خبرنامه گویا - «مکلمور»، رپر جنجالی آمریکایی که قرار بود در بخشی از تور اد شیرن در آمریکا اجرا کند، پس از مخالفت چند ورزشگاه و سالن از ادامه تور کنار گذاشته شد؛ تصمیمی که اعتراض شماری از هنرمندان را در پی داشت و برخی نیز از همکاری با تور انصراف دادند. مکلمور در ماه‌های اخیر بارها از فلسطینی‌ها حمایت کرده و در یکی از اجراهایش شعار «فلسطین آزاد» سر داده بود. بخش قابل توجهی از رسانه‌های جریان اصلی نیز ماجرا را در قالب حذف یک هنرمند به دلیل حمایت از فلسطین و بحث «آزادی بیان» پوشش دادند.

بی بی سی فارسی نیز حذف او را مستقیماً به اظهارات طرفدار فلسطینش پیوند داد و واکنش هنرمندانی را که در اعتراض به این تصمیم از تور کنار کشیدند را برجسته کرد.

اما صاحبان ورزشگاه‌ها می‌گویند موضوع فقط حمایت از فلسطین نبوده و به سابقه‌ای اشاره می‌کنند که آن را یهودستیزانه می‌دانند.

یکی از جنجال‌های قدیمی مکلمور به سال ۲۰۱۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که با کلاه‌گیس، ریش تیره و بینی مصنوعی بسیار بزرگ روی صحنه ظاهر شد؛ ظاهری یادآور کاریکاتورهای یهودستیزانه. مکلمور گفت چنین قصدی نداشته و بعداً عذرخواهی کرد.

اما وقتی رسانه‌ها امروز از «سابقه» او سخن می‌گویند، کنار گذاشتن این زمینه و تقلیل تمام ماجرا به «حذف یک حامی فلسطین» تصویری ناقص به مخاطب می‌دهد.

نکته مهم‌تر اما معیار دوگانه‌ای است که در پوشش چنین اتفاق‌هایی دیده می‌شود. در ماه ژوئیه، کنسرت باربارا بوچ، دی‌جی یهودی فرانسوی، پس از ورود معترضان حامی فلسطین، پرتاب اشیا و خرابکاری در تجهیزات تنها حدود ۲۰ دقیقه پس از آغاز متوقف شد و او با اسکورت از صحنه خارج شد. پیش از آن نیز کارزاری برای لغو اجرای او به راه افتاده بود. این حادثه بازتاب رسانه‌ای پیدا کرد، اما برخلاف ماجرای مکلمور، به روایتی گسترده درباره «خاموش کردن صدای یک هنرمند یهودی» و تهدید آزادی بیان تبدیل نشد.

نمونه دیگری در ماه مه در موزه بریتانیا رخ داد. یک سخنرانی ویژه «ماه فرهنگ یهودی» درباره اسرائیل و یهودای باستان، پس از آنکه موزه دریافت شمار قابل توجهی از ثبت‌نام‌کنندگان قصد اخلال عمدی در برنامه را دارند، به تعویق افتاد.

موزه صریحاً گفت تصمیم با هدف حفاظت از سخنرانان و شرکت‌کنندگان در برابر ارعاب و اختلال گرفته شده است. باز هم ماجرا عمدتاً با زبان «امنیت» و «اعتراض» روایت شد، نه به‌عنوان نمونه‌ای بزرگ از سرکوب آزادی بیان یهودیان.