چرا پادگانها تخلیه نشدند؟
گزارش اختصاصی دژ از پروندههای شکایت علیه فرماندهان یگانها و بلاتکلیفی خانواده نظامیان، هشت ماه پس از حملات اسرائیل
خبرنامه گویا - بر اساس گزارش تازه رسانه «دژ»، شماری از خانوادههای نظامیان کشتهشده در جنگ، از فرماندهان یگانهای نظامی شکایت کردهاند. پرسش اصلی این خانوادهها آن است که چرا با وجود احتمال حملات نظامی، نیروهای مستقر در پادگانها و مراکز نظامی پیش از آغاز جنگ به محل امن منتقل نشدند.
دژ به نقل از یک منبع مطلع گزارش داده است که هشت ماه پس از حملات اسرائیل، بسیاری از خانوادههای نظامیان کشتهشده همچنان در بلاتکلیفی به سر میبرند و پروندههای مربوط به آنان در نهادهای مسئول، از جمله بنیاد شهید، به نتیجه نرسیده است.
این منبع به دژ گفته است: «موارد بلاتکلیفی خانواده نظامیان کشتهشده در جنگ زیاد است. بیشتر یگانها پرونده را برای ارگانهای مربوط از جمله بنیاد شهید ارسال کردند، اما کمبود بودجه و شمار زیاد پروندهها باعث شده خانوادهها همچنان بلاتکلیف بمانند.»
یکی از موارد مطرحشده در گزارش دژ، حمله ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل به مقر پلیس دیپلماتیک تهران در خیابان سپهبد قرنی، نزدیک میدان فردوسی است. در این حمله تعدادی از کارکنان رسمی و سربازان وظیفه کشته یا زخمی شدند.
دژ همچنین گزارش داده است که این مقر در جریان سرکوب خونین اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ محل استقرار مأموران امنیتی بوده و بنا بر برخی گزارشها، تعدادی از بازداشتشدگان ابتدا به این ساختمان منتقل شده بودند.
در همین حال، بنیاد شهید پیشتر در خردادماه اعلام کرده بود که اطلاعات ۶ هزار و ۵۹۰ نفر از اعضای خانواده کشتهشدگان جنگ اخیر ثبت شده و پرداخت حقوق و مزایای قانونی آنان آغاز شده است. این نهاد همچنین از برقراری پرداختها برای بیش از ۶۷۰ نفر از خانوادههای نظامیان و کارکنان دولت، مشروط به دریافت احکام و مدارک لازم، خبر داده بود. گزارش دژ نشان میدهد که با وجود این اعلام رسمی، مشکلات بخشی از خانوادهها همچنان حل نشده است.

















