاهی‌خواهان، را در شبکه‌های اجتماعی در پی داشت.

بنابراین بازگشت ناگهانی نامجو به ایران، تنها بازگشت یک هنرمند مهاجر پس از دو دهه نیست؛ او هم سابقه محکومیت قضایی در جمهوری اسلامی را دارد، هم در خارج از کشور با اتهام‌های جدی و جنجال‌های اجتماعی روبه‌رو بوده و هم در ماه‌های اخیر با بخشی از اپوزیسیون وارد تقابل لفظی شدید شده است. همین مجموعه، پرسش درباره شرایط و هماهنگی‌های احتمالی بازگشت او به ایران را پررنگ‌تر می‌کند.

عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اخیراً از تهیه فهرست‌هایی شامل نام بیش از ۱۰۰ چهره فرهنگی، هنری و فکری خارج از ایران برای «تسهیل بازگشت» آن‌ها خبر داده بود.